Abstrakty



REFERATY 13

Czwartek, 14.09.2017 13

Sesja I 13

Wykład (9.00 – 10.00) 13

Dr Marco Rosa 13

Wczesne leczenie ortodontyczne dzisiaj: kluczowe zagadnienia i procedury 13

Early treatment today: key points and new procedures 13

R. 1. (10.00 – 10.10) 14

Agnieszka Srebrzyńska -Witek, Małgorzata Kuc-Michalska, Aneta Karska 14

Wady i zalety zmodyfikowanego ekspandera typu Haas we wczesnym leczeniu zwężeń szczęki 15

Advantages and disadvantages of a modified Haas-type expander for early treatment of maxillary constriction 15

R. 2. (10.10 – 10.20) 16

Plaskacz J 1, Walawska B 2, Biniek A 3, Baszak J 2 16

Prospektywna, randomizowana, podwójnie ślepa, próba kliniczna oceny skuteczności dwóch protokołów retencyjnych - wyniki wstępne 16

A prospective, randomized, double-blind clinical trial of the effectiveness of two retention protocols - with preliminary results 16

R. 3. (10.20 – 10.30) 17

Maria Mituś-Kenig 1, Magdalena Loboda 2, Marcin Derwich 3, Magdalena Durka-Zając 4, Elżbieta Pawłowska 5 17

Przebyta w dzieciństwie chemioterapia z powodu nowotworu złośliwego negatywnie wpływa na stabilność leczenia ortodontycznego – badanie kliniczno-kontrolne 18

Cytotoxic drug treatment in the cancer-survivors influence significantly the stability of orthodontic treatment – case controlled study 18

Sesja II 19

Wykład (11.00 – 11.40) 20

Prof. dr hab. n. med. Beata Kawala 20

Leczenie ortodontyczne – kiedy za późno jest wciąż za wcześnie? 20

Orthodontic Treatment—When Too Late is still Too Early? 20

Wykład (11.40 – 12.20) 21

Dr Jolanta Jarka 21

Profilaktyka i wczesne leczenie ortodontyczne w praktyce 21

Prophylaxis and early orthodontic treatment in practice 21

R. 4. (12.20 – 12.30) 22

Joanna Abramczyk1, Paweł Plakwicz2, Nikolaos Pandis3, Małgorzata Zadurska1, Ewa Czochrowska1 22

WYSTĘPOWANIE ANOMALII ZĘBOWYCH U PACJENTÓW Z ZATRZYMANYMI KŁAMI W SZCZĘCE I ŻUCHWIE 22

PREVELANCE OF DENTAL ANOMALIES IN PATIENTS WITH IMPACTED MAXILLARY AND MANDIBULAR CANINES 22

R. 5. (12.30 – 12.40) 24

Małgorzata Kuc-Michalska, Aneta Karska 24

Leczenie szczękowo-ortopedyczne pacjentów z III klasą szkieletową w okresie skoku wzrostowego za pomocą procy bródkowej, akrylowych nakładek i ekstrakcji dolnych zębów trzonowych – doniesienie wstępne 24

Treatment of Class III patients during pubertal growth peak with the use of a chin-cup and extractions of lower molars - preliminary study 24

R. 6. (12.40 – 12.50) 25

Dr n.med. Katarzyna Becker, dr n. med. Anna Greń, lek. dent. Mariusz Świerk, lek. stom. Małgorzata Sanecka 25

Zjawisko ektopowego wyrzynania się górnych stałych pierwszych zębów trzonowych prezentacja własnych przypadków, metod leczenia oraz późnych powikłań 25

Ectopic eruption of the maxillary first molar- presention of cases, methods of treatment and late complications 25

R. 7. (12.50 – 13.00) 27

Bartłomiej W. Loster1, Stephen Williams1, Maria Iwanecka-Zduńczyk2, Agnieszka Machorowska-Pieniążek2, Teresa Matthews-Brzozowska3, Katarzyna M. Miśków4, Elżbieta Pawłowska 5, Beata Kawala6 27

Stanowisko Zespołu Konsultanta Krajowego określające podstawowe wskazania do leczenia ortodontycznego 28

Proposals for orthodontic health: The official statement of „Orthodontic Evaluation Committee“ National Consultant Group for creating indication for orthodontic treatment 28

Sesja III 29

Wykład (14.00 – 15.00) 29

Dr José María Moriyón Uría 29

Zdejmowane aparaty we wczesnym leczeniu ortodontycznym 29

Removable orthodontic appliances in early orthodontic treatment 29

R. 8. (15.00 – 15.10) 29

Gabriela Urbaniak-Malinowska, Marta Gibas-Stanek, Stephen Williams, Wojciech Stós, Bartłomiej W. Loster 29

Zmiany zębowe i szkieletowe po wewnątrzustnej dystalizacji zębów trzonowych z użyciem aparatu “Distal Driver”: badanie pilotażowe 30

Dental and skeletal changes after intra-oral molar distalisation using a “Distal Driver” appliance: a pilot study 30

R. 9. (15.10 – 15.20) 32

mgr Beata Kaczmarek, mgr Łukasz Kaczmarek 32

Rola fizjoterapeuty w przygotowaniu pacjenta w okresie rozwojowym do leczenia ortodontycznego 32

Role of a physiotherapist in preparing a growing patient for orthodontic treatment 32

R. 10. (15.20 – 15.30) 33

lek. dent. Marcin Derwich1, dr n. med. Liwia Minch 2 33

Ocena zależności pomiędzy pozycją dolnych zębów siecznych a estetyką profilu 33

Assessment of the influence of lower incisors’ position on profile esthethics 33

Sesja IV 35

Wykład (15.50 – 16.30) 35

Prof. Grażyna Śmiech-Słomkowska 35

Założenia wczesnego leczenia ortodontycznego 35

R. 11. (16.30 – 16.40) 36

Racka-Pilszak Bogna1, Wojtaszek-Słomińska Anna1, Zdun-Ryżewska Agata2, Majkowicz Mikołaj2, Agnieszka Banaszkiewicz³, Basiński Krzysztof 2 36

Ocena wyników interdyscyplinarnej terapii pacjentów z rozszczepami podniebienia 37

Assesment of interdisciplinary treatment of patients with cleft lip and palate 37

R. 12. (16.40 – 16.50) 38

Zbigniew Surowiec, Andrzej Brudnicki, Ewa Sawicka 38

Pierwotna operacja obustronnego rozszczepu wargi i podniebienia metodą jednoczasową 38

Primary operation of bilateral cleft lip and palate by one-stage method 38

R. 13. (16.50 – 17.00) 40

Konrad Małkiewicz 1, Mariola Sztogryn 2, Mariusz Kamiński3, Tadeusz Wierzchoń3 40

Dynamika procesu korozji różnych rodzajów łuków ortodontycznych - ocena laboratoryjna 40

Dynamics of the corrosion process of different types of orthodontic wires – laboratory evaluation 40

R. 14. (17.00 – 17.100) 42

Anna Walawska, Jakub Baszak, Beata Walawska Prywatna Praktyka Ortodontyczna Ortomix, dr n. med. Beata Walawska, ul. Bursaki 25, 20-150 Lublin 42

Pacjent ortodontyczny - stan zdrowia i zapotrzebowanie na leczenie ortodontyczne 42

Orthodontic patient – state of health and demand for orthodontic treatment 42

Piątek, 15.09.2017 44

Sesja V 44

R. 1. (9.00 – 9.10) 44

Agnieszka Lasota1, Marcin Baran2, Tomasz Tomaszewski3 44

Zmiany szkieletowe u pacjentów po rozszczepie leczonych za pomocą dystrakcji szczęki z użyciem RED 44

Skeletal changes in cleft patients after maxillary distraction osteogenesis with Rigid External Distractor 44

R. 2. (9.10 – 9.20) 46

dr n.med. Katarzyna Becker1, dr n. med. Anna Greń 1, dr n. med. Lidia Jamróz-Wilkońska2 46

Piezochirurgicznie wspomagane leczenie jednostronnego zgryzu krzyżowego bocznego - opis dwóch przypadków 46

Treatment of unilateral crossbite supported by piezosurgery - a report of 2 cases 46

R. 3. (9.20 – 9.30) 47

Dr n med. Patrycja Downarowicz¹, Dr n. med. Wojciech Pawlak², Dr hab. n. med. Marcin Mikulewicz¹ 47

Chirurgia ortognatyczna u pacjentów z rozszczepem podniebienia 48

Orthognathic surgery for the cleft palate patients 48

R. 4. (9.30 – 9.40) 49

Rafał Nowak 1, Marcin Kubiak 1, Szymon Przywitowski 2, Anna Olejnik 2, Ada Kaczmarek 2 49

Face-Airway-Bite jako koncepcja przewodnia planowania leczenia ortognatycznego 49

Face-Airway-Bite as the leading concept in orthognathic treatment planning 49

R. 4. (9.40 – 10.40) 50

Sesja VI 50

Wykład (11.00 – 12.00) 50

Dr José Chaqués Asensi 50

Procedury chirurgiczne w leczeniu asymetrii 51

Surgical management of skeletal asymmetries 51

R. 5. (12.00 – 12.10) 51

Małgorzata Kuc-Michalska, Aneta Karska 51

Długoterminowa obserwacja pacjentów z III klasą szkieletową leczonych niechirurgicznym, ortopedyczno/ortodontycznym protokołem leczniczym 51

The long-term observation of Class III patients treated with nonsurgical two-stage treatment protocol 51

R. 6. (12.10 – 12.20) 52

Michał Sarul1, Anna Biała1, Hyo-Sang Park2, Jan Łyczek1, Małgorzata Rzepecka-Skupień1, Maciej Kawala3, Joanna Antoszewska-Smith 1 52

Ocena stabilizacji długoczasowej różnych rozmiarów mikroimplantów w żuchwie 53

Evaluation of long-term survival rate of different sizes of mini- implants in the mandible 53

R. 7. (12.20 – 12.30) 54

Liwia Minch1, Michał Chrobak2, Beata Kawala 1 54

Tkanki miękkie przyzębia a leczenie ortodontyczne 54

Periodontal soft tissue and orthodontic treatment 54

R. 8. (12.30 – 12.40) 55

Marta Gibas-Stanek1, Stephen Williams1, Wojciech Ryniewicz2, Bartłomiej W. Loster1 55

Różnice w retencji zamków ortodontycznych w zależności od budowy podstawy. Porównanie zamków z siateczką retencyjną i zamków z podstawą integralną 55

Variations in orthodontic bracket retention related to base design. Comparison of foil mesh and anchor pylons brackets 55

R. 9. (12.40 – 12.50) 57

Beata Walawska1, Jan Plaskacz2, Jakub Baszak 1, Agnieszka Biniek3 57

Znaczenie kształtu łuku zębowego w praktyce ortodontycznej 58

Significance of dental arch form in clinical practice 58

R. 10. (12.50 – 13.00) 59

Daria Babicz1, Stephen Williams1, Aneta Wieczorek2, Jolanta Loster2, Anna Hille-Padalis1, Bartłomiej W. Loster1 59

Dobór kształtu prefabrykowanych łuków ortodontycznych dla pacjentów przed leczeniem ortodontycznym 59

Selection of the shape of prefabricated orthodontic arch wires for patients before orthodontic treatment 59

Sesja VII 61

Wykład (14.00 – 14.30) 61

Dr Jakub Malinowski 61

Dysfunkcja języka w wadach klasy II 61

Tongue dysfunction in Class II therapy 61

Wykład (14.30 – 15.20) 62

Dr Tommaso Castroflorio 62

Nakładki Invisalign: od podstawowych badań do aplikacji klinicznej 62

Invisalign aligners: from basic research to clinical application 62

R. 11. (15.20 – 15.30) 63

Liwia Minch1, Anna Biała1, Beata Kawala 1 63

Leczenie ortodontyczne pacjentów z chorobą przyzębia - oczekiwania a rzeczywistość. Badanie ankietowe 64

Orthodontic treatment of periodontally compromised patients - expectations and reality. Survey studies 64

R. 12. (15.30 – 15.40) 65

Agnieszka Lasota1, Tomasz Tomaszewski2, Marcin Rudzki3 65

Wpływ proporcji i pomiarów twarzy na odbiór estetyki w grupie młodych Polaków 65

Facial esthetics in young Polish adults and its relationship to face ratios and measurements 65

R. 13. (15.40 – 15.50) 66

dr n. med. Cićkiewicz Maciej1, dr n.med. Minch Liwia 2, lek.-dent. Matejkowski Bartosz, dr n. wet. spec. Michał Wąsowicz , mgr. Krasnodębska-Cićkiewicz, Anna5 prof. dr. hab. Kawala Beata2 66

Filmy stomatologiczne jako jedna ze skuteczniejszych i innowacyjnych metod nauczania procedur ortodontycznych 67

Dental movies as one of the most effective and innovative methods of teaching orthodontic procedures 67

R. 14. (15.50 – 16.00) 68

Piotr Smołka, Mikołaj Sulewski 68

Przydatność kliniczna wirtualnych modeli diagnostycznych 68

Clinical validity of virtual diagnostic models 68

Sesja VIII 70

Wykład (16.30 – 17.00) 70

Dr n. med. Beata Walawska 70

Stabilność wyników leczenia – co wiemy na pewno po ponad 100 latach nowoczesnej ortodoncji 70

Stability of treatment results - what we know for sure after more than 100 years of modern orthodontics 70

R. 15. (17.00 – 17.10) 71

Katarzyna Piątek-Jakubek, Sylwia Motyl, Stephen Williams, Bartłomiej W. Loster 71

Ocena liczby kontaktów okluzyjnych zarejestrowanych metodami dwuwymiarowymi i trójwymiarową 71

Evaluation of the number of occlusal contacts recorded by two-dimensional and three-dimensional methods 71

R. 16. (17.10 – 17.20) 73

Pełka Piotr, Williams Stephen, Loster Bartłomiej W. 73

Ocena pozycji wyrostka kłykciowego w stawie skroniowo-żuchwowym. Badanie metodologiczne 73

Quantitation of condylar position in temporomandibular joint. A methodological study 73

R. 14. (17.20 – 17.30) 75

Adrian Strzecki, Sandra Osiewacz, Joanna Jabłońska-Zrobek, Joanna Szczepańska, Elżbieta Pawłowska 75

Jakościowa ocena morfologii pośrodkowego i poprzecznego szwu podniebiennego w różnych grupach wiekowych – analiza CBCT 75

The qualitative assessment of median and transverse palatal sutures in various age groups – a CBCT analysis 75

Sesja IX PLAKATOWA 77

P. 1. 77

Paulina Szymczyk 1, dr n. med. Liwia Minch1,2 77

Skuteczna mezjalizacja zębów trzonowych przy użyciu pętli „łyżka do butów”: opis przypadku 77

Effective mesialisation of molars using a shoehorn loop: case report 77

P. 2. 78

Bartłomiej W. Loster, Anna Kolet-Nowak, Stephen Williams 78

Asymetryczny aparat hybrydowy ze śrubą hyrax do jednostronnej ekspansji szczęki 78

Asymmetric hybrid hyrax appliance for one-sided expansion of the maxilla 78

P. 3. 80

Bartłomiej W. Loster, Piotr Pełka, Stephen Williams 80

Pozycjoner Systemu Kracovia (PSK) – autorski instrument wspomagający podstawową diagnostykę ortodontyczną i pozycjonowanie zamków ortodontycznych 80

Kracovia System Positioner (KSP) - an original instrument that supports basic orthodontic diagnostics and positioning of orthodontic locks 80

P. 4. 81

Patrycja Pietrzak1, Grażyna Śmiech-Słomkowska 2 81

Możliwości korekty zgryzu w przypadku obecności niepełnego zespołu Marfana - opis przypadku 82

Possibilities of occlusion correction in case with an incomplete form of Marfan syndrome- a case report 82

P. 5. 83

Justyna Warmuz, Liwia Minch 1, Beata Kawala1 83

Ocena zmian zachodzących w strefie estetycznej uzębienia po przeprowadzonym leczeniu ortodontycznym u pacjentki z patologiczną migracją zębów siecznych górnych 83

Evaluation of the changes in the esthetic zone as a result of orthodontic treatment in patient with pathological migration of upper incisors 83

P. 6. 84

Alicja Kacprzak, Adrian Strzecki 84

Metody przyspieszania ruchu zębów w czasie terapii ortodontycznej - przegląd piśmiennictwa 85

Methods of accelerating tooth movement during orthodontic therapy - review of contemporary literature 85

P. 7. 86

Liwia Minch1, Rafał Nowak2 86

Zespołowe leczenie ortodontyczno-chirurgiczne szkieletowej klasy III – opis przypadku 86

Combined Orthodontic and Surgical Treatment of Skeletal Class III Malocclusion: A Case Report 86

P. 8. 87

dr n. med. Maria Orzelska-Blomberg, lek. dent. Aleksandra Przedpełska, dr n. med. Bogna Racka-Pilszak, dr hab. n. med. Anna Wojtaszek-Słomińska 87

Zespół Eagle’a- obraz kliniczny 87

Eagle syndrome - clinical features 87

P. 9. 89

lek. dent. Włodarczyk-Górniak Olga, mgr inż. Joanna Nowak, mgr inż. Agata Szczesio, tech. dent. mgr Grzegorz Piątkowski, dr hab. n. med. prof. nadzw. Elżbieta Pawłowska 89

Ocena wytrzymałości połączenia powierzchni uzupełnień protetycznych z ceramiki skaleniowej z ortodontycznymi zamkami estetycznymi 89

Evaluation of the strength of the surface connection of feldspar ceramics with orthodontic aesthetic brackets 89

P. 10. 91

Anna Noskowska, Monika Matejczyk, Karolina Martyniuk, Paulina Sieradzka-Grzesiak 91

Dekoronacja jako sposób postępowania dla zębów z ankylozą na podstawie opisu przypadku 91

Decoronation as a method of ankylosed teeth treatment - case report 91

P. 11. 93

Piotr Buczko, Małgorzata Małyszko, Monika Grycz, Izabela Szarmach 93

Wieloetapowe leczenie ortodontyczno- chirurgiczne zgryzu otwartego szkieletowego i wady kl. III– opis przypadku 93

Multiple stage orthodontic-surgical treatment of skeletal open bite and defects of class III maloocclusion- case report 93

P. 12. 95

Rafał Nowak 1, Szymon Przywitowski 2, Marcin Kubiak 1, Anna Olejnik 2, Ada Kaczmarek 2 95

Algorytm przygotowania pacjenta z wadą szkieletową do leczenia chirurgicznego z użyciem narzędzi wirtualnych 95

The algorithm of presurgical planning with the use of virtual tools for patient with dentofacial deformity 95

P. 13. 96

Marcin Kubiak 1, Rafał Nowak 1, Szymon Przywitowski 2, Anna Olejnik 2, Ada Kaczmarek 2 96

Morfologia i estetyka twarzy na podstawie analizy cefalometrycznej Arnetta – opis przypadku leczenia interdyscyplinarnego 96

Face morphology and aesthetics according to Arnett’s cephalometric analysis - an interdisciplinary case report 96

P. 14. 97

Rafał Nowak 1, Alina Strzałkowska 2, Szymon Przywitowski 3, Marcin Kubiak 1 97

Rotacja płaszczyzny zgryzowej typu counterclockwise w leczeniu chirurgicznym II klasy szkieletowej – opis przypadku 97

Counterclockwise rotation of occlusal plane in II class skeletal deformity – a case report 97

P. 15. 99

Wojciech Stós1, Anna Hille-Padalis1, Maria Panaś2 99

Zespołowe ortodontyczno-chirurgiczne i protetyczne leczenie pacjentów z dysplazją obojczykowo-czaszkową 99

Collective treatment in the patients with cleidocranial dysostosis 99

P. 16. 101

Stan zdrowia jamy ustnej u 6,5-letniej dziewczynki z zespołem Pradera-Williego - opis przypadku 101

P. 17. 103

lek. dent. Jolanta Kalinowska, lek. dent. Aleksandra Przedpełska, dr hab. n. med. Anna Wojtaszek-Słomińska 103

Hypomelanosis Ito – aspekt stomatologiczny i ortodontyczny na podstawie opisu przypadku 103

Hypomelanosis of Ito – dental and orthodontic aspect on the basis of a case study 103

P. 18. 105

Łukasz Dylewski, Dorota Teodorczyk, Barbara Pietrzak-Bilińska, Małgorzata Zadurska 105

Globodoncja – opis przypadku 105

Globodontia – case report 105

P. 19. 107

Sandra Osiewacz, Małgorzata Jurecka, Grzegorz Piątkowski, Joanna Jabłońska-Zrobek, Elżbieta Pawłowska 107

Analiza cefalometryczna w diagnostyce dysfunkcji języka 107

Cephalometric analysis in the diagnosis of tongue's dysfunction 107

P. 20. 108

Małgorzata Jurecka, Sandra Osiewacz, Grzegorz Piątkowski, Joanna Jabłońska-Zrobek, Elżbieta Pawłowska 108

Leczenie ortodontyczne pacjentki z zespołem mikrodelecji 22q11.2 108

Orthodontic treatment of patient with 22q11.2 microdeletion syndrome 108

P. 21. 110

Aleksandra Brzezińska-Zając, Krzysztof Woźniak 110

Wpływ leczenia ortodontycznego aparatami zdejmowanymi na wybrane parametry śliny u dzieci 110

The influence of orthodontic removable appliances on the selected saliva parameters In children 110

P. 22. 111

Marta Bilińska-Koczwara, Beata Rucińska-Grygiel 111

Ankyloza- diagnozowanie oraz sposoby leczenia 111

Ankylosis - diagnosis and methods of treatment 111

P. 23. 113

Niepowodzenie w leczeniu ortodontycznym czynnościowym u współpracującej pacjentki- opis przypadku 113

Presentation of a failure of functional treatment in a cooperating patient- case report 113

P. 24. 115

Lek.dent. Tomasz Giermaziak1, mgr Grzegorz Piątkowski 2 115

Indywidualne rozwiązywanie problemów materiałowych u pacjentów z silnymi uczuleniami na nikiel 115

Individual material solutions concerning patients with heavy allergies to nickel 115

P. 25. 116

Ilona Radej, Izabela J. Szarmach, Janusz Szramach 116

Leczenie zachowawcze zatrzymanego drugiego zęba przedtrzonowego w żuchwie 116

Conservative treatment of mandibular second premolar impaction 116

P. 26. 118

Małgorzata Kuc-Michalska1, Danuta Pluta- Wojciechowska 2 118

Wczesne leczenie logopedyczno-ortodontyczne 4-letniej pacjentki z rozszczepem podniebienia wtórnego i III klasą szkieletową 118

Early speech-orthodontic therapy of a 4-year-old female patient with secondary cleft palate and Class III malocclusion 118

P. 27. 120

Małgorzata Kuc-Michalska, Aneta Karska 120

Nieoperacyjne leczenie 17-nastoletniego bliźniaka ze zgryzem otwartym szkieletowym i skośną płaszczyzną zgryzową za pomocą aparatu stałego, mikroimplantu, akrylowej nakładki i procy bródkowej z pionowym naciągiem 120

Nonsurgical treatment of a 17-year-old twin with skeletal open bite and a canted occlusal plane with the combined use of the fixed appliance, miniimplant, acrylic plate and vertical chin-cup 120

P. 28. 122

Paulina Kiziewicz1, Irena Grodzka2, M. Sawczuk4, Izabela J. Szarmach4 122

Rozszerzenie szczęki - metoda SARME i osteodystrakcja - przegląd piśmiennictwa 122

Maxillary expansion - SARME and osteodistraction- a literature review 122

P. 29. 123

dr n. med. Cićkiewicz Maciej1, mgr. Krasnodębska-Cićkiewicz Anna2; dr n. wet. spec. Michał Wąsowicz3, dr n.med. Andrzej Brudnicki4 123

Wczesne leczenie ortodontyczne jako wstęp do leczenia zaburzeń szkieletowych 124

Early orthodontic treatment as an introduction to the treatment of skeletal disorders 124

P. 30. 125

lek. dent. Marcin Derwich1, dr n. med. Liwia Minch 2, dr n. med. Maria Mituś-Kenig 125

Zespół mikroduplikacji 15q13.3 – opis przypadku i przegląd piśmiennictwa 125

Microduplication 15q13.3 syndrome – case report and review of the literature 125

P. 31. 126

Ewa Szeląg, Janina Szeląg, Beata Kawala 126

Możliwości terapeutyczne elastycznego otwartego aktywatora Klammta 127

The therapeutic potential of Klammt's elastic open activator 127

P. 32. 128

lek. dent. Mariusz Świerk, dr n. med. Katarzyna Becker, dr n. med Anna Greń, lek. dent. Małgorzata Sanecka 128

Wczesna diagnostyka dilaceracji korzenia jako element warunkujący powodzenie leczenia ortodontycznego 128

Early diagnostics of root dilaceration as an element conditioning success of orthodontic treatment 128

P. 33. 130

Anna Deptała 130

Prywatny Gabinet Stomatologiczny Rola diety w profilaktyce próchnicy 130

The role of diet in caries prophylaxis 130

P. 34. 131

Wtórne zatrzymanie pierwszego stałego zęba trzonowego w szczęce 131

Secondary retention of a first permanent molar in the maxilla 131

YREFERATY

Czwartek, 14.09.2017



Sesja I

Przewodniczący: prof. dr hab. n. med. Anna Komorowska

dr hab. n. med. Ewa Czochrowska

dr n. med. Joanna Jabłońska-Zrobek

Wykład (9.00 – 10.00)

Dr Marco Rosa

Wczesne leczenie ortodontyczne dzisiaj: kluczowe zagadnienia
i procedury

Early treatment today: key points and new procedures

Głównym celem wczesnego leczenia ortodontycznego jest umożliwienie prawidłowego wyrzynania zębów stałych wraz z otaczającymi je tkankami przyzębia, umożliwiając formowanie prawidłowej relacji międzyszczękowej, harmonii mięśniowej oraz prawidłowy rozwój twarzoczaszki.

Celem kursu jest przedstawienie nowych, klinicznych procedur oraz omówienie metod leczenia wczesnego, które w przewidywalny sposób, zapewnią lepsze rezultaty rozwoju uzębienia bez naruszania zębów stałych.

Główne założenia tej metody są takie, że lecząc pacjenta z uzębieniem mlecznym wpływamy na pozycje zębów stałych. Trzonowce i siekacze spontanicznie wyrzynają się prawidłowo we wcześniej przygotowanym miejscu formułując funkcjonalną i strukturalną adaptację międzyszczękową i stawów skroniowo-żuchwowych. Leczenie polega na stosowaniu prostych, łatwych do wykonania technicznie aparatów stałych które opierają się na zębach mlecznych, nie wymagających lub wymagających w minimalnym zakresie współpracy ze strony pacjenta.

Prawidłowa diagnoza, odpowiedni czas podjęcia terapii oraz prawidłowa selekcja przypadku są fundamentalne w optymalizacji efektów leczenia.

Cel metodyczny nauczania kursu:

  1. Poznać nową, skuteczną metodę leczenia na uzębieniu mieszanym opartą na minimalnej współpracy ze strony pacjenta, eliminującą ryzyko uszkodzenia zębów stałych.

  2. Zrozumienie wskazań, celów i zasad efektywnych procedur leczenia wczesnego.

  3. Dowiedzieć się jak uniknąć stresującej, przedłużającej się w czasie, wymagającej współpracy ze strony pacjenta terapii, która prowadzi do niepowodzenia w leczeniu na uzębieniu mieszanym.

The main goal of early treatment is to allow the permanent teeth to erupt spontaneously into the periodontal envelope, facilitate a normal inter-maxillary relationship, with harmonious muscular balance and craniofacial development.

The aim of the course is to teach new clinical procedures and discuss a ‘new method of early treatment’, which provides better results in a predictable way, with no compliance and without touching permanent teeth.

The overall hypothesis is that it is possible, working on the deciduous teeth, move the permanent one. The molars and incisors ‘spontaneously’ move, self-correct and touch in correct occlusion dictating functional and structural adaptation of the surrounding jaws and TMJ. The treatment is carried out using simple / low-tech fixed appliances anchored on deciduous teeth, with no or minimum compliance by the patient. Correct timing, diagnosis and case selection are fundamental to optimize the results of this treatment.

Learning objectives:

  1. Learn a new method for effective / efficient treatment of the mixed dentition, with little patient cooperation and no risk of damaging permanent teeth.

  2. Understand the indications, goals and effective procedures of early treatment.

  3. Learn how to avoid stressful and frustrating, time consuming, compliance-dependant, and unsuccessful treatments in the mixed dentition.

R. 1. (10.00 – 10.10)

Agnieszka Srebrzyńska -Witek , Małgorzata Kuc-Michalska, Aneta Karska

„Ortomikar” NZOZ Poradnia Ortodontyczno-Stomatologiczna w Zabrzu, Ul. Pawliczka 10/1, 41-800 Zabrze

agnieszka.srebrzynska@wp.pl

Wady i zalety zmodyfikowanego ekspandera typu Haas we wczesnym leczeniu zwężeń szczęki

Advantages and disadvantages of a modified Haas-type expander for early treatment of maxillary constriction

Wstęp: Profilaktyka wad zgryzu oraz wczesne leczenie zwężenia szczęki mają istotne znaczenie w przeciwdziałaniu rozwojowi nasilonych zaburzeń szkieletowych. Działania te pozwalają na prawidłowe ukierunkowanie wzrostu struktur kostnych twarzoczaszki. Dzięki temu skracają czas leczenia ortodontycznego w późniejszych okresach rozwojowych i ograniczają nasilenie wad szkieletowych. Niestety ze względu na ograniczoną współpracę młodych pacjentów, wczesne leczenie ortodontyczne za pomocą aparatów zdejmowanych bywa nieskuteczne.

Cel pracy: Celem pracy jest ocena klinicznego zastosowania aparatu do szybkiej ekspansji szczęki typu Haas opartego o uzębienie mleczne lub wczesne mieszane.

Materiał i metody : Analizie poddano 41 pacjentów w wieku od 5 lat 10 miesięcy do 10 lat (średnia wieku 7 lat 6 miesięcy) leczonych w Poradni Ortodontyczno-Stomatologicznej w Zabrzu w latach 2016-2017 z wykorzystaniem ekspandera a’la Haas cementowanego na zębach mlecznych. W analizowanej grupie znalazło się 17 dzieci z bocznym, czynnościowym przemieszczeniem żuchwy, 7 z wadą klasy II, 4 z wadą klasy III oraz 1 dziecko ze zgryzem otwartym. Minimalnie wykonywano 28 obrotów śruby, maksymalnie 40 a następnie blokowano.

Wyniki: Ekspander typu Haas zastosowany u młodszych dzieci w uzębieniu mlecznym i wczesnym mieszanym był w 100% skuteczny. Czas leczenia wahał się od 6 do 14 miesięcy, a ilość uzyskanego miejsca od 5-10 mm.

Wnioski: Wczesne leczenie ortodontyczne z wykorzystaniem ekspandera typu Haas opartego na uzębieniu mlecznym jest znakomitą alternatywą dla leczenia aparatami wyjmowanymi. Metoda ta okazała się szczególnie przydatna w leczeniu bocznego czynnościowego przemieszczenia żuchwy pozwalając na szybką korektę wady. Pomimo wysokiej awaryjności aparat okazał się bardzo skuteczny.

Introduction: Prevention of malocclusions and early treatment of maxillary constriction are crucial in counteracting serious skeletal discrepancies. Such treatment allows to direct the facial bone structures development in a proper way. Thus it reduces time required for orthodontic treatment and decrease intensity of skeletal disharmonies in later developmental stages. Unfortunately early orthodontic treatment with the use of removable appliances is often ineffective due to a poor compliance of young patients.

Aim of the study : The aim of this study is clinical assessment of the Haas-type expander used in deciduous or mixed dentition.

Material and methods: A study on 41 patients aged 5 years 10 months - 10 years (mean age 7 years 6 months) treated at Orthodontic and Dental Private Practice in Zabrze between 2016 and 2017 with the use of Haas-type expander banded on lateral deciduous teeth. The group included 17 children with mandibular functional lateral shift, 12 children with teeth crowding, 7 with Class II malocclusion, 4 with Class III malocclusion and 1 child with open bite. The screw of the expander was turned minimally 28 times, maximally 40 times and then disabled.

Results: The expander a’la Haas used in children at deciduous and early mixed dentition was 100% successful. Treatment duration ranged from 6 to 14 months, the amount of the obtained place was 5-10 mm.

Conclusions: Early orthodontic treatment with the use of a Haas expander banded on deciduous teeth is an excellent alternative to the treatment using removable appliances. The method particularly useful in treatment of mandibular functional lateral shift and crowding enables a rapid correction of the defect. The appliance was very effective despite numerous breakings.

Słowa klucze: boczne przemieszczenie żuchwy, ekspander typu Haas, stłoczenia zębów, szybka ekspansja szczęki, wczesne leczenie ortodontyczne

Key words: early orthodontic treatment, Haas-type expander, mandibular lateral shift, rapid maxillary expansion, teeth crowding.

R. 2. (10.10 – 10.20)

Plaskacz J 1, Walawska B 2, Biniek A 3, Baszak J 2

1 .Prywatna praktyka ortodontyczna, Rzeszów

2 .Prywatna praktyka ortodontyczna, Lublin

3 .Prywatna praktyka ortodontyczna, Lubin

Prospektywna, randomizowana, podwójnie ślepa, próba kliniczna oceny skuteczności dwóch protokołów retencyjnych - wyniki wstępne

A prospective, randomized, double-blind clinical trial of the effectiveness of two retention protocols - with preliminary results

Wstęp: Wprowadzenie retajnerów termoformowalnych (Vacuum formed retainers- VFR) w 1991 roku obok dotychczas stosowanych płytek Hawley’a (1919) oraz retajnerów stałych zaowocowało licznymi badaniami porównującymi ich skuteczność oraz właściwości. Istnieją dowody naukowe, że VFR górują nad płytkami Hawley’a w pierwszym okresie leczenia retencyjnego, natomiast w dłuższej obserwacji pacjenci stosujący płytki Hawley’a uzyskują lepsze wyniki.

Cel: Ustalenie czy wnioski płynące z dotychczasowych badań dostępnych w bazach danych medycyny opartej na dowodach naukowych porównujących skuteczność VFR z płytkami Hawley’a sprawdzają się w praktyce.

Materiał i metoda: 60 pacjentów leczonych w latach 2013-2015 przez jednego lekarza stosującego jednolite metody leczenia, którzy odbyli pełny protokół retencyjny (cztery wizyty) w okresie 22 – 24 miesięcy kierowanych było w sposób losowy do leczenia według jednego z dwóch protokołów (tylko płytki Hawley’a całodobowo przez miesiąc, potem tylko na noc vs. VFR całodobowo przez trzy miesiące, potem płytki Hawley’a tylko na noc). Obliczono Wskaźnik PAR przed leczeniem (PAR1), po zakończeniu leczenia czynnego (PAR2), oraz po odbyciu czwartej wizyty retencyjnej(PAR3).

Wyniki: Pacjenci stosujący początkowo VFR a potem płytki Hawley’a uzyskali lepsze wyniki od noszących tylko płytki Hawley’a.

Wnioski: Wyniki uzyskane na obecnym etapie badań wskazują, że nowy protokół retencyjny jest skuteczniejszy od stosowanego wcześniej.

Introduction: The introduction of vacuum formed retainers (VFR) in 1991 among formerly used Hawley (1919) retainers, resulted in numerous studies comparing their efficiency and properties. There is scientific evidence that VFR prevail when Hawley’s retainers are applied in a short time after de-bonding, while in longer observations of patients wearing Hawley’s retainers, better results were obtained.

AIM: To determine whether conclusions from contemporary studies found in databases of evidence based medicine comparing effectiveness VFR vs. Hawley’s retainers, is reliable in practice.

Material and method: 60 patients treated by one practitioner between 2013-2015 using uniform methods, who completed full retention protocol (four appointments) in a period of 22-24 months, were funneled by random choice to one of two protocols (Hawley retainers full-time for one month then at night only, vs. VFR worn full time for three months, then Hawley’s retainers at night only). PAR index was counted before treatment (PAR1), after de-bonding (PAR2), and after the fourth retention appointment (PAR3).

Results: Patients using VFR initially then Hawley’s retainers had better results than those wearing Hawley’s retainers only.

Conclusions: Obtained results indicate that the new retention protocol is more effective than the one used before.

Słowa kluczowe: Prospektywna, randomizowana, podwójnie ślepa, próba kliniczna

Key words: Prospective, randomized, double trial, clinical trial



R. 3. (10.20 – 10.30)

Maria Mituś-Kenig 1 , Magdalena Loboda 2, Marcin Derwich 3, Magdalena Durka-Zając 4, Elżbieta Pawłowska 5

  1. Zakład Profilaktyki i Stomatologii Eksperymentalnej, Uniwersytet Jagielloński Collegium Medicum

  2. Specjalistyczna Poradnia Ortodontyczna, Wojewódzka Przychodnia Stomatologiczna im. dr n. med. Z. Żaka w Krakowie

  3. Indywidualna Praktyka Stomatologiczna, Grudziądz

  4. Specjalistyczna Praktyka Ortodontyczna, Szczecin

  5. Katedra Ortodoncji, Uniwersytet Medyczny, Łódź

  1. Department of Experimental Dentistry and Prophylaxis, Jagiellonian University Medical College, Krakow

  2. Department of Orthodontics, Specialist District Outpatient Clinic Zbigniew Zak Memorial, Krakow

  3. Individual Dental Practice, Grudziadz

  4. The Specialist Orthodontic Practice, Szczecin

  5. Department of Orthodontics, Medical University, Lodz

Przebyta w dzieciństwie chemioterapia z powodu nowotworu złośliwego negatywnie wpływa na stabilność leczenia ortodontycznego – badanie kliniczno-kontrolne

Cytotoxic drug treatment in the cancer-survivors influence significantly the stability of orthodontic treatment – case controlled study

CELEM pracy było porównanie stabilności leczenia ortodontycznego pacjentów z wyleczonym w dzieciństwie nowotworem złośliwym z grupą kontrolną zdrowych osób.

MATERIAŁY I METODY: Do badania włączono 52 pacjentów leczonych ortodontycznie w latach 2008 do 2013 (29 mężczyzn, 23 kobiety, średni wiek 19,2 lata). Wszyscy pacjenci przebyli leczenie chemioterapeutyczne pomiędzy 1-8 rokiem życia. Grupę kontrolną stanowiły 52 zdrowe osoby, które dobrano pod względem wady zgryzu, czasu leczenia, płci oraz wieku. Trzydziestu trzech, sześciu oraz trzynastu pacjentów miało odpowiednio II, III oraz I klasę szkieletową. Przed, po oraz w trakcie 3-letniej obserwacji oceniano wskaźnik oceny porównawczej PAR, wskaźnik zgryzowy ICON oraz ocenę satysfakcji pacjentów z leczenia. W analizie statystycznej wykorzystano testy ANOVA z powtórzonymi pomiarami.

WYNIKI: W obu grupach osiągnięto prawidłowe warunki zgryzowe. Średni wynik wskaźnika oceny porównawczej PAR wyniósł 4,2 w grupie kontrolnej oraz 4,6 w grupie badanej. Obniżenie wskaźnika PAR wyniosło średnio 81,7% i 80,5%, odpowiednio w grupie pacjentów badanych oraz w grupie kontrolnej. W trakcie 3-letniej obserwacji średnie obniżenie wskaźnika PAR nie zmieniło się znamiennie w grupie kontrolnej (78,7; p = 0,4). W grupie badanej wskaźnik ten obniżył się znamiennie (72,3; p <0,05). Podobnie, w przypadku wskaźnika zgryzowego ICON, który nie zmienił się istotnie w przypadku grupy kontrolnej (9,3 vs 10,2; p = 0,2) porównując wyniki po leczeniu oraz w trakcie 3-letniej obserwacji. W tym samy okresie czasu, w przypadku grupy badanej wzrost wskaźnika ICON był statystycznie istotny (10,2 vs. 15,6; p <0,05). Nie stwierdzono statystycznie istotnej różnicy w satysfakcji pacjentów z leczenia w momencie zakończenia leczenia oraz po 3-latach obserwacji.

WNIOSKI: Wyniki prawidłowo przeprowadzonego leczenia ortodontycznego pacjentów leczonych w dzieciństwie chemioterapeutycznie nie różnią się znacząco od wyników leczenia osób zdrowych. Stwierdza się jednak znamienne pogorszenie stabilności wyników leczenia pacjentów z przebytą chorobą nowotworową. Grupa ta powinna zostać poddana częstszej kontroli po leczeniu ortodontycznym celem utrzymania dobrych i stabilnych wyników.

The AIM of this study was to compare the stability of orthodontic treatment in cancer survivors compared with a control group of healthy subjects.

MATERIALS AND METHODS: The study included 52 cancer-survivors treated orthodontically between 2008 and 2013 (29 male, 23 female; median age 19.2). All of them had been receiving cytotoxic drugs between 1st and 8th year of age. Moreover, 52 healthy control subjects matched for age, gender, and malocclusion served as control group. 33 patients had skeletal class II, 6 patients skeletal class III and 13 patients skeletal class I. The Peer Assessment Rating (PAR) Index, the Index of Complexity, Outcome and Need and Patients Satisfaction Score were assessed before treatment, after the treatment and at the 3-year follow-up. A repeated ANOVA was used to test the statistical relation of the scores.

RESULTS: Appropriate ideal occlusion was achieved in all patients with mean PAR scores of 4.2-6.0 in both study groups. The reduction in the PAR score was on average 81.7% and 80.5% in the control and cancer-survival patients group, respectively. At follow-up, the average PAR score reduction was insignificantly lower (78.7; p=0.4) for the control group (relapse in three patients classified as ‘improved’ and in one patients classified as ‘greatly improved’). In the same time, the average PAR reduction significantly decreased (72.3; p<0.05) for the cancer-survivor group with relapse in five and two patients classified as ‘improved’ and ‘greatly improved’). Similarly, there was an insignificant increase (9.3 vs. 10.2; p=0.2) in the mean ICON score in the control group and a significant (10.2 vs. 15.6; p<0.05) in the cancer-survivors group comparing the time after treatment and at 3-year follow-up. There was no significant change in patients satisfaction score.

CONCLUSION: The results of properly conducted orthodontic treatment of cancer survivors do not differ significantly from the results of treatment of healthy subjects. However, there is a significant worsening of treatment stability during the follow-up of the cancer survivors.

This group of patients should have more intense follow-up to maintain the results of the orthodontic treatment and more detailed pre-treatment discussion about possible outcome.

Słowa kluczowe : leczenie onkologiczne, stabilność leczenia ortodontycznego, PAR, ICON

Key words : oncological treatment, stability of oncological treatment, PAR, ICON



Sesja II

Przewodniczący: dr n. med. Izabella Dunin-Wilczyńska

dr n. med. Edyta Tokarska

dr Mariusz Wilk

Wykład (11.00 – 11.40)

Prof. dr hab. n. med. Beata Kawala

Leczenie ortodontyczne – kiedy za późno jest wciąż za wcześnie?

Orthodontic Treatment—When Too Late is still Too Early?

Bezpłatne leczenie ortodontyczne przysługuje każdemu dziecku do 12 roku życia. Kontrola stanu narządu żucia nie jest obowiązkowa, więc rozpoczęcie terapii ortodontycznej zależy od świadomości rodzica. Brak przejrzystych wskazówek dotyczących strategii i efektywnego medycznie i ekonomicznie leczenia wad zgryzu w Polsce. Przeprowadzono monitorowanie stanu zdrowia jamy ustnej populacji polskiej w latach 2013-2015 i wykazano, bezwzględną potrzebę leczenia ortodontycznego u prawie 60% 15-latków, młodzieży, której refundacja w ramach NFZ nie przysługuje. Ograniczenia budżetowe nie pozwalają na objęcie leczeniem ortodontycznym wszystkich osób ubezpieczonych. Prowadzone badania dotyczące stopnia współpracy pacjentów potwierdziły, że nieznaczny odsetek współpracuje i korzysta z refundowanego leczenia. Stąd korelacja etapu rozwoju biologicznego, stopnia współpracy, cech osobowościowych i wyników terapii pozwolą na lepsze poznanie mechanizmów rehabilitacji wad zgryzu. Zespoły ekspertów przygotowały projekt zmian zasad kwalifikacji i refundacji leczenia ortodontycznego oraz aktualizacji diagnostyki polskiej.

Every child younger than 12 is entitled to free orthodontic treatment. Regular check-ups of the masticatory system are not mandatory, therefore the commencement of orthodontic treatment depends on the parents’ awareness. There are no clear guidelines on the strategy of medically and economically efficient treatment of malocclusion in Poland. A survey of oral health performed in 2013-2015 on the Polish population, revealed that as many as 60% of fifteen-year-olds are in absolute need of orthodontic treatment. None of the young people, however, qualifies for a refund of the treatment costs under the National Health Fund regulations. The provision of orthodontic treatment to all insured is impossible due to budgetary restrictions. Researches into the degree of patients’ participation have confirmed that only a slight percentage of patients cooperates and takes advantage of the reimbursed treatment. Therefore, an improved understanding of the mechanisms of malocclusion treatment can be achieved by correlating stages of biological development, degree of the patient’s cooperation and their personality traits with therapeutic results. Teams of experts have prepared a draft of changes to the regulations on the qualification and refund of orthodontic treatment as well as a revision of Polish diagnostics.



Wykład (11.40 – 12.20)

Dr Jolanta Jarka

Profilaktyka i wczesne leczenie ortodontyczne w praktyce

Prophylaxis and early orthodontic treatment in practice

Omówione będą sposoby przeciwdziałania powstawaniu wad zgryzu, w tym poradnictwo i edukacja, których celem jest wyeliminowanie czynników wpływających destrukcyjnie na rozwijający się kompleks twarzoczaszki. Omówione będą proste działania przywracające warunki do prawidłowego rozwoju szczęk oraz korekta drobnych zaburzeń w obrębie łuków zębowych i zębów. Oparte są one w dużej mierze o teorię matrycy czynnościowej Mossa co oznacza fizjoterapię a nie mechanoterapię, jak ma to miejsce we właściwym leczeniu ortodontycznym, wdrażanym w późnej fazie wymiany uzębienia. Wymagają pracy w zespole rodzic – dziecko – ortodonta – logopeda - dentysta – laryngolog oraz stałego i systematycznego monitorowania dzieci w wieku od 3 do 12 r.ż.

Najważniejsze cechy takiego postępowania:

  • Niski koszt

  • Brak skutków ubocznych – wartością dodaną jest poprawa stanu zdrowia w szerszym zakresie.

  • Działania są bezinwazyjne albo inwazyjne w minimalnym stopniu

  • Efekty są trwałe i nie wymagają aparatów retencyjnych.

There will be discussed ways to prevent the development of malocclusion, including counseling and education, aimed at eliminating the factors destructively affecting the developing facial complex. Simple actions will be discussed to restore conditions to normal jaws development and to correct small disturbances within the dental arches and teeth. They are largely based on Moss's functional matrix theory, which means physiotherapy rather than mechanotherapy, as is the case in the right orthodontic treatment that is implemented in the late phase of orthodontic treatment. They require work in the team: parents - child - orthodontist - speech therapist - dentist - laryngologist and regular and systematic monitoring of children between 3 and 12 years old.

Key features of this procedure:

  • Low cost

  • No side effects - added value is improved health in a wider range.

  • Activities are minimally invasive or non - invasive

  • The effects are durable and does not require retention apparatus.

R. 4. (12.20 – 12.30)

Joanna Abramczyk1, Paweł Plakwicz2, Nikolaos Pandis3, Małgorzata Zadurska1, Ewa Czochrowska1

1 Zakład Ortodoncji, Warszawski Uniwersytet Medyczny

2 Zakład Chorób Błony Śluzowej i Przyzębia , Warszawski Uniwersytet Medyczny

3 Department of Orthodontics and Dentofacial Orthopedics, School of Dental Medicine/ Medical Faculty, University of Bern, Switzerland

1 Department of Orthodontics, Medical University of Warsaw, Poland

2 Department of Periodontology, Medical University of Warsaw, Poland

3 Department of Orthodontics and Dentofacial Orthopedics, School of Dental Medicine/

Medical Faculty, University of Bern, Switzerland

WYSTĘPOWANIE ANOMALII ZĘBOWYCH U PACJENTÓW Z ZATRZYMANYMI KŁAMI W SZCZĘCE I ŻUCHWIE

PREVELANCE OF DENTAL ANOMALIES IN PATIENTS WITH IMPACTED MAXILLARY AND MANDIBULAR CANINES

CEL: Ocena częstości występowania anomalii zębowych u pacjentów leczonych ortodontycznie z zatrzymanymi kłami w szczęce i żuchwie oraz porównanie do grupy pacjentów leczonych ortodontycznie bez zatrzymanych kłów.

MATERIAŁ I METODY: Ocena zdjęć pantomograficznych u 102 pacjentów z zatrzymanymi kłami (70- zatrzymane kły w szczęce, 32- zatrzymane kły w żuchwie) pod względem występowania anomalii zębowych: zmniejszony kształt siekaczy bocznych, braki zawiązków zębów, zęby dodatkowe, transpozycja i transmigracja kłów. Grupę kontrolna stanowiło 117 pacjentów dopasowanych do grupy badanej pod względem wieku i płci. Pacjenci z zatrzymanymi kłami zarówno w szczęce i żuchwie nie byli uwzględnieni w badaniu.

WYNIKI: Średnia wieku pacjentów z zatrzymanymi kłami w szczęce wynosiła 20.6 lat (SD: 10.32), w żuchwie 15.2 lata (SD: 9.3). Nie zaobserwowano różnic w płci wsród grup pacjentów (p = 0.17). Częstość występowania braku zawiązków zębów była znacząco wyższa w grupie pacjentów z zatrzynamymi kłami w szczęce w porównaniu do grupy pacjentów z zatrzymanymi kłami w żuchwie [OR=3.03,95% CI: 1.04, 10.18, p=0.04]. Występowanie zębów dodatkowych [OR=0.13, 95% CI: .012, .79, p=0.02] i transmigracji [OR=0.05, 95% CI: 0, .34, p=0.001] było wyższe u pacjentów z zatrzmanymi kłami w żuchwie w porównaniu do grupy z zatrzymanymi kłami w szczęce. Brak zawiązków drugich zębów przedtrzonowych [OR=3.95, 95% CI: .49, 183.12, p=0.32] i zmniejszony kształt siekaczy bocznych w szczęce [OR=5.11, 95% CI: .67, 231.33, p=0.17] występował częściej w grupie pacjentów z zatrzymanymi kłami w szczęce niż w żuchwie. Braki zawiązków zębów [OR=2.13,95% CI: 1.16, 3.94;p=0.015] i transpozycja [OR=9.79,95% CI: 1.27, 441.74, p=0.02] występowały częściej u pacjentów z zatrzymanymi kłami w szczęce w porównaniu do grupy kontrolnej.

WNIOSKI: Różne rodzaje anomalie zębowe zostały zaobserwowane u pacjentów z zatrzymanymi kłami w szczęce i żuchwie. Braki zawiązków zębów i zmniejszony kształt bocznych siekaczy w szczęce był powiązany z zatrzymanymi górnymi kłami, natomiast zęby dodatkowe i transmigracja wykazały związek z zatrzymanymi dolnymi kłami. Obecność anomalii zębowych może być dodatkowym wskaźnikiem we wczesnej diagnostyce zatrzymanych kłów.

AIM : To assess the prevalence of dental anomalies in orthodontic patients with impacted maxillary and mandibular canines and compared to orthodontic patients without canine impaction.

MATERIAL AND METHODS : Panoramic radiographs of 102 patients with canine impactions (70 with maxillary and 32 with mandibular canines) were assessed for the presence of peg-shaped lateral incisors, tooth agenesis, supernumerary teeth, tooth transposition and canine transmigration. A group of 117 orthodontic patients matched for age and gender served as controls. Patients with impactions in both the maxilla and the mandible were not included.

RESULTS : The mean age in the maxillary canine impaction group (UCI) was 20.6 years (SD: 10.32) and in the mandibular canine impaction group (LCI) was 15.2 years (SD: 9.3). No difference in gender between patient groups was present (p = 0.17). The prevalence of all types of tooth agenesis was significantly higher in the UCI group compared to the LCI group [OR=3.03,95% CI: 1.04, 10.18, p=0.04]. The prevalence of supernumerary teeth [OR=0.13, 95% CI: .012, .79, p=0.02] and transmigration [OR=0.05, 95% CI: 0, .34, p=0.001] was significantly higher in the LCI group compared to the UCI group. The prevalence of agenesis of second premolars [OR=3.95, 95% CI: .49, 183.12, p=0.32] and peg-shaped maxillary lateral incisors OR=5.11, 95% CI: .67, 231.33, p=0.17] was higher in the UCI group compared to the LCI group. Patients with UCI had significantly higher prevails of tooth agenesis [OR=2.13,95% CI: 1.16, 3.94;p=0.015] and transpositions [OR=9.79,95% CI: 1.27, 441.74, p=0.02] compared to the control group. CONCLUSIONS: Different patterns of dental anomalies were present in the UCI and the LCI group. Agenesis of all teeth and peg-shaped lateral maxillary incisors were associated with maxillary canine impaction and supernumerary teeth and canine transmigration were associated with mandibular canine impaction. Presence of dental anomalies can be an additional diagnostic tool in early detection of canine impaction.

Słowa kluczowe : zatrzymany kieł, anomalie zębowe, braki zawiązków, transpozycja, transmigracja

Key words: impacted canine, dental anomalies, agenesis teeth, transposition, transmigration

R. 5. (12.30 – 12.40)

Małgorzata Kuc-Michalska, Aneta Karska

„Ortomikar” NZOZ Poradnia Ortodontyczno-Stomatologiczna w Zabrzu, Ul. Pawliczka 10/1, 41-800 Zabrze

ortomikar@interia.pl

Leczenie szczękowo-ortopedyczne pacjentów z III klasą szkieletową w okresie skoku wzrostowego za pomocą procy bródkowej, akrylowych nakładek i ekstrakcji dolnych zębów trzonowych – doniesienie wstępne

Treatment of Class III patients during pubertal growth peak with the use of a chin-cup and extractions of lower molars - preliminary study

Wstęp: Jedynym zalecanym sposobem postępowania w przypadku pacjentów z III klasą szkieletową w okresie skoku wzrostowego jest obserwacja rozwoju wzrostu żuchwy. Jednakże badania nad wzrostem żuchwy w okresie skoku wzrostowego udowodniły, że okres wzrostowy w III klasie szkieletowej trwa dłużej niż w przypadkach pacjentów z I i II klasa szkieletową, a przeciętny przyrost długości żuchwy w tym okresie wynosi 7 mm. Jeżeli nie będziemy podejmować żadnych działań mających na celu modyfikację wzrostu żuchwy w tym okresie, to skazujemy III klasowych pacjentów na pogarszanie warunków szkieletowych.

Cel prezentacji: Ocean wyników leczenia pacjentów z III klasą szkieletową prowadzonego w okresie skoku wzrostowego.

Materiał i metoda: Wykorzystano fotografie, teleradiogramy i obrysy 5 nastoletnich pacjentów, których leczenie rozpoczęto na początku skoku wzrostowego. Zalecone zostało usunięcie drugich lub trzecich stałych zębów trzonowych w żuchwie, zastosowano procę bródkową oraz akrylowe płytki cementowane na dolnych bocznych zębach. Ocena skoku wzrostowego była dokonywana na bocznych cefalogramach metodą CVM oraz za pomocą pomiarów wzrostu wykonywanych co 3 miesiące. Porównano pomiary oraz fotografie twarzy i zgryzu wykonane przed i po leczeniu.

Wyniki: U wszystkich leczonych pacjentów rysy twarzy i warunki zgryzowe uległy poprawie. Kąty ANB, ANPg i pomiar WITS uległy poprawie. Nałożenia obrysów wykazały doprzednią rotację kłykcia żuchwy.

Podsumowanie: Wyniki skojarzonego ortopedyczno-chirurgicznego leczenia pacjentów z III klasą leczonych w okresie skoku wzrostowego prowadzone z zastosowaniem procy bródkowej, akrylowych cementowanych nakładek i ekstrakcji dolnych zębów trzonowych zmniejszyły nasilenie III klasy szkieletowej.

Introduction: Observation of the mandibular development during pubertal growth peak is the only recommended option for Class III patients. However, some investigations on mandibular growth during pubertal growth spurt proved that its duration is longer in Class III subjects compared to Class I and II subjects and the increase of the mandibular length at this stage is, on average, 7 mm. Worsening of the skeletal relationships occurs if no activities are undertaken to modify the mandibular growth at this developmental stage of Class III patients.

The aim of the presentation: The evaluation of the treatment results of Class III patients conducted during pubertal growth peak.

Material and method: Five adolescent Class III patients started the treatment at the beginning of pubertal growth peak. The treatment was done with the use of a chin-cup, acrylic splints bonded on lower lateral teeth and extraction of lower second or third molars. The assessment of pubertal growth peak was done on lateral cephalograms with CVM method and height measurements done every 3 months. Comparison of the pre (T1) and posttreatment measurements (T2) and facial and occlusal photographs taken before and after treatment were used in this evaluation.

Results: The improvement in facial appearance was clearly visible in photographs of all patients. An improvement of angles ANB, ANPg and WITS appraisal were noticed. The superimpositions revealed the more anterior change in condylar rotation.

Conclusion: The outcome of the combined orthopedic-surgical treatment of Class III patients treated during pubertal growth peak with the use of a chin-cup, bonded lower acrylic splints and extraction of second or third lower molars reduced the intensity of Class III malocclusion.

Słowa kluczowe: akrylowe cementowane płytki, ekstrakcje dolnych zębów trzonowych, leczenie szczękowo-ortopedyczne, proca bródkowa, skok wzrostowy, III klasa szkieletowa.

Key words: bonded acrylic splints, chin-cup, Class III malocclusion, extraction of lower molars, jaw-orthopedic treatment, pubertal peak.

R. 6. (12.40 – 12.50)

Dr n.med. Katarzyna Becker, dr n. med. Anna Greń, lek. dent. Mariusz Świerk,
lek. stom. Małgorzata Sanecka

„Ortodoncja Becker“ ul. Armii Krajowej 193, 43-300 Bielsko Biała

aniagren@gmail.com

Zjawisko ektopowego wyrzynania się górnych stałych pierwszych zębów trzonowych prezentacja własnych przypadków, metod leczenia oraz późnych powikłań

Ectopic eruption of the maxillary first molar- presention of cases, methods of treatment and late complications


Wstęp: Zjawisko związane z mezjalną drogą wyrzynania się zawiązka stałego pierwszego zęba trzonowego górnego, prowadzące najczęściej do resporpcji korzeni drugich trzonowych zębów mlecznych nazywamy ektopowym wyrzynaniem się zębów trzonowych górnych (ang. EEM - ectopic eruption of the maxillary first molar) . EEM dotyka 2-6% populacji.

Wyróżniamy dwie postacie ektopowego wyrzynania się zębów: odwracalną i nieodwracalną. W postaci odwracalnej ektopowego wyrzynania zębów w wyniku resorpcji korzenia zęba mlecznego pierwszy stały trzonowiec zostaje uwolniony i wyrzyna się w prawidłowej pozycji (następuje samokorekta wady). W postaci nieodwracalnej trzonowiec stały zostaje zablokowany poprzez poprzedzający ząb mleczny i pozostaje w tej pozycji do czasu ortodontyczego leczenia lub przedwczesnej utraty zęba mlecznego.

Powikłaniami EEM są: zablokowane wyrzynanie pierwszego stałego zęba trzonowego i jego zatrzymanie, resorpcja i przedwczesna utrata drugiego zęba trzonowego mlecznego, utrata miejsca i zablokowanie drugiego zęba przedtrzonowego, nadmierna erupcja dolnej „6”, zaburzenie w integralności oraz skrócenie łuku zębowego, stłoczenia, ukryta próchnica.

W leczeniu najważniejsze jest odblokowanie zęba trzonowego objętego problemem, bez utraty długości i integralności łuku zębowego. Służą temu: separatory elastyczne i sprężyny separacyjne, metalowe korony a także częściowe aparaty stałe połączone z łukiem podniebiennym mające na celu dystalizację zęba trzonowego stałego i przywrócenie mu prawidłowej drogi wyrzynania.

Cel pracy: Prezentacja własnych przypadków pacjentów dotkniętych schorzeniem ektopowego wyrzynania stałych zębów trzonowych górnych wraz z metodami leczenia tego zaburzenia oraz powikłaniami związanymi z niepodjęciem leczenia wczesnego.

Materiał i metody: Przegląd bazy radiologicznej oraz dokumentacji medycznej pacjentów kliniki ortodontycznej „Ortodoncja Becker” z ostatnich 5 lat pod kątem zjawiska ektopowego zaburzenia wyrzynania się zębów trzonowych.

Wnioski : Bardzo ważne jest wczesne wykrycie zaburzenia i monitorowanie jego przebiegu oraz w razie braku samokorekty wady wdrożenia wczesnego leczenia ortodontycznego celem uniknięcia poważnych powikłań.

Introduction: Ectopic eruption of the permanent maxillary first molar (EEM) is a local eruption disturbance characterized by eruption that is mesial to the normal path and often causes root resorption of an adjacent primary tooth.

The prevalence of ectopic eruption is reported to be between 2 and 6%.

Two types of permanent first molar ectopic eruption can be distinguished. In the reversible type, the molar, after resorbing the distal root surface of the second primary molar erupts into its normal position in the dental arch. In reversible type, the erupting first permanent molar becomes blocked by the second primary molar, and the permanent molar remains in this position until treatment is provided or premature exfoliation of the primary molar occurs.

The untreated form of the irreversible EEM may lead to a more serious occlusion problems such as: disturbances eruption of the maxillary permanent molar and its impaction, resorption and premature exfoliation of the second primary molar, loss of space for the second premolar, excessive eruption of mandibular permanent molar, inadequate arch circumference, dental arch crowding, undetected caries.

The primary goal of treatment is to maintain the normal arch circumference and length by distalizing the ectopically erupting tooth. Several techniques are tried for the correction of the ectopically erupting tooth which includes orthodontic band and springs, metal crawn, partial fixed appliance with distal tipping

Objective: The aim of this paper was to presentation cases with EEM, methods of treatment and late complications this medical problem from „Ortodoncja Becker“ Dental Clinic.

Materials and Methods: The review of radiological and clinical database of the „Ortodoncja Becker“ Dental Clinic in years 2012-2017.

Conclusions: Early diagnosis and early treatment of ectopic eruption of molars with the use of the natural forces of eruption or simple orthodontic appliances allows to prevent more complicated malocclusions, therefore the monitoring of the permanent teeth eruption within the early mixed dentition stage is necessary.

Słowa kluczowe: ektopowe wyrzynanie zębów, EEM, resorpcja pominowująca

Key words: ectopiceruption,EEM



R. 7. (12.50 – 13.00)

Bartłomiej W. Loster 1 , Stephen Williams1, Maria Iwanecka-Zduńczyk2,
Agnieszka Machorowska-Pieniążek2, Teresa Matthews-Brzozowska 3,
Katarzyna M. Miśków4, Elżbieta Pawłowska5, Beata Kawala6

1/ Katedra i Zakład Ortodoncji ISWL UJ CM w Krakowie

2/ Zakład Ortodoncji Katedry Dysfunkcji Narządu Żucia i Ortodoncji ŚUM, Zabrze

3/ Katedra i Klinika Ortopedii Szczękowej i Ortodoncji UMP, Poznań

4/ Eurodental Stomatologia, Prywatna Specjalistyczna Praktyka Stomatologiczna, Poradnia Ortodontyczna, Olsztyn

5/ Zakład Ortodoncji, Katedra Stomatologii Wieku Rozwojowego, UM, Łódź

6/ Katedra i Zakład Ortodoncji WUM, Wrocław

bw.loster@uj.edu.pl

Stanowisko Zespołu Konsultanta Krajowego określające podstawowe wskazania do leczenia ortodontycznego

Proposals for orthodontic health: The official statement of „Orthodontic Evaluation Committee“ National Consultant Group for creating indication for orthodontic treatment

Okluzja zębów jest efektem rozwoju kostnego twarzowej części czaszki oraz zębowo-wyrostkowej kompensacji. Decyzja dotycząca rozpoczęcia leczenia ortodontycznego musi być oparta na realistycznym postrzeganiu korzyści, które są możliwe do osiągnięcia w wyniku podjętego leczenia w porównaniu z ryzykiem wiążącym się z podejmowanym leczeniem ortodontycznym. Przyjęto cztery stanowiska: 1) Każdemu dziecku w wieku 9 lat powinna być przedstawiona możliwość specjalistycznego badania ortodontycznego stanu okluzji, 2) Do wyboru pacjentów do leczenia ortodontycznego Komisja jednoznacznie rekomenduje Metodę Opartą na Faktach, 3) Wynik przeprowadzonego badania klinicznego powinien być zarejestrowany na wystandaryzowanym formularzu, który został opracowany przez powołaną Komisję, 4) U każdego badanego dziecka powinno być przeprowadzone ortopantomograficzne badanie radiologiczne w celu potwierdzenia obecności wszystkich zębów stałych oraz dla oceny ogólnego rozwoju. Każde dziecko powinno być przebadane z uwzględnieniem rozwoju uzębienia i okluzji, morfologii okluzji, czynności oraz cech estetyki profilu oraz kompetencji warg. Efektem badania jest przyporządkowanie pacjenta do jednej z czterech grup: 1) Wskazane leczenie ortodontyczne; 2) Brak wskazań do leczenia ortodontycznego; 3) Stwierdzono niewielką wadę; 4) Grupa obserwacyjna. Wprowadzenie zaprezentowanego systemu pozwoli przejąć kontrolę nad “zdrowiem ortodontycznym” wszystkich dzieci w Polsce. Stworzy on transparentne zasady wskazujące który pacjent, biorąc pod uwagę wskazania medyczne, powinien być leczony ortodontycznie. Oznacza to, że osoby z mniejszymi wadami będą mogły być leczone bez refundacji ze środków publicznej opieki zdrowotnej. W naszej populacji poziom wad zgryzu przekracza 70% i nie jest możliwe, a co więcej nie jest konieczne, aby każda z tych osób była leczona ortodontycznie. Dlatego też powołana Komisja opracowała system, który daje szansę objęcia aktywną opieką ortodontyczną około 30% młodej populacji, a co jest równie ważne - wprowadzi możliwość szybszego kontaktu ze specjalistą, lekarzem ortodontą tych pacjentów, którzy rzeczywiście takiej pomocy potrzebują.

Occlusion is the result of skeletal jaw development and dentoalveolar compensation. The decision to offer orthodontic therapy must be based on a realistic view of the advantages gained by the therapy compared with the risks and practical aspects of the proposed treatment. Committee created four basic statements: 1) All children should be offered the possibility of an examination at the age of 9 years for evaluation of dental and occlusal development, 2) The Evidence Based Method is strongly recommended for orthodontic patient selection, 3) The results of the clinical observation should be recorded on a standardised questionnaire which has been prepared by the “Orthodontic Evaluation Committee”, 4) Every child should be examined radiographically with an orthopantomograph in order to confirm the presence of all permanent teeth and to control general development. The examination should be performed directly on the individual and is based on criteria regarding development of the dentition and occlusion, morphological occlusion, function, as well as esthetic characteristics including general facial profile as well as lip closure. As a result of the examination the patient is alloted to 1 of 4 groups: 1) Orthodontic treatment indicated; 2) Orthodontic treatment not indicated; 3) Minor discrepancy observed; 4) Observation group. Introducing system which was presented will allow to take control over “orthodontic health” of all children in Poland. It will introduce transparent rules indicating which patient, regarding medical indications, orthodontic therapy is advisable. This means that people with smaller malocclusions will be able to be treated without reimbursement by the National Health Fund. In our population level of malocclusion reaches above 70% and it is not possible, nor it is necessary, to treat all that cases. Therefore it was prepared the system which gives us a chance to take care of about 30% of young population and what is even more important it will implement quicker possibility of direct contact with orthodontic specialist for the patients who truly need the orthodontic help.

Sesja III

Przewodniczący: dr hab. n. med. Barbara Biedziak

dr n. med. Konrad Perkowski

dr Agnieszka Szczech-Gawrych

Wykład (14.00 – 15.00)

Dr José María Moriyón Uría

Zdejmowane aparaty we wczesnym leczeniu ortodontycznym

Removable orthodontic appliances in early orthodontic treatment

R. 8. (15.00 – 15.10)

Gabriela Urbaniak-Malinowska, Marta Gibas-Stanek, Stephen Williams, Wojciech Stós, Bartłomiej W. Loster

Katedra Ortodoncji ISWL UJCM, Kraków, Polska

Kierownik: prof. dr hab. B.W. Loster

Department of Ortodontics, Dental Institute, Faculty of Medicine, Jagiellonian University, Medical Collage, Cracow, Poland

marta-gibas1@wp.pl

Zmiany zębowe i szkieletowe po wewnątrzustnej dystalizacji zębów trzonowych z użyciem aparatu “Distal Driver”: badanie pilotażowe

Dental and skeletal changes after intra-oral molar distalisation using a “Distal Driver” appliance: a pilot study

Wstęp: Niedobór miejsca w górnym łuku zębowym będący często konsekwencją przedwczesnej utraty zębów trzonowych mlecznych, wskazuje na konieczność dystalizacji przemieszczonych mezjalnie stałych pierwszych zębów trzonowych. Dostępnych jest wiele metod uwzględniających użycie aparatów zewnątrzustnych bądź różnego typu aparatów wewnątrzustnych. Podczas gdy aparaty zewnątrzustne dostarczają znaczną, lecz przerywaną siłę, aparaty wewnątrzustne działają wywołując średnie poziomy sił nawet przy braku współpracy ze strony pacjenta.

Cel badania: Celem badania była ocena efektywności wewnątrzustnego stałego aparatu (Distal Driver) opartego na otwartej sprężynce NiTi oraz standardowej jednostce kotwiącej w dystalizacji pierwszych zębów trzonowych szczęki oraz jego wpływu na struktury szkieletowe i zębowe.

Materiał i metoda: Grupa badawcza składała się z 6 pacjentów w wieku dziecięcym demonstrujących dystalną relację zębów trzonowych (jednostronnie lub obustronnie) w zakresie przynajmniej ½ jednostki. Mezjalnie przemieszczone zęby trzonowe zdystalizowano aparatem „Distal Driver” wywierając siłę 150g przez okres 3-4 tygodni. Zakotwienie uzyskano stosując przerzut podniebienny cementowany do pierwszych zębów przedtrzonowych oraz wzmocniony podniebiennym zakotwieniem na wzór aparatu Nance. Przed leczeniem oraz po zakończeniu dystalizacji wykonano dokumentację w postaci modeli, zdjęć cefalometrycznych, zdjęć pantomograficznych oraz zdjęć fotograficznych wewnątrzustnych. Dystalizacja pierwszych zębów trzonowych oraz zmiany w położeniu zębów jednostki kotwiącej zostały ocenione na modelach cyfrowych otrzymanych na podstawie skanu modeli gipsowych. Pomiaru dystalizacji oraz zmian w pionowym położeniu zębów trzonowych dokonano na zdjęciach cefalometrycznych.

Wyniki: Analiza modeli wykazała dystalizację pierwszych zębów trzonowych szczęki w zakresie od 1,25 mm do 6,18 mm oraz mezjalizację zębów przedtrzonowych włączonych do jednostki kotwiącej wielkości od 0,46 mm do 5,55mm.Zgodnie z analizą cefalometryczną uzyskano od 0,9mm do 5,6mm dystalizacji pierwszych zębów trzonowych kosztem od 0,5mm do 3,7mm mezjalizacji zębów przedtrzonowych. Odnotowano także dystalne nachylenie pierwszych i drugich zębów trzonowych z jednoczesnym mezjalnym nachyleniem pierwszych zębów przedtrzonowych.

Wnioski: Aparat “Distal Driver” stanowi efektywną metodę dystalizacji pierwszych zębów trzonowych szczęki, jednak jego działaniu często towarzyszą efekty uboczne w postaci dystorotacji tych zębów oraz mezjalnego nachylenia zębów przedtrzonowych jednostki kotwiącej. W celu uzyskania pożądanych rezultatów wskazana jest uważna kontrola utraty zakotwienia.

Introduction: Loss of space in the maxillary arch is a frequent consequence of early loss of deciduous molars indicating distalisation of the mesialised molar tooth. A number of methods using either extra-oral appliances or intra oral appliances of various types have been suggested. Whereas extra-oral exert a high but intermittent force many of the intraoral appliances deliver a modest though constant force and demands no patient cooperation.

Aim of study: The aim of the present study was to investigate the effect of an intra-oral fixed appliance (Distal Driver) based on a NiTi spring incorporating also a standardised anchorage unit on the position of the maxillary first molar as well as on the facial skeleton and the dentition in general.

Material and methods: The experimental group comprised 6 child patients exhibiting a distal molar relationship (Unilateral or Bilateral) of at least ½ premolar unit. The mesialised molars were distalised by means of a “Distal driver” exerting a force of 150 gm for a period of 3-4 weeks. Anchorage was created by a fixed modified palatal bar cemented on the premolars supporting an acrylic palatal button ad modum Nance. The clinical situation was recorded before and after molar distalisation by means of study casts, cephalograms, panoramic radiographs as well as intra-oral photographs. The distalisation of the molars as well as the effect on anchorage teeth was quantitated on digital models derived from the plaster casts. Evaluation of the observed distal and vertical changes in molar position was performed on the lateral cephalogram.

Results: Cast analysis showed a clear distalising effect on the maxillary first molars ranging from 1.25 mm to 6.18 mm was recorded though mesial movement of the premolar anchorage teeth from 0.46 mm to 5.55mm. The cephalometric analysis revealed a first molar distalisation of 0.9mm to 5.6mm though again with a mesial movement of the first premolar varying from 0.5mm to 3.7mm. A clear distal tipping of the first and second molars simultaneously with a mesial tipping of the first premolars was also recorded.

Conclusion: The “Distal Driver” constitutes an efficient method of maxillary molar distalisation though is often accompanied by a distal rotation of these teeth and a mesial tipping of the anchorage premolars. Careful monitoring of anchorage loss is necessary if good results are to be achieved.

Słowa kluczowe: dystalizacja, zęby trzonowe

Key words: dystalisation, molar teeth



R. 9. (15.10 – 15.20)

mgr Beata Kaczmarek, mgr Łukasz Kaczmarek

Centrum Rehabilitacji HOLIMEDICA, ul. Zwoleńska 127 lok. 26, 04-761 Warszawa

info@holimedica.pl

Rola fizjoterapeuty w przygotowaniu pacjenta w okresie rozwojowym do leczenia ortodontycznego

Role of a physiotherapist in preparing a growing patient for orthodontic treatment

Fizjoterapia odgrywa coraz większą rolę uzupełniającą w codziennej praktyce ortodontycznej. Dzięki prawidłowo postawionej diagnozie funkcjonalnej, fizjoterapeuta jest w stanie pomóc pacjentowi w leczeniu wielu problemów czynnościowych ściśle sprzężonych z ortodoncją, co jest szczególnie istotne u dzieci w okresie rozwojowym.

Prezentacja przedstawia możliwości działań fizjoterapeutycznych w leczeniu zaburzeń czynnościowych, z którymi ortodonta spotyka się w swojej praktyce.

Zaburzenia dotyczące synowialnego stawu skroniowo-żuchwowego, bruksizm, asymetrie i wady postawy, dolegliwości bólowe w obszarze czaszkowo-żuchwowo-gnykowym, mogą być skutecznie leczone przez kierunkowo wyszkolonych fizjoterapeutów.

Istotnym problemem, w którym warto włączyć fizjoterapię do leczenia ortodontycznego jest również zablokowanie krążka stawowego stawu skroniowo żuchwowego oraz zaburzenia napięcia w obrębie dna jamy ustnej. Zaburzenia fizjologicznych ruchów żuchwy mogą wpływać na jakość codziennego funkcjonowania dzieci oraz budować kompensacyjne napięcie w obrębie dna jamy ustnej, mięśni mimicznych, mięśni żujących oraz mięśni powiązanych z połączeniem głowowo-szyjnym.

Czynnościowe powiązania okluzji z poszczególnymi częściami ciała mogą obejmować: obszar żuchwowo-gnykowo-czaszkowy, połączenie głowowo-szyjne, kręgosłup piersiowy, stawy krzyżowo-biodrowe i inne. U pacjentów w okresie rozwojowym ortodonta może pełnić niezwykle istotną rolę w działaniach profilaktycznych związanych z wadami postawy. Skierowanie przez ortodontę pacjenta do fizjoterapeuty może wpłynąć nie tylko na dynamikę leczenia ortodontycznego, ale również uchronić pacjenta przed postępującymi wadami postawy. Dodatkowo działania profilaktyczne wprowadzone w okresie rozwojowym mogą uchronić pacjenta przed powstawaniem licznym objawów w przyszłości mających pierwotnie podłoże w zaburzeniach czynnościowych.

The supplemental role of physiotherapy in daily orthodontic practice is becoming more and more important. By offering an accurate functional diagnosis, physiotherapists can support patients in their treatment of functional problems closely related to orthodontics, which is especially important in growing children.

Our presentation discusses the various possibilities of physiotherapy intervention for dysfunctions typically encountered by an orthodontist. Synovial TMJ dysfunctions, bruxism, asymmetries, postural deficits, or pain of the mandibular-hyoid-cranial area can be successfully addressed by specially qualified physiotherapists.

Locking of the TMJ disc and an abnormal muscle tension at the base of the mouth are another example of issues that can and should be treated by a physiotherapist-orthodontist team. Abnormal jaw movements can negatively impact function in children, leading to increased compensatory muscle tension at the base of the mouth, of mimic and chewing muscles, and of the muscles around the occipital cranial base.

The functional relationship between occlusion and the particular parts of the body may include: mandibular-hyoid-cranial area, occipital cranial base, thoracic spine, and sacroiliac joints etc. An orthodontist can play a very important role in preventing postural deficits in growing patients. By referring the patient to a physiotherapist, an orthodontist can not only change the dynamics of orthodontic treatment, but also protect the patient against the progression of postural deficits. Additionally, preventive treatment administered in developmental stage can protect the patient against future symptoms originating from functional deficits.

Słowa kluczowe: bruksizm,fizjoterapia, ortodoncja, staw skroniowo-żuchwowy, terapia manualna, wady postawy

Key words : bruxizm, physiotherapy, orthodontics, functional relationship, temporomandibular joint



R. 10. (15.20 – 15.30)

lek. dent. Marcin Derwich 1 , dr n. med. Liwia Minch2

1. Indywidualna Praktyka Lekarska lek. dent. Marcin Derwich, Grudziądz, ul. Mieszka I 7B

2. Katedra i Zakład Ortopedii Szczękowej i Ortodoncji Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu

derwichm@tlen.pl

Ocena zależności pomiędzy pozycją dolnych zębów siecznych a estetyką profilu

Assessment of the influence of lower incisors’ position on profile esthethics

WSTĘP: Pozycja dolnych zębów siecznych odgrywa istotną rolę w planowaniu leczenia ortodontycznego. Wpływa ona na estetykę profilu twarzy pacjenta, stabilność wyniku leczenia, ilość dostępnego miejsca w łuku dolnym oraz stan tkanek przyzębia. Zindywidualizowana diagnostyka różnicowa Tweeda-Merrifielda kładzie szczególny nacisk na korelację pomiędzy pozycją dolnych zębów siecznych a wymienionymi wcześniej parametrami.

CEL PRACY: Celem pracy było określenie zależności między pozycją dolnych zębów siecznych a estetyką profilu twarzy pacjenta w zależności od szkieletowych relacji wertykalnych.

MATERIAŁY I METODY: Badaniem objęto grupę 200 pacjentów (148 kobiet i 52 mężczyzn) w wieku od 15 do 25 lat, którzy nie byli leczeni ortodontycznie. Do pracy wykorzystano cefalometryczne zdjęcia boczne głowy, wykonywane u pacjentów podczas standardowej diagnostyki ortodontycznej przed rozpoczęciem terapii. Na cefalogramach oznaczono wartości kątów trójkąta Tweeda (FMA, FMIA, IMPA), wartość kąta Z, odczytano readout estetyczny oraz określono klasę szkieletową na podstawie pomiaru WITS. W zależności od wielkości kąta FMA pacjentów podzielono na 3 grupy: I – pacjenci niskokątowi, FMA do 21° włącznie (51 osób), II – pacjenci normokątowi, FMA od 22° do 28° (83 osoby), III – pacjenci wysokokątowi, FMA powyżej 28° (66 osób). W każdej z grup określano wpływ pozycji zębów siecznych dolnych na estetykę profilu twarzy pacjenta. Wyniki poddano analizie statystycznej.

WYNIKI: Zaobserwowano silną, dodatnią korelację między wartością kąta Z a kąta FMIA oraz silną, ujemną korelację pomiędzy wartością kąta Z a kątem IMPA. Kąt IMPA w grupie osób, u których linia Z przebiegała przez nos, był istotnie mniejszy niż w grupie osób z profilem wypukłym (p<0,001). Parametrami najlepiej rozróżniającymi osoby z profilem wypukłym były kąty: Z (AUC=0,957) oraz FMIA (AUC=0,914).

WNIOSKI: Nadmierne wychylenie zębów siecznych dolnych istotnie wpływa na estetykę profilu pacjenta.

INTRODUCTION: Position of lower incisors plays a significant role in orthodontic treatment planning. It has a huge impact on patient’s profile ethethics, stability of orthodontic treatment, available space in lower dental arch and on condition of periodontium. Tweed-Merrifield individualizaed differential diagnosis focuses on correlation between position of lower incisors and parameters mentioned above.

AIM: The aim of the work was to assess the influence of lower incisors’ position on profile estehtics depending on skeletal vertical dimension.

MATERIALS AND METHODS: The survey covered a group of 200 patients (148 female and 52 male), aged 15-25 who had never undergone orthodontic treatment before. Lateral cepahlograms taken before onset of the orthodontic therapy were used. On lateral cephalograms were there marked: Tweed triangle angles (FMA, FMIA, IMPA), esthetic readout and skeletal class (WITS). All of the patients were divided into 3 groups depending on the value of FMA angle: I – low angle cases, FMA up to 21° (51 people), II – normal angle cases, FMA from 22° to 28° (83 people), III – high angle cases, FMA above 28° (66 people). Influence of lower incisors’ position on profile estehtics was assessed in each group. The statystical analysis was done.

RESULTS: Strong, positive correlation between Z angle and FMIA angle and strong negative correlation between Z angle and IMPA angle were observed. In group of people with Z line positioned on the nose the IMPA angle was significantly lower than in people with convex profile (p<0,001). Best parameteres distinguishing people with convex profile were: Z angle (AUC=0,957) and FMIA angle (AUC=0,914).

CONCLUSIONS: Increased proclination of lower incisors has a significant impact on profile esthethics.

SŁOWA KLUCZOWE: pozycja dolnych siekaczy, estetyka profilu twarzy, zindywidualizowana diagnostyka różnicowa Tweda-Merrifielda

KEYWORDS: position of lower incisors, profile esthethics, Tweed-Merrifiels individualized differential diagnosis



Sesja IV

Przewodniczący: dr hab. n. med. Małgorzata Zadurska

dr n. med. Beata Walawska

dr Anna Sosna

Wykład (15.50 – 16.30)

Prof. Grażyna Śmiech-Słomkowska

Założenia wczesnego leczenia ortodontycznego

Principles of early orthodontic treatment


Ze względu na zadania, którym ma sprostać leczenie ortodontyczne niezmiernie istotny jest moment jego rozpoczynania. Wskazania celowości podjęcia leczenia we wczesnych okresach życia wiążą się z poglądem, iż wówczas możne wykorzystać i wzmacniać potencjał wzrostowy. Pomimo dobrego rokowania zdarzają się jednak również niepowodzenia w przypadkach wcześnie rozpoczynanego leczenia wad.

Rozpoczęcie leczenia powinno być uzależnione od stopnia dojrzałości emocjonalnej dziecka oraz nastawienia i oczekiwań rodziców. Leczenie wad zgryzu we wczesnym okresie życia modyfikuje i wzmaga rozwój twarzy. Poprawia wygląd i w wielu wypadkach ogranicza lub eliminuje wskazania do leczenia w okresie uzębienia stałego, a w przypadku wskazań do leczenia w okresie późniejszym czas potrzebny do leczenia jest krótszy.

Na podstawie wieloletnich doświadczeń klinicznych można wskazać, że okres uzębienia mieszanego jest najbardziej korzystny do wdrożenia leczenia zaburzeń zlokalizowanych w szczękowo-nosowym odcinku twarzy. Dotyczy to w szczególności wad powstałych w następstwie zaburzeń czynności lub w wyniku działania czynników środowiskowych. Dlatego wczesne leczenie powinno być wdrożone w zespołach wad wrodzonych, w przypadkach zgryzów krzyżowych, tyłozgryzach z większym od 6 mm cofnięciem dolnego łuku zębowego, w wadach doprzednich, w nasilonych zgryzach otwartych i urazowych zgryzach głębokich.

Przed rozpoczęciem leczenia konieczna jest indywidualna ocena zaburzeń. Powinny być ustalone możliwe działania lecznicze oraz zakres współpracy ze strony pacjent, a także czynnik ekonomiczny.

With respect to aims of orthodontic treatment extremely important is moment of its beginning. Indication for usefulness of the beginning of orthodontic treatment at the early stage of life is based on opinion that at that moment the treatment could be intensified by the natural growth potential. However, in some instances the treatment does not lead to success, despite of the initial promising prognosis.

It is important to stress, that the chosen time of the beginning of orthodontic treatment should take into account the emotional maturity of the child and the attitude and expectation of the parents. The early treatment of malocclusion modifies and strengthens development of face. The improvement of the appearance reduces, or in some instances even eliminates, the indication for treatment at the stage of permanent dentition, and if the treatment at the later stages is still needed, the required treatment time is shorter.

The multiyear clinical experience revealed that the best results of treatment of disorders in the maxilla-nasal part of face are obtained in the period of mixed dentition. In particular, this applies to the occlusion disorders resulting from disturbances of functions and as effect of external reasons. Thus, the early treatment should be introduced in the case of crossbites, distalocclusion with retraction of mandibular arch by more than 6 mm, mesioocclusion, intense openbite, and dipbite resulting from trauma.

The individual assessment of treatment should precede its beginning. At this stage, it is necessary to determine the methods of treatment, required collaboration of the patient and economic factors.



R. 11. (16.30 – 16.40)

Racka-Pilszak Bogna 1 , Wojtaszek-Słomińska Anna1, Zdun-Ryżewska Agata2 , Majkowicz Mikołaj2, Agnieszka Banaszkiewicz³, Basiński Krzysztof2

1 Poradnia Ortodoncji, Uniwersyteckie Centrum Stomatologiczne, Gdański Uniwersytet Medyczny

2 Katedra Psychologii, Zakład Badań nad Jakością Życia, Gdański Uniwersytet Medyczny

³ Katedra Logopedii, Uniwersytet Gdański

e-mail:bracka@gumed.edu.pl

Ocena wyników interdyscyplinarnej terapii pacjentów z rozszczepami podniebienia

Assesment of interdisciplinary treatment of patients with cleft lip and palate

Wstęp: Leczenie pacjentów z rozszczepami jest wieloletnie oraz wieloetapowe. Zaburzenia morfologiczno-czynnościowe u tych pacjentów powodują zmiany w budowie twarzy, szczęk, nieprawidłowości zgryzowe oraz, w wielu przypadkach, poważne zaburzenia mowy. Wszystkie te zniekształcenia wpływają niekorzystnie na rozwój psychiczny i społeczny dzieci z rozszczepami. W większości przypadków wielkość zaburzeń morfologicznych w obrębie twarzowej części czaszki wymaga pracy wysokospecjalistycznego zespołu terapeutycznego.

Cel: Głównym celem badań była ocena skuteczności leczenia pacjentów z UCLP i BCLP oraz przydatności używanych narzędzi badawczych (ankieta, wskaźnik GOSLON).

Materiał: Grupa 45 osób w średnim wieku 22 lat, z rozszczepami całkowitymi jednostronnymi (UCLP) - 29 osób - i obustronnymi (BCLP) -16 osób, u których ukończono wielospecjalistyczne leczenie.

Metody Ocena zmian w zgryzie przed i po leczeniu z wykorzystaniem wskaźnika GOSLON, ankieta wypełniana przez pacjentów dotycząca subiektywnej oceny wyników leczenia.

Wyniki Największy odsetek zadowolonych pacjentów był z leczenia ortodontycznego (88,9%). Wykazano istotną statystycznie poprawę warunków zgryzowych po leczeniu. Wygląd poszczególnych obszarów twarzy pacjenci ocenili w większości jako dobry lub bardzo dobry. Im bardziej pacjent jest zadowolony z terapii logopedycznej, tym bardziej jest zadowolony z jakości mowy. Większość badanych (ok. 67%) doświadczyła dokuczania ze strony otoczenia oraz zauważa wpływ rozszczepu na obniżenie pewności siebie. Połowa badanej grupy dostrzega wpływ rozszczepu na umiejętność nawiązywania relacji społecznych, a 33% na osiągane rezultaty szkolne.

Podsumowanie. Badanie wyników końcowych interdyscyplinarnego leczenia pacjentów z rozszczepami ma duże znaczenie kliniczne dla konstruowania kolejnych i oceniania aktualnie stosowanych standardów postępowania terapeutycznego. Zastosowany kwestionariusz ankiety oraz wskaźnik GOSLON są dobrymi i prostymi narzędziami badawczymi. Praca całego zespołu interdyscyplinarnego jest istotna w ocenie pacjentów.

Introduction : Treatment of patients with cleft lip and palate is long-termed and multistaged. Morpho-functional disorder of these patients leads to malformation of the face, maxilla, mandible, malocclusions and in many cases speech impediment. These factors may influence negatively on the mental and social development of children with all kinds of clefts. In most of cases it requires multidisciplinary treatment.

Objectives : The aim of this work was to assess the effectiveness of tretment of patients with UCLP and BCLP and usefulness of the reaserch tools (questionnaire, GOSLON yardstick).

Material and Methods : The Group consisted of 45 patients, average age 22 with UCLP-29 patients and BCLP- 16 patients who had the multidisciplinary treatment performed. The GOSLON yardstick was assessed before and after treatment and each patient was to fill a questionaire about subjective estimation of the effects of the mutlidisciplinary treatment.

Results: The highest numer of patients were satisfied with the orthodontictreatment. The patients emphasised the improvement of their biteafter the treatment.The appearance of the particular areas of their faces was estimated as good or very good by the patients. The more the patients are satisfied with the speech theraphy, the more satisfied they are with the quality of their speech. The majority of respondents (ca. 67%) experienced being laughed at and they saw the influence of the cleft on their skill of socialising.33% of respondents noticed the relation between their cleft and their school results.

Conclusion: The analysis of the results of multidisciplinary treatment of the patients with cleft has a big medical impact on construction of new standards of treatment and evaluating the current ones. The questionare and yardstick GOSLON that were used during this study are good and simple tools for analysis. The work of the whole multidisciplinary team is essential for the patients.

Słowa kluczowe: rozszczep podniebienia, jakość życia, leczenie interdyscyplinarne

Key words: Interdisciplinary treatment, palate cleft, quality of life



R. 12. (16.40 – 16.50)

Zbigniew Surowiec , Andrzej Brudnicki, Ewa Sawicka

Klinika Chirurgii Dzieci i Młodzieży, Instytut Matki i Dziecka, Warszawa

Surgery of Children and Adolescents, Department of Pediatric Surgery, Institute of Mother and Child, Warsaw

Pierwotna operacja obustronnego rozszczepu wargi i podniebienia metodą jednoczasową

Primary operation of bilateral cleft lip and palate by one-stage method

WSTĘP . Obustronny rozszczep wargi i podniebienia to poważna wada rozwojowa twarzowej części czaszki, mająca wpływ na wygląd twarzy, mowę, słuch, warunki zgryzowe a nawet oddychanie pacjenta. W różnych ośrodkach rozszczepowych na świecie istnieje obecnie wiele protokołów chirurgicznych leczenia tej wady. Tylko w nielicznych operacja pierwotna wykonywana jest metodą jednoczasową. Przyczyną są ogromne wymagania, dotyczące umiejętności i doświadczenia, jakie stawia przed stosującymi ją chirurgami, a zatem jest trudna do wprowadzenia i realizowania w codziennej praktyce.

CEL . Celem pracy jest przedstawienie stosowanego w naszym ośrodku protokołu chirurgicznego leczenia obustronnego rozszczepu wargi i podniebienia, podstawowych zalet metody jednoczasowej oraz uzyskiwanych wyników i ryzyka powikłań.

MATERIAŁ I METODY . Praca bazowała na retrospektywnej ocenie dokumentacji medycznej pacjentów z całkowitym obustronnym rozszczepem wargi i podniebienia, operowanych za pomocą metody jednoczasowej. Metoda jednoczasowa operacji obustronnego rozszczepu wargi i podniebienia jest stosowana w Instytucie Matki i Dziecka w Warszawie od 2005 roku.

WYNIKI . W latach 2005-2009 wykonano 45 takich operacji. Ocenie poddano dokumentację medyczną 28 pacjentów (38,6% chłopców i 61,4% dziewcząt) w 10 roku życia. Średni czas obserwacji po zabiegu wyniósł 9,3 lat. Wszyscy pacjenci niezależnie od zakresu wady, operowani byli za pomocą tej samej metody chirurgicznej. Przypadki syndromiczne w grupie badanej stanowiły 16,4%.

WNIOSKI . Obserwowane dobre wyniki kliniczne oraz niewątpliwe zalety prezentowanej metody chirurgicznej zachęcają do jej rozwijania. Prezentowana praca ma jednak charakter wstępny. Miarodajna ocena wyników leczenia będzie możliwa dopiero po skompletowaniu większej liczby pacjentów z obustronnym rozszczepem wargi i podniebienia, operowanych metodą jednoczasową, którzy ukończyli 10 rok życia. Dopiero weryfikacja statystyczna odległych wyników leczenia, zawierająca takie elementy jak ocena estetyki twarzy, mowy, warunków zgryzowych i kompetencji psychospołecznych pozwoli na bardziej dokładną ocenę metody.

INTRODUCTION . Bilateral cleft lip and palate (BCLP) is a severe craniofacial defect of developmental character, influencing speech, hearing, occlusion and even breathing. There are many different surgical protocols of treatment of this defect in cleft centers all over the world. However, only a few surgeons perform this treatment by one-stage approach. The reason is that the one-stage approach is calling for huge experience and is surgically demanding therefore, more difficult to learn, implement and start to use successfully on a daily basis.

AIM. The aim of the study was to present our one-stage method of BCLP repair, its principal advantages, results and morbidity.

MATERIAL AND METHODS . This retrospective study based on the evaluation of medical record of patients born with BCLP and operated according to one-stage approach. The presented protocol regarding surgical treatment of BCLP patients started in our center in 2005.

RESULTS . There were 45 one-stage repairs of BCLP performed between 2005 and 2009. The study included 28 patients (38.6% males and 61.4% females) around the 10 th year of life. The observation period was 9.3 years on average. All of these patients were operated according to the same method regardless the initial extend of BCLP defect. The material included 16.4% of syndromic cases.

CONCLUSIONS . The positive results that we can observe in our everyday clinical practice and the obvious advantages of this method of treatment encourage us to develop this surgical approach. Nevertheless, the study should be treated as preliminary one since the reliable evaluation of treatment outcome of this method is possible only after completing the representative number of 10-years-olds with BCLP operated according to one-stage method. The statistical analysis of long-term results based on the assessment of facial esthetics, speech, dental arch dimensions, and psychosocial abilities could bring more reliable conclusions.

Słowa kluczowe: obustronny rozszczep wargi i podniebienia, metoda jednoczasowa, pierwotna operacja rozszczepu

Key words: bilateral cleft palate, one-stage method, primary cleft repair



R. 13. (16.50 – 17.00)

Konrad Małkiewicz 1 , Mariola Sztogryn 2, Mariusz Kamiński3, Tadeusz Wierzchoń3

1 Zakład Ortodoncji, Wydział Lekarsko - Dentystyczny Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

2 Praktyka prywatna, Aesthetica Mariola Sztogryn, ul. Kleszczowa 18, Warszawa

3 Zakład Inżynierii Powierzchni, Wydział Inżynierii Materiałowej Politechniki Warszawskiej

1 Department of Orthodontics, Faculty of Medicine and Dentistry, Medical University of Warsaw

2 Private practice, Aesthetica Mariola Sztogryn, ul. Kleszczowa 18, Warszawa

3 Department of Surface Engineering, Faculty of Material Sciences and Engineering, Warsaw University of Technology

e-mail: konrad.malkiewicz@interia.pl

Dynamika procesu korozji różnych rodzajów łuków ortodontycznych - ocena laboratoryjna

Dynamics of the corrosion process of different types of orthodontic wires – laboratory evaluation

Wstęp: Zjawisko korozji elementów stałych aparatów ortodontycznych stanowi przedmiot zainteresowania zarówno klinicystów jak i badaczy zajmujących się problematyką biozgodności materiałów medycznych. Jama ustna, z powodu panujących w niej niekorzystnych warunków fizyko - chemicznych jest środowiskiem sprzyjającym degradacji materiałów stomatologicznych.

Cel pracy: Celem pracy była przeprowadzona w warunkach laboratoryjnych ocena porównawcza intensywności zjawiska korozji łuków ortodontycznych wykonanych ze stali nierdzewnej oraz stopów niklowo - tytanowych i tytanowo - molibdenowych.

Materiał i metody: W badaniu oceniano łuki ortodontyczne o przekroju 0,017 na 0,025 cala dwóch różnych producentów tj. 3M (USA) i Rocky Mountain Orthodontic (USA), wykonane ze stali nierdzewnej, stopów niklowo - tytanowych oraz tytanowo - molibdenowych. Podatność materiałów ortodontycznych na zjawisko korozji oceniono wykorzystując metody impedancyjną oraz potencjodynamiczną, uzyskując wartości natężenia prądu korozyjnego wyrażone w mikroamperach na centymetr kwadratowy (µA/cm 2). Analizę statystyczną otrzymanych danych wykonano przy pomocy programu STATISTICA 8.0, a w procesie testowania hipotez statystycznych przyjęto poziom istotności =0,05.

Wyniki: Natężenie prądu korozyjnego Ikorbyło najniższe w przypadku łuków niklowo - tytanowych firmy 3M (USA) i wynosiło średnio 0,002 µA/cm2. Najwyższe natężenie prądu korozyjnego Ikor odnotowano w przypadku oceny drutów stalowych tej samej firmy i wynosiło ono średnio 0,049 µA/cm2. Analiza statystyczna przeprowadzona na poziomie istotności =0,05 wykazała, że średnie natężenie prądu korozyjnego zmierzone dla łuków ortodontycznych wykonanych ze stopów stali nierdzewnej było istotnie wyższe niż natężenie prądu korozyjnego odnotowane dla drutów wykonanych ze stopów tytanowo - molibdenowych oraz niklowo - tytanowych.

Wnioski: 1. W warunkach obecnego badania, wszystkie oceniane łuki ortodontyczne ulegały zjawisku korozji, stanowiąc źródło potencjalnie szkodliwych biologicznie jonów metali. 2. Obecność tytanu w stopach metali stosowanych w ortodoncji może stanowić czynnik spowalniający procesy korozyjne.

Introduction: Corrosion of the elements of fixed orthodontic appliances is important for both clinicians and researchers of medical material biocompatibility as oral cavity is an active environment where physical and chemical factors may lead to degradation of dental materials.

Aim of the study: The aim of the study was the in vitro comparative evaluation of corrosion intensity of the orthodontic wires made of stainless steel, nickel- titanium and titanium-molybdenum alloys.

Materials and methods: The study evaluated orthodontic wires of diameter 0,017 by 0,025 inches from two different manufacturers: 3M (USA) and Rocky Mountain Orthodontic (USA), made of stainless steel, nickel-titanium alloys and titanium-molybdenum alloys. Susceptibility of these materials to corrosion was measured with impedance and dynamic-potential methods and the corrosive current was measured with µA/cm2. Statistical analysis was performed with STATISTICA 8.0 software and for hypothesis testing the significance level of =0,05 was assumed.

Results: The current intensity values of Ikor were lowest for nickel-titanium wires from 3M (USA) at the mean level of 0,002 µA/cm2. The highest values were for stainless steel wires of the same manufacturer at a mean level of 0,049 µA/cm2. Statistical analysis at the significance level of =0,05 showed, that mean values of Ikor were significantly higher for stainless steel wires comparing to the nickel-titanium alloys and titanium-molybdenum alloys.

Conclusions: 1. In the laboratory environment all tested orthodontic wires were subject to corrosion and may release potentially biologically harmful metal ions. 2. Presence of titanium in orthodontic alloys may lower the extent of the corrosion processes.

Słowa kluczowe : łuki ortodontyczne, korozja, biokompatybilność

Key words : orthodontic fixed appliances, corrosion, biocompatibility



R. 14. (17.00 – 17.100)

Anna Walawska, Jakub Baszak, Beata Walawska

Prywatna Praktyka Ortodontyczna Ortomix, dr n. med. Beata Walawska, ul. Bursaki 25, 20-150 Lublin


Pacjent ortodontyczny - stan zdrowia i zapotrzebowanie na leczenie ortodontyczne

Orthodontic patient – state of health and demand for orthodontic treatment

WSTĘP . Poziom i dostępność leczenia ortodontycznego w Polsce oraz powszechność leczenia zespołowego spowodowały, że do gabinetów ortodontycznych zgłaszają się pacjenci prezentujący złożone problemy nie tylko ortodontyczne ale również ogólnomedyczne.
CEL PRACY . Celem pracy była ocena stanu zdrowia pacjentów na podstawie analizy wywiadów ogólnomedycznych oraz stomatologicznych wypełnianych podczas pierwszej wizyty ortodontycznej.
MATERIAŁ I METODY . Przeanalizowano 524 wywiady ogólnomedyczne i stomatologiczne uzupełnione przez pacjentów w okresie od listopada 2014 do stycznia 2016. Następnie otrzymane dane zanalizowano przy pomocy programu Statistica 10.0 PL. Wywiady zawierały również pytania o to czy pacjent jest obecnie pod stałą opieką lekarza dentysty oraz czy został przez niego skierowany do ortodonty.
WYNIKI . Analiza wywiadów ogólnomedycznych ukazuje, że problemy okulistyczne podaje co dziesiąty pacjent (10,9%), choroby serca 1,6%, choroby nerek 1,12%, choroby endokrynologiczne 0,48%. 16,58% pacjentów posiada różnego typu alergie, 3,36% pacjentów choruje na astmę, a 8,32% zarażonych jest wirusem HPV.
Z badań wynika, że w ciągu ostatnich 12 miesięcy 81,76% pacjentów odwiedziło gabinet stomatologiczny. 81,59% pacjentów podaje, że posiada swojego lekarza dentystę, z czego istotnie więcej kobiet (83,86%), niż mężczyzn (76,88%). Co interesujące, jedynie 30,97% pacjentów otrzymało od swojego dentysty skierowanie do lekarza ortodonty. Osoby zgłaszające się bez skierowania były istotnie starsze.
WNIOSKI . Na podstawie analizy wywiadów ogólnomedycznych można stwierdzić, że zdecydowana większość pacjentów zgłaszających się na leczenie ortodontyczne nie posiada problemów zdrowotnych.
Z otrzymanych danych wynika, ponadto że ponad połowa pacjentów zgłasza się do lekarza ortodonty z własnej inicjatywy. Skierowania do ortodonty otrzymują głównie dzieci i młodzież, co oznacza, że lekarze dentyści przykładają większą uwagę do wczesnego leczenia ortodontycznego oraz do leczenia młodzieży, nie zwracając uwagi na potrzeby ortodontyczne osób dorosłych.

INTRODUCTION . Nowadays in Poland the standard and availability of orthodontic treatment in Poland and the popularity of interdisciplinary trend is that Patients coming to orthodontic surgeries suffer not only from orthodontic problems but also have problems with general health well being.
AIM OF THE STUDY. The aim of the study was to evaluate patients’ health condition on the basis of medical and orthodontic surveys which patients fill in during their first appointment.
MATERIALS AND METHODS. 524 medical and orthodontic surveys filled in between November 2014 and January 2016 were analyzed. The Obtained data were analyzed using Statistica 10.0 PL. Surveys included questions if patient is under the supervision of general dentist and whether he was conducted by his/her dentist to the orthodontist.
ACHIVEMENTS. Medical survey analysis show that every tenth patient (10.9%), had ophtamelic problem ,hearth diseases 1,6%, kidney diseases 1,12%, endocrinological problems 0,48%. 16,5% of patients had different types of allergies, 3,36% patients suffered from asthma and 8,32% were infected with HPV.
Surveys’ studies show that during last 12 months 81, 76% of patients had dental treatment. 81,59% of patients state that they are under care of general denstist, more women (83,86%) than men (76,88%). What is interesting only 30,97% obtained referral to orthodontist. Patients without referral were considerably older.
CONCLUSIONS. Based on analysis of medical surveys it can be concluded that significantly more orthodontic patients did not have medical problems.
The Obtained data show that significantly more patients come to orthodontic surgery on their own initiative. Refferals to orthodontist are given to children and teenagers, which means that general denstist tend to care more about the early treatment or teenagers’ treatment, than about adults’ orthodontic needs.

Słowa kluczowe : pacjent, ortodontyczny, wywiad medyczny

Key words: Orthodontic patient, medical survey

Piątek, 15.09.2017

Sesja V

Przewodniczący: prof. dr hab. n. med. Beata Kawala

dr n. med. Maria Iwanecka-Zduńczyk

dr Barbara Wyszomirska

R. 1. (9.00 – 9.10)

Agnieszka Lasota 1 , Marcin Baran2, Tomasz Tomaszewski3

1 Lek.stom, Katedra I Zakład Ortopedii Szczękowej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie

2. Dr n. med. Katedra I Klinika Chirurgii Szczękowo-Twarzowej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie.

3. Prof. Kierownik Katedry i Kliniki Chirurgii Szczękowo-Twarzowej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie

lasota150@wp.pl

Zmiany szkieletowe u pacjentów po rozszczepie leczonych za pomocą dystrakcji szczęki z użyciem RED

Skeletal changes in cleft patients after maxillary distraction osteogenesis with Rigid External Distractor

Wstęp . Najcięższe przypadki rozszczepu wargi, wyrostka i podniebienia wymagają oprócz leczenia ortodontycznego również korekty z zakresu chirurgii ortognatycznej. Dystrakcja szczęki stwarza nowe możliwości pomocy tym pacjentom.

Cel: Prezentacja możliwości zmian szkieletowych i poprawy rysów twarzy u pacjentów po rozszczepie leczonych ortodontycznie i chirurgia dystynkcyjną z użyciem RED.

Materiał i metody. Dokumentacja medyczna przed i po leczeniu (modele diagnostyczne, fotografie twarzy, analizy cefalometryczne, CT twarzoczaszki) 3 pacjentów po rozszczepie wargi, wyrostka i podniebienia w wieku 19-22 lat. Wszyscy pacjenci mieli hipoplazję szczęki i wymagali leczenia z zakresu chirurgii ortognatycznej. Średnia wartość kąta SNA przed leczeniem wynosiła 72,5°, a kąta ANB -8,9°. Przeprowadzono wstępne leczenie ortodontyczne przy pomocy aparatów stałych, dystrakcję szczęki z użyciem RED, a następnie ortodontyczne zabiegi końcowe i i wykonano uzupełnienia protetyczne. Wyniki. U wszystkich leczonych pacjentów uzyskano korzystne zmiany szkieletowe, poprawę rysów twarzy i zadowalające kontakty zwarciowe. Średni czas dystrakcji wynosił 15 dni, a okres retencji 3,5 miesiąca. Analiza cefalometryczna wykazała doprzedni ruch szczęki z niewielkim wydłużeniem przedniej wysokości twarzy i rotacją dotylną żuchwy. Średni przyrost kąta SNA wynosił 8,1°, przy średnim zwiększeniu kąta ANB o 8,17° Tomografia komputerowa ujawniła nową kość utworzoną w miejscach dystrakcji. W rysach twarzy odnotowano uwypuklenie rejonu podoczodołowego i policzków, poprawę wypukłości profilu i korektę kąta nosowo wargowego. Procedury dystrakcji przebiegały bez powikłań, a pacjenci nie zgłaszali większych dolegliwości.

Wnioski. Leczenie ortodontyczno-chirurgiczne połączone z dystrakcją szczeki z użyciem RED to doskonała i bezpieczna metoda korekty zaburzeń szkieletowych u pacjentów po rozszczepie wargi, wyrostka i podniebienia. Postępowanie to wymaga zespołu ortodonty i chirurga szczękowego z doświadczeniem w leczeniu pacjentów po rozszczepie.

Introduction : Severe cases of skeletal deformities after lip, alveolar process and palateclefts are treated not only with orthodontics, but also with orthognathic surgery methods. Distraction osteogenesis creates new possibilities for these patients.

Aim: to present skeletal changesand improvement of facial esthetics in cleft patients treated with distraction osteogenesis using RED.

Material and Methods : Pre- and post-treatment medical records (plaster casts, facial photographs, cephalometric analysis, CT)of 3 cleft patients aged 19-22 were analyzed. All patients underwent maxillary distraction osteogenesis using Rigid External Distractor due to the maxillary hypoplasia. Average pre-treatment SNA value was 72,5°, and ANB was -8,9°. Initial orthodontic treatment with fixed appliances, maxillary distraction osteogenesis using RED device and final prosthetic restorations were performed.

Results: In all patients treatment procedure resulted in favorable skeletal changes, improvement of the facial esthetics and satisfactory occlusion. Average distraction time was 15 days and the latency period was 3.5 months. Cephalometric analysis revealed forward movement of the maxilla, and small increase of anterior facial heights with the clockwise rotation of mandible. Average increase of SNA angle was 8,1 °, and ANB angle 8,17°. Craniofacial computed tomography showed new bone formation at the distraction regions. Augmentation of suborbital and cheek areas, improved convexity of the profile together with the correction of the nasolabial angles was also recorded. Orthodontic and surgical protocol was well accepted by all patients and they didn’t report any severe pain.

Conclusions: Distraction osteogenesis combined with RED is a good and safe method of skeletal deformities correction in cleft patients. This procedure demands the team of orthodontist and orthognathic surgeon with professional experience in treating cleft patients.

Słowa kluczowe: rozszczep wargi, wyrostka i podniebienia, dystrakcja szczęki, RED, chirurgia ortognatyczna

Key words: cleft lip and palate, maxillary distraction, RED, orthognathic surgery

R. 2. (9.10 – 9.20)

dr n.med. Katarzyna Becker 1 , dr n. med. Anna Greń1, dr n. med. Lidia Jamróz-Wilkońska 2

1 NZOZ Specjalistyczna Praktyka Ortodontyczna ORTODONCJA BECKER, Bielsko-Biała

2 Prywatny Gabinet Stomatologiczny, Wadowice

e-mail: k. becker@polmedico.com



Piezochirurgicznie wspomagane leczenie jednostronnego zgryzu krzyżowego bocznego - opis dwóch przypadków



Treatment of unilateral crossbite supported by piezosurgery -
a report of 2 cases

Konwencjonalne leczenie ortodontyczne osób dorosłych posiada wiele ograniczeń, często jest długotrwałe i czasami niesie ryzyko powikłań, takich jak brak stabilności czy problemy periodontologiczne. Ortodonci od lat poszukują sposobów pozwalających znieść te ograniczenia, jednym z nich jest kortykotomia. Jej piezochirurgiczna odmiana, o minimalnym stopniu inwazyjności, okazuje się być bardzo pomocną m.i. w uzyskaniu szybszej i intensywniejszej odpowiedzi tkanek na siłę ortodontyczną. Leczenie jednostronnego zgryzu krzyżowego bocznego, zwłaszcza u osób dorosłych, jest wyzwaniem dla ortodontów. Aparaty poszerzające szczękę działają symetrycznie na górny łuk zębowy, stąd mogą spowodować powstanie zgryzu przewieszonego po stronie nie dotkniętej zaburzeniem. Pomijając trudności kliniczne, pacjenci dorośli oczekują szybkiego leczenia, możliwie nie obciążającego ich koniecznością współpracy, z optymalnym ostatecznym efektem estetycznym. Celem pracy była ocena skuteczności zabiegów piezochirurgicznych w leczeniu jednostronnego zgryzu krzyżowego bocznego u pacjentów dorosłych. Niniejszy raport jest prezentacją leczenia dwóch dorosłych pacjentek z jednostronnym zgryzem krzyżowym bocznym, u których leczenie ortodontyczne aparatem stałym i aparatem quad helix wspomagane było zabiegiem piezochirurgicznym, przeprowadzonym po zwężonej stronie wyrostka zębodołowego szczęki. Zmiany w wymiarze poprzecznym obserwowane były przede wszystkim po stronie operowanej, co pozwoliło na osiągnięcie prawidłowych relacji zwarciowych po pierwotnie zwężonej stronie łuku, bez utraty prawidłowych relacji poprzecznych po stronie przeciwnej. Piezochirurgiczne wspomożenie ekspansji pozwoliło na zachowanie dobrych warunków periodontologicznych i optymalnej estetyki czerwonej.

Piezochirurgia daje możliwość nie tylko szybszego przemieszczenie zębów siłami ortodontycznymi, ale pozwala korygować ich położenie w sposób bardziej selektywny, np. powodując większą ekspansję po stronie poddanej zabiegowi. Zaprezentowana metoda leczenia wydaje się być bardzo pomocna w leczeniu jednostronnych zgryzów krzyżowych bocznych.

For a long time solutions to remove restrictions and avoid complications related to treatment of adult patients have been sought within orthodontics. One of the methods to modify therapeutic possibilities involves corticotomy . Piezosurgery, which has little traumatic effect, turns out to be helpful, allowing a quicker and more intensive response to orthodontic forces of tissues undergoing treatment. Treating unilateral crossbite, especially in adults is one of the challenges for the orthodontic proffession. Conventional appliances act symmetrically in the upper arch, therefore they may cause development of scissor bite of the opposite side. Regardless of clinical difficulties, adult patients expect fast, preferably non compliance orthodontic treatment with superior aesthetic results. The aim of the study was to evaluate the effectiveness of the piezoelectric procedures in treatment of unilateral cross bite in adult patients. This report presents the treatment of 2 adult female patients, both with unilateral crossbite. In both cases non-extraction treatment with fixed appliance and quad helix was supported by a piezosurgical procedure within the alveolar process on the narrow side of upper arch. Changes in buccolingual dimension were observed mostly on the operated side, allowing the achievement of proper intercuspation on the compresed side within a few months, without losing good occlusal contacts on the opposing side. Good aesthetic results within soft tissue were achieved as well. Piezoelectric microsurgery allows orthodontists not only to move teeth quicker, but also allows them to work more selectively, for example by a larger scope of expansion of the upper dental arch on the side being operated. This approach seems to be very useful in the treatment of unilateral crossbite.

Słowa kluczowe : zgryz krzyżowy boczny jednostronny, piezochirurgia, kortykotomia

Key words : unilateral crossbite, piezosurgery, corticotomy

R. 3. (9.20 – 9.30)

Dr n med. Patrycja Downarowicz¹ , Dr n. med. Wojciech Pawlak², Dr hab. n. med. Marcin Mikulewicz¹

¹Katedra Ortopedii Szczękowej i Ortodoncji, Zakład Wad Rozwojowych Twarzy UMED Wrocław, Kierownik: dr hab. Marcin Mikulewicz

²Katedra i Klinika Chirurgii Szczękowo-Twarzowej UMED Wrocław,

Kierownik: dr hab. Hanna Gerber

¹Department of Maxillofacial Orthopaedics and Orthodontics, Department of Facial Abnormalities, Medical University of Wrocław

Head: dr hab. Marcin Mikulewicz

²Department of Maxillofacial Surgery, Medical University of Wrocław

Head: dr hab. Hanna Gerber

Chirurgia ortognatyczna u pacjentów z rozszczepem podniebienia

Orthognathic surgery for the cleft palate patients

Wstęp: Autorzy zaprezentowali przypadki dorosłych pacjentów leczonych we współpracy z innymi specjalistami (chirurgiem stomatologiem, chirurgiem szczękowo-twarzowym, chirurgiem plastykiem). Przedstawiono protokoły postępowania w przypadkach pacjentów ortognatycznych, którym towarzyszy rozszczep podniebienia.

Cel: Celem prezentacji jest przedstawienie 2 przypadków pacjentów z rozszczepem podniebienia, którzy wymagali leczenia ortognatycznego. Przedstawiono całość procesu planowania oraz leczenia interdyscyplinarnego od strony lekarza ortodonty w przypadku skomplikowanych, multispecjalistycznych przypadków, których leczeniem powinien zająć się zespół lekarzy.

Materiał i metody: Przedstawiono 2 przypadki pacjentów z rozszczepem leczonych ortodontyczno-chirurgicznie.

Wnioski: Autorzy poruszają problem granic konwencjonalnej ortodoncji oraz wskazań do leczenia chirurgicznego. Przedstawiono planowanie całości leczenia i uzyskane rezultaty.

Introduction: Authors present cases of adult patients interdisciplinary treated (dental surgeon, maxillo-facial surgeon, plastic surgeon). There are protocols of treatment for orthognathic patients with palatal cleft.

Aim: The aim of the presentation is to introduce 2 cases of patients with palatal cleft, who needed orthognathic surgery. There are whole process of planning and interdisciplinary treatment from the orthodontist point of view of complicated, multispecialists cases, in which therapy should be involved the whole specialists team introduced.

Materials and methods: There are 2 cases of the patients with palatal cleft treated orthodonto-surgically presented.

Conclusions: Authors discuss the problem of borderlines of conventional orthodontics and indications to surgical treatment. The demonstration of the stages of planning and results were performed.

Słowa kluczowe : chirurgia ortognatyczna, rozszczep podniebienia, szkieletowa wada klasy III, hipoplazja szczęki

Key words : orthognathic surgery, cleft palate, skeletal class III, hypoplasia of maxilla

R. 4. (9.30 – 9.40)

Rafał Nowak 1 , Marcin Kubiak 1, Szymon Przywitowski 2, Anna Olejnik 2, Ada Kaczmarek 2

  1. Katedra i Klinika Chirurgii Szczękowo – Twarzowej Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu

  2. Centrum Chirurgii i Estetyki Twarzy we Wrocławiu

Face-Airway-Bite jako koncepcja przewodnia planowania leczenia ortognatycznego

Face-Airway-Bite as the leading concept in orthognathic treatment planning

Wstęp: We współczesnej chirurgii ortognatycznej uzyskanie prawidłowych warunków okluzyjnych jest jednym z celów leczenia równie istotnych jak zachowanie prawidłowych stosunków objętościowych w drogach oddechowych czy uzyskanie optymalnej estetyki twarzy.

Istotną częścią leczenia interdyscyplinarnego pacjentów z wadami szkieletowymi jest właściwe zaplanowanie całego procesu leczenia zarówno pod względem przesunięć zębów jak też zmian w układzie kostnym.

Tradycyjna forma planowania leczenia 2D oparta o analizę rtg cefalometrycznego oraz artykulację i chirurgię modelową ma obecnie znaczenia historyczne gdyż chirurgia ortognatyczna to nie tylko zmiany w zgryzie ale przede wszystkim estetyka twarzy i funkcja narządów.

Szkielet czaszki twarzowej jest bryłą przestrzenną i rozpatrywanie jego nieprawidłowości w układzie trójwymiarowym pozwala na prawidłowe ich zdiagnozowanie a tym samym na optymalne zaplanowanie przesunięć kostnych, uzyskanie właściwych proporcji twarzy.

Cel pracy; Celem prezentacji jest przedstawienie leczenia chirurgicznego w szerszym świetle w oparciu o możliwości jakie oferują współcześnie stosowane w praktyce chirurgicznej narzędzia służące przygotowaniu pacjenta do leczenia z uwzględnieniem nie tylko zmian w obrębie zgryzu ale również z zachowaniem objętości dróg oddechowych oraz i poprawą estetyki twarzy.

Materiał i metody: Autorzy na podstawie własnych doświadczeń przedstawiają najważniejsze kroki prowadzące do stworzenia planu leczenia oraz definiują narzędzia konieczne do tego celu wskazując jednocześnie na rolę lekarza ortodonty na poszczególnych etapach leczenia ortognatycznego.

Wnioski: Leczenie z wykorzystaniem koncepcji FAB umożliwia uzyskanie prawidłowej okluzji z uwzględnieniem utrzymania właściwych objętości dróg oddechowych oraz poprawą morfologii i estetyki twarzy.

Introduction : In contemporary orthognathic surgery the achievement of proper occlusal conditions is an objective as important as the maintenance of adequate airways volume or optimal face aesthetics. Appropriate treatment planning including dental movement as well as changes in skeletal system is an essential part of the interdisciplinary treatment in patient with dentofacial deformity. Nowadays, traditional form of 2D treatment planning based on cephalometric analysis, articulation and surgical simulation on models has a historical meaning. The point of orthognathic surgery is not only occlusion but also aesthetics and proper function. Since facial skeleton is a spatial structure, consideration about its deformities in three-demensional way allows to diagnose properly, predict optimal bone movements and obtain suitable and aesthetic facial proportions.

Objectives : The aim of the study is to present contemporary possibilities used in surgical practice, which provide proper treatment planning that emphasize not only on occlusion but also on maintaining airways volume and improve facial aesthetics.

Material and methods : Authors present most important steps to create the treatment plan, which are based on their own experience. They define necessary tools to obtain this aim and remain an importance of cooperation with orthodontist at every stage of the orthognathic treatment.

Conclusions : Treatment with the use of the conception of FAB allows to gain balanced occlusion, maintain proper airways volume and improve morphology and facial aesthetics.

Słowa kluczowe: leczenie interdyscyplinarne, chirurgia ortognatyczna, planowanie 3D

Key words: interdisciplinary treatment, orthognatic surgery, 3D planning

R. 4. (9.40 – 10.40)

Nazan Kucukkeles

Szybka protrakcja szczęki wspomagana kortykotomią i zakotwieniem szkieletowym: : krótko- i długoczasowe obserwacje

Rapid maxillary protraction using corticotomy and skeletal anchorage: Short and Long term Results

Sesja VI

Przewodniczący: prof. dr hab. n. med. Joanna Antoszewska-Smith

dr n. med.Agnieszka Machorowska-Pieniążek

dr hab. n. med. Konrad Małkiewicz

Wykład (11.00 – 12.00)

Dr José Chaqués Asensi

Procedury chirurgiczne w leczeniu asymetrii

Surgical management of skeletal asymmetries



R. 5. (12.00 – 12.10)

Małgorzata Kuc-Michalska, Aneta Karska

„Ortomikar” NZOZ Poradnia Ortodontyczno-Stomatologiczna w Zabrzu, Ul. Pawliczka 10/1, 41-800 Zabrze

kucmichalska041968@gmail.com

Długoterminowa obserwacja pacjentów z III klasą szkieletową leczonych niechirurgicznym, ortopedyczno/ortodontycznym protokołem leczniczym

The long-term observation of Class III patients treated with nonsurgical two-stage treatment protocol

Wstęp: Głównym sposobem postępowania w przypadku pacjentów z III klasą szkieletową po zakończeniu skoku wzrostowego jest oczekiwanie na zakończenie wzrostu i przygotowanie do operacji ortognatycznej. Jednakże możliwe jest leczenie części pacjentów z III klasą szkieletową bez ingerencji chirurgicznej za pomocą ortopedyczno-ortodontycznego protokołu. W I etapie ortopedycznym leczenie jest prowadzone za pomocą ekspandera a’la Haas na szynach akrylowych połączonego z maską twarzową, dolnym aparatem stałym i wyciągami III klasy. W II etapie ortodontycznym stosowany jest aparat stały oraz wyciągi III klasy.

Cel: Ocena stabilności wyników niechirurgicznego, ortopedyczno-ortodontycznego protokołu leczniczego stosowanego u pacjentów z III klasą szkieletową po skoku wzrostowym i dorosłych.

Materiał i metoda: Wykorzystano fotografie i skany modeli diagnostycznych przed leczeniem (T1), po leczeniu (T2) i kilka lat po zakończeniu (T3) leczenia pochodzące z archiwów NZOZ Poradni Ortodontyczno-Stomatologicznej w Zabrzu. Porównano stan przed leczeniem, wyniki leczenia po jego zakończeniu i po długoterminowej obserwacji. Zakres obserwacji wyniósł od 1,5 do 7 lat od zakończenia leczenia.

Wyniki: Ocena fotografii i modeli diagnostycznych 10 pacjentów wykazała, że wszyscy leczeni pacjenci utrzymali prawidłowe warunki zgryzowe oraz poprawę rysów twarzy.

Podsumowanie: Wyniki skojarzonego ortopedyczno-ortodontycznego leczenia pacjentów z III klasą leczonych po skoku wzrostowym i dorosłych prowadzonego z zastosowaniem akrylowego ekspandera a’la Haas, maski twarzowej, aparatu stałego i wyciągów III klasy są stabilne. Leczenie tego rodzaju jest skuteczne nawet u pacjentów wysokokątowych.i może być alternatywą dla skojarzonej ortodontyczno-chirurgicznej terapii.

Introduction: The main recommendation for Class III patients after pubertal growth peak is to wait until growth cessation and then to prepare for orthognathic surgery. However, it is possible to treat some Class III patients without surgical intervention with the orthopedic-orthodontic protocol. The protocol consisted of a phase I: orthopedic treatment with Haas-type acrylic splint expander combined with a face mask, a lower fixed appliance and Class III elastics followed by a phase II: orthodontic treatment with full fixed appliance and Class III elastics.

The aim: To assess the stability of nonsurgical orthopedic-orthodontic treatment protocol used in Class III postpubertal and adult patients.

Material and method: Photographs and scans of dental casts of 10 patients taken before (T1), after treatment (T2) and at the long-term observation (T3) from the archives of The Private Orthodontic-Dental Practice in Zabrze. The comparison between the pre-treatment status, post-treatment outcome and long-term results was made. The follow-up was from 1.5 to 7 years after treatment.

Results: The assessment of photographs and dental casts showed that all patients retained good dental relationship and had have continuous improvement in facial appearance.

Conclusion: The outcomes of the combined orthopedic-orthodontic treatment of postpubertal and adult Class III patients using the Haas-type acrylic splint expander, face mask, fixed appliance and Class III elastics were stable. Such treatment is effective even in Class III patients with hyperdivergent growth pattern and can be an alternative to the combined surgical-orthodontic therapy.

Słowa kluczowe : długoterminowa obserwacja, ekspander a’la Haas, III klasa szkieletowa, leczenie dorosłych, maska twarzowa, nieoperacyjne ortopedyczo/ortodontyczne leczenie

Key words: adult treatment, Class III malocclusion, face mask, Haas-type acrylic expander, long-term observation, non-surgical orthopedic/orthodontic treatment.

R. 6. (12.10 – 12.20)

Michał Sarul 1 , Anna Biała1, Hyo-Sang Park2, Jan Łyczek1 , Małgorzata Rzepecka-Skupień1, Maciej Kawala3, Joanna Antoszewska-Smith1

1 Katedra Ortopedii Szczękowej i Ortodoncji, Wydział Lekarsko-Stomatologiczny, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu

2 Department of Orthodontics, School of Dentistry, Kyungpook National University, Daegu, Korea

3 Katedra Protetyki, Wydział Lekarsko-Stomatologiczny, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu

1 Department of Orthodontics and Dentofacial Orthopedics, Faculty of Medicine and Dentistry, the Wroclaw Medical University, Poland

2 Department of Orthodontics, School of Dentistry, Kyungpook National University, Daegu, Korea

3 Department of Prosthetics, Faculty of Medicine and Dentistry, the Wroclaw Medical University, Poland

michal.sarul@gmail.com



Ocena stabilizacji długoczasowej różnych rozmiarów mikroimplantów w żuchwie



Evaluation of long-term survival rate of different sizes of mini- implants in the mandible

Wstęp: Odpowiednia kontrola zakotwienia jest podstawowym warunkiem prowadzenia skutecznego leczenia ortodontycznego. Obecnie zakotwienie szkieletowe staje się powoli rutynowo wykorzystywane w leczeniu ortodontycznym Mini-implanty ortodontyczne posiadają liczne zalety, takie jak: stosunkowo niska cena, prostota zabiegu ich wkręcania oraz łatwość ich późniejszego obciążenia. Jednak warunkiem sine qua non zadowalających rezultatów jest osiąganie odpowiednio wysokiego odsetka stabilności TISAD.

Jednym z czynników związanych z większym ryzykiem odrzucenia mini-implantu ortodontycznego jest zastosowanie ich w żuchwie. Według niektórych autorów najlepszą metodą zapobiegania niepożądanej utracie TISAD jest zastosowanie śrub o dużej średnicyumieszczanych w obszarze przyległym do kresy skośnej zewnętrznej żuchwy, pomiędzy pierwszym i drugimzębem trzonowym.

Cel: Celem pracy była ocena czynników wpływających na stabilność mini-implantów umieszczanych w żuchwie.

Materiał i metody: Grupę badaną stanowiło 101 pacjentów. Pacjenci wymagali albo dystalizacji èn block wszystkich zębów dolnych, albo retrakcji èn masse 6 zębów przednich po ekstrakcji dolnych zębów przedtrzonowych. W każdym przypadku stosowano TISAD (Dentos, Absoanchor®) w jednym z trzech rozmiarów: 2018-10-SH, 1514-08-SH, 1312-08-SH.

Wyniki: Odsetki powodzeń w trakcie aktywnego leczenia ortodontycznego były następujące: 91,7% śrub 2018-10-SH, 76,1% śrub 1514-08-SH i 71,7% śrub 1312-08-SH. Wyniki analizy pokazały istotną statystycznie zależność pomiędzy rozmiarem miniimplantu a jego długoterminową stabilnością.

Introduction: Proper anchorage control is a prerequisite for effective orthodontic treatment. Orthodontic anchors are becoming increasingly used during orthodontic treatment. Mini orthodontic implants have many advantages, such as: relatively low price, simplicity of screwdriving and ease of loading. However, sine qua non for satisfactory results achieves a high rate of TISAD stability.

One of the factors associated with a greater risk of rejection of the orthodontic implant is the use in the mandible. According to some authors, the best method to prevent undesired loss of TISAD is to use large diameter screws placed in the area adjacent to the oblique line on the external surface of the mandible, between the first and the second molar.

Aim: The aim of our study was to determine factors influencing stability of the mini-implants placed in the mandible.

Material and Method: Absoanchor® mini-implants in different sizes (2018-10-SH, 1514-08-SH or 1312-08-SH) were inserted bilaterally between the first and the second molar in 101 generally healthy Caucasians aged 20-50 years. Surgical procedure and loading abided the Wroclaw protocol. The skeletal anchorage was considered stable if it survived until achievement of the desired orthodontic movement.

Results: The success rates were following: 91.7% for the 2018-10-SH mini-implants, 76.1% for the 1514-1508-SH mini-implants, and 71.7% for the 1312-1308-SH mini-implants. The probability of clinical success for 2018-10-SH screws was higher when comparing with the 1312-08-SH and 1514-08-SH ones. No differences were noted comparing 2018-10-SH and the 1514-08-SH mini-implants, as well as 1514-08-SH and the 1312-08-SH mini-implants.

Słowa kluczowe: zakotwienie, mini-implanty

Key words: anchorage, mini-implants, miniscrews​



R. 7. (12.20 – 12.30)

Liwia Minch 1 , Michał Chrobak2, Beata Kawala1

Katedra i Zakład Ortopedii Szczękowej i Ortodoncji Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu

Prywatny gabinet stomatologiczny Limed, ul. Ołtaszyńska 37, 53-010 Wrocław

e-mail: liwiaminch@tlen.pl

Tkanki miękkie przyzębia a leczenie ortodontyczne

Periodontal soft tissue and orthodontic treatment

Wstęp: Leczenie ortodontyczne pacjentów dorosłych ma specyficzne wymagania, między innymi postepowanie multidyscyplinarne. Terapia ortodontyczna zmienia morfologię zarówno twardych jak i miękkich tkanek przyzębia. Zależnie od planowanego ruchu zmiany te moga mieć pozytywny jak i negatywny wpływ na tkanki przyzębia.

Cel pracy: Celem pracy jest przestawienie multidyscyplinarnego postępowania w przypadkach leczenia ortodontcznego pacjentów dorosłych.

Materiałi metody: Analizie zostaną poddane przypadki kliniczne pacjentów, u których stwierdzono przed rozpoczęciem leczenia ortodontycznego recesje dziąsłowe oraz pacjentów, u których zindentyfikowano czynniki ryzyka mogące się do rozwoju recesji przyczynić.

Wyniki: Zostaną przedstawione algorytmy postępowania w przypadku pacjentów z recesjami dziąsłowymi. Rozpoznanie możliwości, ale też ograniczeń remodelingu tkanek miękkich pod wpłyem leczenia ortodontycznego. Identyfikacja czynników ryzyka rozwoju recesji dziąsłowych oraz określenie najlepszego czasu do chirurgicznego pokrywania recesji dziąsłowych – przed, w trakcie czy po leczeniu ortodontycznym.

Wnioski: Przemieszczenie ortodontyczne zębów poza granice wyrostka zębodołowego, spowodowane nieprawidłowym planowaniem leczenia lub niedostateczną kontrolą może doprowadzić do destrukcji tkanek miękkich przyzębia.

Introduction: Orthodontic treatment of adults maintains several specific requirements and one of them is multidisciplinary management. Orthodontic treatment changes both soft and hard periodontal tissue morphology. Depending on both the planned and performed movement this change can have a positive or harmful influence on the periodontium.

Aim of the study: The aim of the study is the presentation of multidisciplinary menagement in orthodontic treatment of adults

Material and method: The evaluation will be performed of cases with diagnosed gingival recessions before orthodontic treatment and cases wit predisposing factors of gingival recession development.

Results: The menagement with gingival recessions will be presented. Recognition of the capabilities but also the limits of soft tissue remodelling induced by orthodontic treatment. Identification the risk factors for recession developmet and identification of the best timing for recession coverage – before, during or after orthodontic treatment.

Conclusion: The orthodontic movement of teeth beyond the limits of the alveolar bone, inadequate treatment planning or insufficient tooth control can lead to periodontal tissue destruction.

Słowa kluczowe : recesje dziąsłowe, leczenie ortodontyczne, tkanki przyzębia

Key words : gingival recession, orthodontic treatment, periodontal tissues

R. 8. (12.30 – 12.40)

Marta Gibas-Stanek 1 , Stephen Williams1, Wojciech Ryniewicz2, Bartłomiej W. Loster1

1 Katedra Ortodoncji ISWL UJCM, Kraków, Polska
Kierownik: prof. dr hab. B.W. Loster

2 Katedra Protetyki Stomatologicznej ISWL UJCM, Kraków, Polska
Kierownik: dr hab. G. Wiśniewska

1 Department of Ortodontics, Jagiellonian University, Cracow, Poland
Head:prof.dr hab. B.W. Loster

2 Department of Dental Prosthetics, Jagiellonian University, Cracow, Poland
Head: dr hab. G. Wiśniewska

marta-gibas1@wp.pl

Różnice w retencji zamków ortodontycznych w zależności od budowy podstawy. Porównanie zamków z siateczką retencyjną
i zamków z podstawą integralną

Variations in orthodontic bracket retention related to base design. Comparison of foil mesh and anchor pylons brackets


Wstęp: Retencja zamków ortodontycznych zwiększana jest przez wbudowanie w podstawę zamka siateczki, w zagłębienia której zapływa przed utwardzeniem materiał wiążący. W przypadku zamków z podstawą integralną i zamków estetycznych (kompozytowych), retencja może być zwiększona przez wykonanie podcięć.

Cel badania : Celem poniższej pracy było porównanie właściwości retencyjnych (wielkości sił ścinających) zamków z różnym typem podstawy w wystandaryzowanych warunkach oraz ocena wpływu piaskowania zamków w kontekście ponownego ich użycia.

Materiał i metoda : Zamki ortodontyczne kilku typów zostały w wystandaryzowanych warunkach przyklejone z użyciem materiału wiążącego Transbond XT® do 70 usuniętych trzecich trzonowców i podzielone na 4 grupy. Zamki Cannon Ultra® dla zęba 21, (N=20) i zęba 33(N=10) są zamkami z podstawą integralną, gdzie retencja uzyskiwana jest przez wbudowane elementy retencyjne. Estetyczne zamki Cannon dla zęba 21 (N=20) reprezentują grupę zamków z podcięciami retencyjnymi w podstawie, a zamki metalowe Victory® (3M Unitek) dla zęba 21 (N=20) grupę zamków z siateczką retencyjną.

Po 24 godzinach przechowywania zamki zostały oderwane przy pomocy Uniwersalnej Maszyny Testującej Instron® z wykonaniem pomiaru siły ścinającej. Wszystkie zamki metalowe wypiaskowano i powtórzono procedurę przyklejenia i oderwania z pomiarem siły ścinającej. Oceniono także ilość pozostałego na zamku i zębie materiału stosując wskaźnik ARI.

Uzyskane wartości sił ścinających zbadano za pomocą testu t Studenta dla porównania poszczególnych grup zamków.

Wyniki : Siła ścinająca dla metalowych zamków z podstawą integralną jest znacząco większa (18,93MPa) niż dla zamków metalowych z siateczką retencyjną (12,53MPa), zamki metalowe wykazują lepsze właściwości adhezyjne w porównaniu z plastikowymi zamkami estetycznymi (8,61MPa). Nie ma istotnej statystycznie różnicy w wielkości sił ścinających między zamkami nowymi oraz ponownie użytymi zamkami poddanymi piaskowaniu. Odrywanie uprzednio piaskowanych zamków z podstawą integralną relatywnie częściej prowadziło do uszkodzenia szkliwa.

Wnioski : Metalowe zamki z podstawą integralną zapewniają odpowiednie właściwości retencyjne, chociaż w przypadku ponownego ich zastosowania po wypiaskowaniu istnieje zwiększone ryzyko uszkodzenia szkliwa. Metalowe zamki z podstawą integralną wykazują lepsze właściwości wiążące, niż zamki plastikowe. Nie ma statystycznie istotnej różnicy w wielkości sił ścinających w przypadku użytych ponownie i nowych zamków z siateczką retencyjną i podstawą integralną.

Introduction: The retention of orthodontic brackets to the teeth on which they are mounted represents one of the most important factors in the success in fixed appliance orthodontic therapy. Concerning the design and manufacture of the brackets a number of design details can be employed in order to increase retention including the incorporation of a “net” or “foil” onto the base of the bracket, into which the adhesive can flow before setting. In the case of “one-piece” brackets it is often chosen to increase adhesive retention by cutting undercut channels in the “tooth surface” of the bracket, a system which is also employed in connection with the production of composite brackets. The “one piece” brackets for which bonding characteristics were studied in the present report were “Cannon Ultra ®” , represented by both metal and composite types. The Cannon Ultra® bracket is a twin slot bracket combining the properties of a standard edgewise bracket with the low friction properties related to the Begg Technique.

Aim of the study: To compare the shear bond strength of metal brackets with foil mesh (3M, Victory Series), one piece metal brackets (Cannon Ultra) and aesthetic plastic brackets (Cannon Ultra) and to evaluate the effect of sandblasting on previously used metal brackets bases on their bonding ability.

Materials and Methods: 70 human third molars were divided into 4 groups (Cannon Ultra metal brackets for tooth 21 -20 pieces, Cannon Ultra metal brackets for tooth 33- 10 pieces, Victory metal brackets® 3M Unitec for tooth 21- 20 pieces, Cannon Ultra aesthetic brackets for tooth 21- 20 pieces) and brackets were bonded to the enamel using Transbond XT. After 24 hours of storage brackets were debonded with Instron Universal Testing Machine® and shear bond strength was recorded. Metal brackets were sandblasted until all visible bonding material was removed from the bracket base and bonding procedure and shear bond testing were repeated. The adhesive remnant index (ARI) was also used to assess the amount of adhesive left on the bracket base after debonding.

Shapiro- Wilk test was used to check normal distribution. Student’s t-test was used to compare the shear bond strength.

Results: The shear bond strength of one piece metal brackets is significantly bigger (18,93MPa) than metal brackets with foil mesh (12,53MPa). Metal brackets in general demonstrate better bonding properties than aesthetic plastic brackets (8,61MPa). There is no statistically significant difference in shear bond strength between new and re-used sandblasted brackets. One piece metal brackets after sandblasting displayed a relatively high frequency of enamel fracture on debonding.

Conclusions: One piece metal brackets with anchor pylons demonstrate better bonding properties but there is higher risk of enamel damage during debonding of re-used sandblasted brackets. Metal brackets with integral base demonstrate better bonding properties than plastic brackets. There is no statistically significant difference between the shear bond strength of re-used and new brackets with foil mesh and brackets with integral bases.

Słowa kluczowe: siła ścinająca, siateczka retencyjna, podstawa integralna

Key words :Shear bond strength; Foil mesh; Anchor pylons

R. 9. (12.40 – 12.50)

Beata Walawska1, Jan Plaskacz2, JakubBaszak1, Agnieszka Biniek3

1. Prywatna praktyka ortodontyczna, Lublin

2. Prywatna praktyka ortodontyczna, Rzeszów

3. Prywatna praktyka stomatologiczna, Chojnice

1. Orthodontic private practice, Lublin

2. Orthodontic private practice, rzeszów

3. Dental private practice, Chojnice

jakubbaszak@gmail.com

Znaczenie kształtu łuku zębowego w praktyce ortodontycznej

Significance of dental arch form in clinical practice

Wstęp: Kształt łuku zębowego stanowi kluczową rolę w diagnostyce, planowaniu leczenia ortodontycznego i jego prowadzeniu. Indywidualny kształt łuków zębowych- górnego i dolnego zależny jest od rasy pacjenta, strzałkowych relacji szczęki i żuchwy, pionowego wzorca wzrostu i kształtu podstawy kostnej, a także wpływa na ilość miejsca dla uszeregowania zębów i estetykę uśmiechu. Kształt dolnego łuku zębowego powinien zostać zachowany podczas leczenia i stanowi szablon, do którego powinniśmy dopasowywać kształt górnego łuku zębowego.

Cel pracy: Celem pracy jest usystematyzowanie dotychczasowej wiedzy na temat kształtu łuku zębowego, oraz jego znaczenia w planowaniu i prowadzeniu leczenia ortodontycznego.

Materiał i metody: Przeprowadzono przegląd piśmiennictwa, wykorzystując bazę danych PubMed z użyciem słów kluczowych „dental arch form” oraz „mandibular arch form”. Spośród 286 wyników wybrano 32 pozycje piśmiennictwa, które zdaniem autorów najtrafniej podejmowały temat kształtu łuku zębowego i jego znaczenia klinicznego.

Wyniki: Ortodonci od lat starają się określić idealny kształt łuku, porównując dolny łuk zębowy do paraboli, górny do połowy elipsy, opisując go za pomocą matematycznych równań wielomianowych, równań krzywej łańcuchowej oraz wielu innych. Dokładna matematyczna charakterystyka kształtu łuku zębowego jest istotna także ze względu na prawidłowe Większość łuków ortodontycznych dostępnych na rynku powoduje zwiększenie szerokości międzytrzonowcowej i międzykłowej pacjentów rasy kaukaskiej, jednak mimo tego ortodonci z chęcią stosują szerokie łuki ortodontyczne.

Wnioski: Indywidualne dopasowanie łuków leczniczych do kształtu dolnego łuku zębowego pacjenta jest konieczne dla uzyskania stabilnych wyników leczenia i zachowania zdrowia przyzębia. W związku z powyższym nowoczesne technologie cyfrowego określania kształtu łuku pacjenta za pomocą trójwymiarowych skanerów wewnątrzustnych oraz kształtowanie łuków ortodontycznych na tej podstawie mogą znacznie usprawnić leczenie i umożliwić pełną indywidualizację łuków leczniczych.

IIntroduction: Arch form plays a key role in diagnostic procedures, planning and conducting orthodontic treatment. Individual dental arch form – upper and lower, depends on patient’s race, saggital skeletal relationship, vertical growth pattern, and the shape of basal bone. It affects space available for alignment of dentition, and smile esthetics. Lower dental arch form should be maintained during treatment and should serve as a template to which the shape of the upper arch should be adjusted.

Aim: The aim of this study is systematization of current knowedge on dental arch form and its clinical implications on planning and coducting orthodontic treatment.

Materials and Methods: Literature review was performed using PubMed database, searching for key words “dental arch form”, “mandibular arch form”. Thirty two articles that in authors’ opinion best covered clinical aspects of dental arch form were chosen out of 286 results.

Results: For years, orthodontists tried to evaluate and describe ideal dental arch form, comparing lower arch to the shape of parabola and upper to the half of an elipse, using various mathematical polynomial equations, catenary curve equations or many others. Precise mathematical description of dental arch form is important to allow more accurate designing and manufacturing of orthodontic archwires by companies.

Most archwires available on the market result in increasing intercanine and intermolar width in caucasian patients, despite this most orthodontists often use oval and square archwires during treatment.

Conclusions: Individual adjustment of archwires to patient’s dental arch shape is essential to obtain stable results and maintain periodontal health during the treatment. Accordingly, modern technological achievements, such as digital arch shape evaluation using three dimensional intraoral scanners and designing archwires on that basis may provide better treatment results with perfect archwire individualization.

Słowa kluczowe: kształt łuku zębowego, kształt łuków ortodontycznych

Key words: dental arch form, mandibular arch form, archwires form

R. 10. (12.50 – 13.00)

Daria Babicz 1 , Stephen Williams1, Aneta Wieczorek2, Jolanta Loster2, Anna Hille-Padalis1, Bartłomiej W. Loster1

1 Katedra Ortodoncji ISWL UJCM w Krakowie

2 Katedra Protetyki Stomatologicznej ISWL UJCM w Krakowie

1 Department of Orthodontics, Dental Institute, Faculty of Medicine, Jagiellonian University Medical College, Cracow, Poland

2 Department of Dental Prosthetics, Dental Institute, Faculty of Medicine, Jagiellonian University Medical College, Cracow, Poland

bab.daria@gmail.com

Dobór kształtu prefabrykowanych łuków ortodontycznych dla pacjentów przed leczeniem ortodontycznym

Selection of the shape of prefabricated orthodontic arch wires for patients before orthodontic treatment

Kształt i rozmiar łuku zębowego są indywidualne i niepowtarzalne dla każdego człowieka. Zachowanie oryginalnego kształtu łuku w czasie leczenia ortodontycznego zwiększa jego stabilność. Prawidłowe rozpoznanie kształtu łuku zębowego umożliwia uzyskanie stabilnej, funkcjonalnej i estetycznej okluzji. Dlatego dobór łuku ortodontycznego jest jednym z ważniejszych etapów diagnostyki ortodontycznej. Celem badania była analiza kształtu powszechnie dostępnych prefabrykowanych łuków ortodontycznych względem kształtu idealnego łuku zębowego młodej, dorosłej osoby, populacji polskiej, nie leczonej ortodontycznie. Przebadano 260 modeli gipsowych młodych dorosłych osób w wieku 18 lat z których do doboru idealnego kształtu zakwalifikowano 122 osoby. Ze 138 niezakwalifikowanych 7 osób było w trakcie leczenia ortodontycznego, a 131 po leczeniu ortodontycznym. Z zakwalifikowanych do badania modeli 122 osób jedynie modele dwu z nich spełniały kryteria łuku idealnego (w obu przypadkach była to młoda kobieta). Kryteriami włączającymi były: I klasa Angle’a, I klasa kłowa, prawidłowy nagryz poziomy i pionowy, brak zgryzu krzyżowego przedniego oraz bocznego lub zgryzu przewieszonego, brak recesji dziąsłowych, brak stłoczeń, szparowatości i rotacji, brak atrycji, brak zaburzeń w ilości i budowie zębów. W ramach przygotowania modeli do analizy do zębów modeli zostały przeklejone podstawy zamków ortodontycznych zgodnie z obowiązującym standardem ich pozycjonowania przed leczeniem ortodontycznym. Z tak przygotowanych modeli utworzono trójwymiarowe modele wirtualne, których kształt łuków zębowych poddano analizie względem kształtu powszechnie stosowanych łuków ortodontycznych takich firm jak 3M Unitek, Dentaurum, Ormco oraz Fairfield. Analizę przeprowadzono na poziomie podstaw zamków ortodontycznych zamocowanych na zębach. W analizie uwzględniono szerokość międzykłową i międzytrzonowcową oraz obliczono stosunek tych parametrów względem siebie. Wyniki badań potwierdziły słuszność założonej tezy wagi doboru odpowiedniego kształtu łuku ortodontycznego do indywidualnego przypadku przed leczeniem ortodontycznym.

The shape and size of the dental arch are individual and unique for each human being. Maintaining an original arch form during orthodontic therapy increases treatment stability. An accurate assessment of dental arch shape allows to achieve stable, functional and esthetic occlusion. Therefore, the arch wire selection is one of the most important parts of orthodontic diagnosis. The aim of the study was to analyze the shape of commonly available prefabricated orthodontic arches in relation to the shape of the ideal dental arch of a young adult of the Polish population that had not been orthodontically treated before. 260 plaster models of the young adults aged 18 years old were examined from which 122 people were selected for the study. 7 out of 138 unqualified people had been during orthodontic treatment and the rest 131 had had orthodontic treatment before. Only 2 out of 122 tested models fulfilled the ideal arch criteria (in both cases, it was a young woman). Inclusion criteria were as follows: Angle class I molar relationship, class I canine’s relationship, correct overjet and overbite, absence of anterior and lateral cross bite or scissor bite, absence of gingival recession, absence of crowding, spaces and rotations, absence of attrition, absence of any anomalies in tooth number and shape. In preparation for analysis, the bases of the orthodontic brackets were bonded to the plaster teeth in accordance with the applicable bracket placement standard prior to orthodontic treatment. These models were used to create three dimensional virtual models which shape of the arches was analyzed in terms of the shape of commonly used orthodontic arch wires produced by companies such as 3M Unitek, Dentaurum, Ormco and Fairfield. The analysis was carried out on the basis of the orthodontic brackets bonded to the teeth. The analysis took into account the intercanine and intermolar widths and the ratio of those parameters to each other was calculated. The results of the study confirmed the assumed thesis of the importance of the appropriate shape of the orthodontic arch selection for an individual case before orthodontic treatment.

Słowa kluczowe: kształt łuku; łuk idealny; łuk ortodontyczny

Key words : arch shape, ideal arch, orthodontic archwire



Sesja VII

Przewodniczący: prof. dr hab. n. med. Bartłomiej Loster

dr hab. n. med. Marcin Mikulewicz

dr n.med. Magdalena Marczyńska-Stolarek

Wykład (14.00 – 14.30)

Dr Jakub Malinowski

Dysfunkcja języka w wadach klasy II

Tongue dysfunction in Class II therapy

Wstęp : Nieprawidłowe, doprzednie położenie języka lub nieprawidłowa funkcja języka w trakcie połykania jest częstą przyczyną powstawania zębowo-wyrostkowych zgryzów otwartych w odcinku przednim, wychylenia siekaczy, zwężenia górnego łuku zębowego. W wieku 15 lat obserwuje się średnio u 25% populacji tłoczenie języka, a prawidłowa funkcja języka nie rozwija się nigdy u 10-15% pacjentów. Tłoczenie języka jest jedną z przyczyn nawrotów po leczeniu ortodontycznym, bez względu na to czy dysfunkcja jest bezpośrednią przyczyną wady, czy jedynie czynnikiem współistniejącym.

Cel pracy : Celem pracy było analiza częstotliwości występowania tłoczenia języka w wadach klasy II oraz jego przypuszczalnego wpływu na powstawanie nawrotów po leczeniu ortodontycznym.

Materiał i metody : Z kolektywu pacjentów z wadą klasy II leczonych w Klinice Ortodontycznej BIO-ORTO zakwalifikowano do badania 85 pacjentów z zakończonym leczeniem aparatem Herbsta lub wyciągami klasy II, pacjenci byli w fazie leczenia retencyjnego. Z tej grupy 33 pacjentów zgłosiło się do gabinetu celem wypełnienia ankiety i przeprowadzenia badania klinicznego. U 11 pacjentów zaobserwowano istniejące tłoczenie języka, 22 pacjentów było bez tłoczenia. Z grupy 11 pacjentów zostało 5 zreedukowanych, 6 zostało przeoczonych. Z 22 pacjentów nie tłoczyło 20, a 2 zostało zredukowanych. Nawrót wady wystąpił u 13 pacjentów( 33%) z czego 5 pacjentów tłoczyło język, a nie tłoczących było 8 osób.

Wyniki : Z grupy 17 dzieci nawrót nastąpił u 4 osób, z tego u 3 osób występowała dysfunkcja języka, w grupie 16 dorosłych nawrót wystąpił u 9 osób, a tłoczenie języka wystąpiło u 2 pacjentów.

Wnioski : W leczeniu wad klasy II warunkiem niezbędnym jest lepsza wykrywalność dysfunkcji języka i wczesna reedukacja języka zarówno przy pomocy mechanicznych aparatów, jak i ćwiczeń logopedycznych. U pacjentów dorosłych wyleczalność wady klasy II jest mniejsza, z drugiej jednak strony dysfunkcja języka nie występuje w tej grupie pacjentów tak często.

Introduction : Tongue dysfunction or lower and anterior tongue position causes open bite, incisor protrusion or maxillary arch deficiency. In age 15 in average 25% of the population has tongue dysfunction or tongue thrust and 10-15% of typical population will never achieve the normal tongue function. Tongue thrust is one of the main causes of orthodontic relapse, whether the tongue thrust is a causative or contributing factor in the malocclusion.

The aim of this study was analysis of frequency of the tongue thrust in class II patients and if whether the tongue thrust has an influence on orthodontic relapse.

Material and methods : 85 Class II patients treated In BIO-ORTO Orthodontic Clinic mostly with Herbst appliance were enrolled in this study. Patients were in retention phase at least 1 year after finishing the active phase. 33 Patients answered the recall and came in the office for clinical examination. 11 patients had tongue thrust, 22 had normal tongue function. In the group with the tongue thrust 5 patients had successfully finished tongue function therapy whereas 5 were never positive diagnosed. In the group without tongue thrust (22 patients) 20 had never tongue dysfunction 2 had tongue therapy. Out of 33 patients 13 had relapse, 5 with tongue thrust and 8 had normal tongue function.

Results : from a group of 17 children treated with Herbst 4 patients relapsed and 3 of them had tongue dysfunction, in a group of 16 adult patients there were 9 patients with relapse, tongue thrust occurred in 2 patients.

Conclusions : a better detectability of the of the tongue dysfunction and an early re-education of the tongue thrust is the essential condition in treating the class II patients with help of mechanical therapy, as well as functional speech-therapy . In adult Class II patients almost 50% relapsed, on the other side however the dysfunction of the tongue doesn't appear in this group of patients so often.



Wykład (14.30 – 15.20)

Dr Tommaso Castroflorio

Nakładki Invisalign: od podstawowych badań do aplikacji klinicznej

Invisalign aligners: from basic research to clinical application


W ostatnich latach przemysł nakładek ortodontycznych rozwijał sie bardzo prężnie z powodu rosnącej liczby pacjentów poszukujących estetycznych i komfortowych alternatyw dla aparatów stałych.

Przyłożenie siły ortodontycznej powoduje reakcję tkanki będącej rezultatem perturbacji generowanej aparatem ortodontycznym oraz modelowaniem i remodelowaniem kości wyrostka zębodołowego.

Nakładki wywołują okresowe siły ortodontyczne i pomimo ich rozpowszechnienia w społeczeństwie ortodontycznym nadal pojawiają się wątpliwości co do metabolizmu kości wywołanego tego typu urządzeniami.

Badania przeprowadzone na Uniwersytecie w Torino we Włoszech, demonstrują, że nakładki są zdolne do wywołania tej samej biologicznej odpowiedzi co aparaty stałe, przynajmniej w bardzo wczesnym stadium leczenia ortodontycznego.

Na podstawie tych rozważań biomechanika nakładek ortodontycznych powinna zostać zoptymalizowana w celu umożliwienia kontroli skomplikowanych ruchów jak translacja zębów trzonowych szczęki.

Rezultaty badań opisujących efekty zębowo-szkieletowe korekcji Klasy II przy użyciu nakładek Invisalign będą przedstawione łącznie z wpływem zaczepów i wyciągów elastycznych na jakość leczenia ortodontycznego

Efekty nakładek nie ograniczają się tylko do zębów: efekt szyn zgryzowych może być bardzo przydatny w przypadku leczenia ortodontycznego pacjentów cierpiących na bruksizm nocny.

Rezultaty badań dotyczących tego tematu zostaną omówione.

In recent years aligner orthodontics has grown very fast since an increasing number of patients have sought esthetic and comfortable alternative to fixed appliances.

The application of an orthodontic force produces a tissue reaction that is the result of the perturbation generated by the orthodontic appliance and the modeling and remodeling of the alveolar bone.

Aligners provide intermittent orthodontic forces and despite their spread among the orthodontic community, there are still doubt relating to the bone metabolism induced by this kind of appliances.

Researches conducted at the University of Torino, Italy, demonstrated that aligners seem to be capable of inducing the same biological responses described for fixed appliances, at least in the very early stages of the orthodontic treatment. On the basis of this consideration biomechanics of aligner orthodontics should be optimized in order to permit the control of complex movements like the bodily movement of maxillary molars. Results of studies describing the dentoskeletal effects of Class II correction with invisalign aligners will be then presented as well as the effects of the attachments and elastics on the quality of the orthodontic tooth movement.

The effects of the aligners are not limited to teeth only: the occlusal splint effect could be very useful during orthodontic treatment of patients suffering from sleep bruxism. Results from a research on this topic will be discussed.

R. 11. (15.20 – 15.30)

Liwia Minch1, Anna Biała1, Beata Kawala 1

1 Katedra Ortopedii Szczękowej i Ortodoncji, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu

1 Department of Maxillofacial Orthopaedics and Orthodontics, Wroclaw Medical University

anna.stempniewicz@gmail.com

Leczenie ortodontyczne pacjentów z chorobą przyzębia - oczekiwania a rzeczywistość. Badanie ankietowe

Orthodontic treatment of periodontally compromised patients - expectations and reality. Survey studies

WSTĘP : Leczenie ortodontyczne pacjentów z chorobą przyzębia jest dużym wyzwaniem wymagającym podejścia interdyscyplinarnego. Oprócz chęci poprawy warunków zgryzowych jednym z głównych czynników motywujących pacjentów z chorobą przyzębia do leczenia ortodontycznego jest chęć poprawy estetyki uśmiechu.

CEL : Celem pracy była ocena oczekiwań tych pacjentów względem leczenia ortodontycznego.

MATERIAŁ I METODA : Badaniami ankietowymi objęto 58 pacjentów (43 kobiety, 15 mężczyzn) w wieku od 30 do 68 lat (średnia 48 lat) ze zdiagnozowaną przewlekłą chorobą przyzębia, leczonych aparatami stałymi cienkołukowymi. Pacjenci zobowiązani byli do wypełnienia ankiety specjalnie stworzonej na potrzeby badania przez autorów tej pracy. Oczekiwania respondentów wynikające z podjętych zabiegów ortodontycznych zostały określone pod względem estetyki, zdrowia jamy ustnej, aspektów zawodowych i społecznych. Wyniki poddano analizie statystycznej i przyjęto poziom istotności p 0,05.

WYNIKI : Największy odsetek badanych tj. 51,7% oczekiwał poprawy estetyki uśmiechu, 37,9% poprawy zdrowia jamy ustnej, 6,9% poprawy wyglądu twarzy, 1,7% poprawy wymowy. Nie stwierdzono statystycznie istotnej korelacji pomiędzy głównym oczekiwaniem dotyczącym leczenia ortodontycznego a płcią (p> 0,05), wiekiem (p> 0,05), miejscem zamieszkania (p> 0,05) lub poziomem wykształcenia (p> 0,05). Analiza wykazała, że osoby samotne są mniej skoncentrowane na zdrowiu jamy ustnej niż osoby, które są w związku (p = 0,031). 29,1% respondentów oczekiwało poprawy aspektów zawodowych, 49,1% poprawy relacji społecznych, a 69,0% wzrostu pewności siebie. Nie stwierdzono statystycznie istotnej korelacji między oczekiwaniem a płcią, wiekiem, miejscem zamieszkania, poziomem wykształcenia i stanem cywilnym (p> 0,05).

WNIOSKI : Głównym czynnikiem motywującym do rozpoczęcia leczenia ortodontycznego jest chęć poprawy estetyki uśmiechu. Różnice oczekiwań dotyczących efektów leczenia ortodontycznego wśród pacjentów z chorobą przyzębia nie zależą od czynników socjalno-demograficznych. Wyjątkiem była większa potrzeba poprawy stanu zdrowia jamy ustnej w grupie osób będących w związku.

INTRODUCTION : Orthodontic treatment of periodontally compromised patients is a big challenge requiring an interdisciplinary approach. In addition to occlusion conditions improvement, one of the main motivating factors for those patients to start orthodontic treatment is the desire to improve the smile aesthetics.

AIM : The aim of the study was to evaluate the patients' expectations regarding orthodontic treatment.

MATERIAL AND METHODS : 58 patients (43 women, 15 men) aged 30-68 (mean 48) with diagnosed chronic periodontitis were treated with fixed appliances. Patients were obligated to complete a questionnaire particularly created for the study by the authors. Respondents' expectations resulting from orthodontic treatment have been identified in terms of aesthetics, oral health, occupational and social aspects. The results were statistically analyzed and the adopted level of significance was p . 0.05.

RESULTS : The largest percentage of respondents, which was 51.7%, expected improved smile aesthetics, 37.9% improved oral health, 6.9% improved facial aesthetics, 1.7% improved speech. There was no statistically significant correlation between primary orthodontic treatment and sex (p> 0.05), age (p> 0.05), place of residence (p> 0.05) or level of education (p> 0.05). The analysis has shown that single people are less focused on oral health than people who are in a relationship (p = 0.031). 29.1% of respondents expected improvements in their professional aspects, 49.1% improved their social relationships, and 69.0% increased their self-confidence. There was no statistically significant correlation between expectation and gender, age, place of residence, level of education and martial status (p> 0.05).

CONCLUSIONS : The main motivation for starting orthodontic treatment is the desire to improve the smile aesthetics. The difference in expectations regarding the effects of orthodontic treatment among the periodontally compromised patients does not depend on socio-demographic factors. The exception was the greater need to improve oral health in the group of people in the relationship.

Słowa kluczowe: choroba przyzębia, potrzeby lecznicze, leczenie ortodontyczne

Key words : periodontal disease, treatment needs, orthodontic treatment



R. 12. (15.30 – 15.40)

Agnieszka Lasota 1 , Tomasz Tomaszewski2, Marcin Rudzki3

1. Lek.stom. Katedra i Zakład Ortopedii Szczękowej UM w Lublinie

2. Prof. dr hab. Kierownik Katedry i Kliniki Ortopedii Szczękowej UM w Lublinie

3. Dr n.med. Katedra i Zakład Ortopedii Szczękowej UM w Lublinie

Wpływ proporcji i pomiarów twarzy na odbiór estetyki w grupie młodych Polaków

Facial esthetics in young Polish adults and its relationship to face ratios and measurements

Wstęp : Atrakcyjna twarz to ważny aspekt komunikacji interpersonalnej, ułatwia odniesienie sukcesu i stąd też dążenia współczesnego człowieka do maksymalnej poprawy urody.

W dotychczasowych doniesieniach o związku estetyki z proporcjami twarzy Polacy nie pojawili się jako grupa badana.

Celem badań było poszukiwanie zależności pomiędzy wybranymi proporcjami twarzy a subiektywną oceną estetyki twarzy dokonaną przez postronnego obserwatora.

Materiał i metody : Materiał stanowiły fotografie twarzy 73 studentów stomatologii Uniwersytetu Medycznego w Lublinie, 40 kobiet i 33 mężczyzn w wieku od 21 do 24 lat. Średni wiek w grupie kobiet wynosił 23,15 ,a w grupie mężczyzn 22,93. W programie Ortomed Evo zmierzono 26 proporcji na zdjęciach en face i 26 kątów na zdjęciach profili. Równolegle 15 osób oceniło atrakcyjność twarzy fotografowanych studentów metodą rankingu.

Wyniki: Uzyskane oceny estetyki twarzy en face i z profilu były do siebie podobne (współczynnik korelacji rang Spearmana p=0,000001), zwłaszcza przy ocenianiu twarzy mężczyzn. Stwierdzono istotną dodatnią korelację pomiędzy oceną estetyki en face oraz dwoma wskaźnikami proporcji (1) Tr-N/N-St i (13) ExR-EnR/EnR-EnL zarówno u kobiet jak i u mężczyzn. Wnioski: Duże odchylenia proporcji Tr-N/N-St i ExR-EnR/EnR-EnL od wartości wzorcowej ujemnie oddziałują na estetykę twarzy mężczyzn i kobiet, a małe odchylenia sprzyjają pozytywnej ocenie atrakcyjności obu płci.

Introduction: Attractive face is an important factor of interpersonal communication,

it facilitates success, which explains human aspiration to improve good looks. There are no current reports according face proportions in relation to facial esthetics in Polish population.

The aim of the study was investigating for correlation between face proportions and subjective judgment of facial esthetics by lay observer.

Material andMethods: Photographs of 73 students from Medical University in Lublin, 40 female and 33 male aged 21 to 24 years were subject of investigation. Mean age was 23,15 in female and 22,93 in male group.

26 facial frontal proportions and 26 angle, profile measurements were obtained using Ortomed Evo software. 15 observers scored facial esthetics of subjects using ranking method.

Results Evaluation of en face facial esthetics highly correlated with evaluation of profile esthetics (Spearman rank correlation coefficient R = p=0,000001), especially in male group. Positive, statistically significant correlation was stated between en face facial esthetics and 2 proportion indexes: (1) Tr-N/N-St and (13) ExR-EnR/EnR-EnL both in female and male group.

Conclusions: Significant deviations of Tr-N/N-St and ExR-EnR/EnR-EnL proportions from standard values result in negative evaluation of facial esthetics both in male and female group, minor deviations conduce positive attractiveness in both sexes.

Słowa kluczowe: estetyka, proporcje twarzy

Key words: esthetics, facial proportions



R. 13. (15.40 – 15.50)

dr n. med. Cićkiewicz Maciej1, dr n.med. Minch Liwia 2, lek.-dent. Matejkowski Bartosz, dr n. wet. spec. Michał Wąsowicz , mgr Krasnodębska-Cićkiewicz Anna5, prof. dr. hab. Kawala Beata2

1 Dental Movies, Warszawa;

2 Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu, Katedra Ortopedii Szczękowej i Ortodoncji;

3 Prywatna Praktyka Lekarsko-Dentystyczna

4 Katedra Nauk Morfologicznych, Wydział Medycyny Weterynaryjnej SGGW w Warszawie;

5 Krasnodębska-Cićkiewicz, Warszawa

1 Dental Movies, Warsaw;

2 Department of Orthodontics, Wroclaw Medical University;

3 Prywatna Praktyka Lekarsko-Dentystyczna

4 Department of Morphological Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Warsaw University of Life Sciences, Poland,

5 Krasnodębska-Cićkiewicz, Warsaw

cickiewicz@gmail.com

Filmy stomatologiczne jako jedna ze skuteczniejszych i innowacyjnych metod nauczania procedur ortodontycznych

Dental movies as one of the most effective and innovative methods of teaching orthodontic procedures

Wstęp : Powszechny dostęp do sprzętu foto/wideo i duży rozwój technologii umożliwia wykorzystywanie jej w pracy stomatologa. Obecnie nawet telefony komórkowe wyposażone są w bardzo dobrą optykę, która umożliwia nagrywanie filmów w jakości HD. Dlaczego nie wykorzystać tego do dokumentacji medycznej i edukacji. Cel pracy: Ocena efektywności nauczania nowoczesnymi metodami w ortodoncji. Materiały i metody: Zostały wyprodukowane trzy filmy w dwóch wersjach językowych (polska i angielska). W pierwszym filmie pokazano różne postępowania w przypadku odklejonego zamka ortodontycznego. W drugim filmie przedstawiono zatrzymany kieł i chirurgiczne odsłonięcie z przyklejeniem zaczepu ortodontycznego. Trzeci film prezentuje zabieg wkręcenia miniśruby/mikroimplantu w celu zakotwienia kostnego. Filmy zostały nagrane przy pomocy dwóch kamer. Zabieg został sfilmowany z kilku kątów, aby w pełni oddać obraz pola zabiegowego. Do nagrań użyto optyki makro, dzięki czemu uzyskano dobrą jakość bliskich ujęć. W badaniu wzięła udział grupa polska i anglojęzyczna. Grupa A „na żywo” zobaczyła trzy zabiegi, obserwowała pracę lekarzy. Grupa B obejrzała tylko filmy z zabiegów, które „na żywo” oglądała grupa A. Każda grupa otrzymała do wypełnienia ankiety sprawdzające wiedzę z zabiegów. Ankieta zawierała pytania sprawdzające wiedzę z zabiegów oraz oceniające filmy jako formę nauczania.

Wyniki : Oglądanie filmów okazało się atrakcyjniejszą formą nauczania niż wykłady i zajęcia przy pacjencie. Wyniki badania pokazują, że ten sposób nauczania jest bardziej efektywny niż tradycyjny sposób, a studenci, którzy oglądali filmy uzyskali lepsze wyniki podczas testu.

Wnioski : Oglądanie filmów stomatologicznych jest skutecznym sposobem uczenia się. Studenci mogą odtwarzać filmy z zabiegów dowolną ilość razy, w dogodnym czasie i i miejscu (na każdym urządzeniu: telefon, tablet, komputer itp.). Zaleca się, aby wdrażać filmy stomatologiczne jako jedne z niezbędnych i atrakcyjnych materiałów edukacyjnych. Projekt był finansowany przez Santander Universidades BZ WBK we współpracy z Dental Movies oraz Uniwersytetem Medycznym we Wrocławiu.

Aim : Evaluation of efficiency of new methods of teaching in orthodontics. cickiewicz@gmail.com Introduction: Universal access to equipment photo/video and high technology development allows its use in dental work. At present, even mobile phones are equipped with very good optics, which enables the recording of HD movies. Why not use this for medical records and education.

Material and methods : 3 movies presenting procedures were produced in two languages (polish and english). First movie presented debonded orthodontic bracket and solutions what to do. Second movie presented impacted canine and surgical exposure of a tooth and bonding bracket. Third movie showed screwing micro-implant / mini-screw for orthodontic anchorage. Videos were recorded with two cameras. The treatment was filmed from several angles to fully show the treatment field. Macro optics were used for the recordings, resulting in good quality closeups. The study was conducted by a Polish and English-speaking group. A group observed procedures during normal dental appointment with live performed dental procedures. B watched the movies. Each group received a questionnaire to check the knowledge of the treatments. The questionnaire included questions that examined the knowledge of the treatments and evaluated the videos as a form of teaching.

Results : Watching movies during the learning process is perceived by students as more attractive and is actually their preferred way of learning. Moreover, the results of the study show that this way of learning is more effective than the traditional way and the students who watched the movies achieved better results during questionnaires. Conclusions: Watching movies about dental procedures is an effective way of learning. Students can watch materials whenever they need to and repeat it as often as necessary. It is recommended, that in order to follow the most recents trends and the most efficient path to learning, universities should implement movie materials as a basic learning tool. Project was financed by Santander Universidades BZ WBK in cooperation with Dental Movies at Wroclaw Medical University.

Słowa kluczowe: edukacja, ortodoncja, filmy stomatologiczne,

Key words: education, orthodontics, dental movies

R. 14. (15.50 – 16.00)

Piotr Smołka, Mikołaj Sulewski

Prywata Praktyka Stomatologiczna

ps@ortobajt.pl

Przydatność kliniczna wirtualnych modeli diagnostycznych

Clinical validity of virtual diagnostic models

Celem pracy jest ocena przydatności klinicznej wirtualnych modeli diagnostycznych 3D przed, w trakcie i po leczeniu ortodontycznym. W ciągu ostatnich czterech lat testowano modele 3D w warunkach klinicznych przy pomocy programu komputerowego Ortodoncja 8. W tym okresie zgromadzono ponad 1000 wirtualnych prac. Uzyskana baza danych daje podstawę wiarygodnej i obiektywnej oceny ich użyteczności.

W pracy wyjaśniono najważniejsze narzędzia i funkcje dotyczące pokazywania modeli pacjentom, obróbkę techniczną oraz pomiary i analizy, używane podczas codziennej pracy w gabinecie ortodontycznym. Ukazano możliwości pracy z modelami 3D na etapach: planowania, leczenia, oraz po leczeniu ortodontycznym. Poddano ocenie zarówno przydatność, jak i ograniczenia związane z pracą na modelach wirtualnych. Przedstawiono modele 3D przykładowych pacjentów. Wyjaśniono zasady wykonywania analizy modeli przy użyciu programu komputerowego. Najnowszą modyfikacją wprowadzoną w pracy z modelami 3D jest umieszczenie obracających się modeli wejściowych na pierwszej stronie karty pacjenta. Dzięki temu lekarz przed każdą wizytą ortodontyczną ma wgląd w całościowy obraz danych pacjenta sprzed leczenia.

Stwierdzono, że wirtualne modele diagnostyczne stanowią poważną konkurencje dla klasycznych modeli gipsowych. Dzięki gromadzeniu i przechowywaniu w formie plików komputerowych, są one w szybki i prosty sposób dostępne na każdym etapie leczenia. Dodatkową zaletą jest możliwość analizy modeli i czytelny zapis wyników. Wirtualne modele pozwalają na odejście od klasycznych modeli gipsowych, rozwiązując problem ich przechowywania.

Dzięki programowi komputerowemu lekarz praktyk może mieć wszystkie dane dotyczące pacjenta – zdjęcia fotograficzne i RTG, modele diagnostyczne, analizy cefalometryczne oraz pomiary modeli w każdej chwili na ekranie swojego komputera. Wirtualne modele uzębienia stanowią kolejny krok w rozwoju technik usprawniających pracę lekarzy ortodontów.

The aim of the study is to evaluate the clinical usefulness of 3D virtual diagnostic models before, during and after orthodontic treatment. Over the past four years, 3D models have been tested in clinical settings with the help of the Ortodoncja 8 computer program. In this time, more than 1,000 virtual models have been collected. The obtained database gives the basis for a reliable and objective evaluation of their usefulness.

The paper explains the most important tools and functions for showing models to patients while discussing a treatment plan, the measuring and analysing of models. The lecture presents the possibilities to work with 3D models in planning, treatment, clinical routine, and after orthodontic treatment. Both the usefulness and the limitations of working on virtual models were assessed. 3D models of sample patients were presented. The rules for performing model analysis using a computer program were explained. The most recent modification introduced with 3D models is the placement of rotating models on the front side of the patient chart. This allows the doctor, before each orthodontic visit, to see the complete information about the patient before treatment.

It has been found that virtual diagnostic models are a serious competition for classic gypsum models. By collecting and storing in the form of computer files, they are quickly and easily available at every stage of the treatment. An additional advantage is gained ease to analyze models and read results. Virtual models allow to move away from the classic gypsum models, solving the problem of storage. With a computer program, a practice physician can have all the patient data - photographic and X-ray pictures, diagnostic models, cephalometric analyzes, and model measurements at any time on the computer screen. The virtual models of dentition are another step in the development of techniques improving orthodontist’s work.

Słowa kluczowe: ortodontyczny program komputerowy, Ortodoncja 8, Diagnostyczne modele 3d, Diagnostyczne modele, Analiza modeli 3d

Key words : orthodontic computer program, Ortodoncja 8, 3D virtual diagnostic models, diagnostic models, 3D models analysis

Sesja VIII

Przewodniczący: prof. dr hab. n. med. Krzysztof Woźniak

dr hab. n. med. Elżbieta Pawłowska

dr n.med. Anna Herud

Wykład (16.30 – 17.00)

Dr n. med. Beata Walawska

Stabilność wyników leczenia – co wiemy na pewno po ponad 100 latach nowoczesnej ortodoncji

Stability of treatment results - what we know for sure after more than 100 years of modern orthodontics

Współczesna ortodoncja rozwija się bardzo dynamicznie. Świadomość społeczna i oczekiwania pacjentów zmieniają się a lekarze ortodonci mają dostęp do wszelkich mniej lub bardziej znanych i popularnych technik leczenia ortodontycznego. Ponadto, również marketing ortodontyczny przyczynia się do tego, że liczba pacjentów leczonych ortodontycznie stale wzrasta. Niestety, co już nie jest powodem do dumy, wzrasta również liczba pacjentów, szczególnie młodych dorosłych poszukujących ponownego leczenia ortodontycznego z powodu nawrotów wad zgryzu lub innych zmian po leczeniu wpływających negatywnie na czynność lub estetykę uzębienia. Nawrót wady zgryzu jest zjawiskiem powodującym niezadowolenie pacjenta i utratę zaufania do lekarza prowadzącego leczenie oraz frustrację samego lekarza ortodonty. W trakcie wykładu zostaną omówione zarówno szkieletowe jak i zębowe aspekty diagnostyki, planowania oraz leczenia wpływające na zwiększenie stabilności wyników leczenia ortodontycznego. Omówione zostanie znaczenie pozycji siekaczy dolnych, szerokości międzykłowej, kształtu łuku zębowego, stłoczeń zębowych oraz wpływu trzecich zębów trzonowych. Codzienna praktyka lekarska oraz wyniki licznych badań naukowych pokazują wyraźnie czego nie powinniśmy zmieniać w trakcie leczenia ortodontycznego oraz gdzie szukać sojuszników, aby uzyskać maksymalnie stabilne wyniki leczenia ortodontycznego.

Modern orthodontics is developing very dynamically. Society requirements and expectations are changing. On the other hand orthodontists have a wide range of methods of treatment - more or less popular. Dental marketing is also the key factor in the rapid growth of the number of orthodontic patients. Nevertheless, unfortunately there are more and more patients especially young adults, looking for secondary treatment, because the results of the previous treatment turned out to be unsatisfactory and unstable, resulting in malocclusion relapse or other treatment negative changes. The relapse causes negative feeling in the patient, loss of trust in the orthodontics skills and frustration of the doctor. During the lecture both dental and skeletal diagnostics aspects, treatment planning and procedures resulting in better orthodontic stability results will be commented on.

The role of the position of lower incisors, intercanine width, dental arch forms, dental crowding and third molars aspects will be discussed. Daily orthodontic practice and scientific data show what should not be changed in the treatment and where should we seek allies in order to get the best and stable treatment results.



R. 15. (17.00 – 17.10)

Katarzyna Piątek-Jakubek , Sylwia Motyl, Stephen Williams, Bartłomiej W. Loster

Katedra Ortodoncji ISWL UJCM w Krakowie

Department of Orthodontics, Dental Institute, Faculty of Medicine, Jagiellonian University Medical College, Cracow

katarzyna.piatek-jakubek@wp.pl

Ocena liczby kontaktów okluzyjnych zarejestrowanych metodami dwuwymiarowymi
i trójwymiarową

Evaluation of the number of occlusal contacts recorded by two-dimensional and three-dimensional methods

Jednym z celów leczenia ortodontycznego jest uzyskanie stabilnej okluzji. Trwałość funkcjonalna zgryzu jest zapewniona przez dobre zaguzkowanie, z wieloma, właściwie rozmieszczonymi kontaktami zgryzowymi. Aby móc oceniać zmiany zachodzące w okluzji, należy posługiwać się dokładnym, powtarzalnym protokołem okluzyjnym. Celem pracy było porównanie trzech metod rejestracji okluzyjnych kontaktów międzyzębowych: zastosowanie papierowej kalki artykulacyjnej, wykorzystanie metody MP-scan oraz analiza okluzogramu modeli wirtualnych na podstawie oceny liczby punktów okluzyjnych. Materiał i metody. Do badania zakwalifikowano20pacjentów z uzębieniem stałym, u których zaplanowano leczenie ortodontyczne aparatami stałymi. Badanie przeprowadzono w pozycji siedzącej pacjenta, w maksymalnej interkuspidacji. Wykonano rejestrację kontaktów zwarciowych przy użyciu dwukolorowej kalki Baush 40µm (Baush, Niemcy). Łuki zębowe górny i dolny sfotografowano aparatem cyfrowym (Canon 70D, firmy Canon, Japonia) w lusterkach wewnątrzustnych. Protokół okluzyjny wykonano zgodnie z metodą MP-scan, wykorzystując papierki włóknikowe Arti-Dry 80µm nakładane na kalki artykulacyjne Progress 100µm (Baush, Niemcy). Pacjentom pobrano wyciski na gipsowe modele diagnostyczne przy użyciu masy alginatowej (Hydrogum 5, Zhermack, Włochy), oraz wykonano woskowy rejestrat okluzyjny (Alminax, Kemdent, Wielka Brytania). Modele zeskanowano skanerem laboratoryjnym 3Shape (3Shape, Dania). Uzyskane modele .stl przekonwertowano na modele .o3m umożliwiające przeprowadzenie analizy okluzogramu przy użyciu programu komputerowego DDP-Ortho (Ortolab Sp. z.o.o., Częstochowa, Poland). Obliczono liczbę kontaktów okluzyjnych na fotografiach wewnątrzustnych górnego łuku zębowego, papierkach włóknikowych i okluzogramach 3D. Przeprowadzone badania wykazały, że metody rejestracji kontaktów nie są idealnie i nie dostarczają identycznych wyników. W przypadku użycia cieńszej kalki odnotowano większą liczbę punktów kontaktowych. Problematyczne jest wykonanie zdjęcia w lustrze ze względu na brak standaryzacji tej procedury. Fotografia musi być wykonana natychmiast po zagryzieniu kalki przy utrzymaniu idealnej suchości zębów. Zapis punktów na papierkach włóknikowych jest metodą prostszą i bardziej czytelną, Okluzogram 3D jest najbardziej przejrzystą formą rejestracji kontaktów okluzyjnych.

One of the goals of orthodontic treatment is to achieve a stable occlusion. The functional stability of the occlusion is ensured by good intercuspation, with many properly located occlusal contacts. To be able to evaluate changes occurring in the occlusion, a precise, repeatable occlusal protocol should be used. The aim of the study was to compare three methods of recording occlusal contacts: the use of an articulating paper, the use of the MP-scan method and the analysis of the occlusogram of virtual models based on the assessment of the number of occlusal points. Material and methods. Twenty enrolled patients with permanent dentition were planned to be treated with orthodontic fixed appliance. The study was carried out in the sitting position of the patient, at maximum intercuspation. Occlusal contacts were registered using Baush 40μm articulating paper (Baush, Germany). Maxillary and mandibular occlusal views were captured with a digital camera (Canon 70D, Canon, Japan) and the aid of occlusal mirrors. Occlusal protocols were prepared according to the MP-scan method, using 80 μm Arti-Dry fibrinous papers applied on 100 μm Progress articulating papers (Baush, Germany). Patients were taken impressions for diagnostic plaster models using alginate impression material ( Hydrogum 5, Zhermack, Italy) and a wax occlusion register (Alminax, Kemdent, United Kingdom) was performed. The models were scanned with the laboratory scanner 3Shape (3Shape, Denmark). The .stl models were converted to .o3m models for analysis of the occlusogram using the DDP-Ortho computer program (Ortolab Sp. Zo.o., Czestochowa, Poland). The number of occlusal contacts was counted on intraoral photographs of the maxillary occlusal shots, fibrinous papers and 3D occlusograms. Research has shown that contact registration methods are not ideal and do not provide the same results. In the case of the thinner paper usage, more contact points were registered. It is problematic to take a photograph of a view reflected with an occlusal mirror because of the lack of standardization of this procedure. The photograph must be taken immediately after biting on the articulating paper while maintaining the perfect dryness of the teeth. Recording contact points on fibrinous papers is a simpler and more transparent method. The 3D occlusogram is the most clear way of occlusal contacts registration.

Słowa kluczowe : kontakty okluzyjne, analiza okluzji, rejestracja kontaktów zgryzowych, liczba kontaktów okluzyjnych

Key words : occlusal contacts, analysis of occlusion, occlusal contacts registration, number of occlusal contacts

R. 16. (17.10 – 17.20)

Pełka Piotr , Williams Stephen, Loster Bartłomiej W.

Katedra Ortodoncji ISWL UJCM w Krakowie

p.pelka@uj.edu.pl

Ocena pozycji wyrostka kłykciowego w stawie skroniowo-żuchwowym. Badanie metodologiczne

Quantitation of condylar position in temporomandibular joint. A methodological study

Relacja centralna w stawie skroniowo-żuchwowym była różnie definiowana na przestrzeni lat. Pierwotnie była opisywana jako ustawienie wyrostka kłykciowego ku tyłowi i ku górze, później jako ustawienie do przodu i ku górze, natomiast w ostatnim czasie jest definiowana jako ustawienie na najcieńszej części krążka stawowego, w centralnej części dołu stawowego. W związku z brakiem jednoznaczności w tym zakresie postanowiono przeprowadzić badania określające pozycję wyrostka kłykciowego w stawie skroniowo-żuchwowym u pacjentów bezobjawowych. Niniejsze opracowanie stanowi opracowanie metodologiczne mające na celu ocenę powtarzalności metody oceny pozycji kłykcia w stosunku do innych struktur stawu skroniowo-żuchwowego. Celem pracy była ocena ustawienia wyrostka kłykciowego w stawie skroniowo-żuchwowym z oceną powtarzalności zgodnie z metodologią opisaną przez zespół Vitral, Telles, Fraga, Oliviera, Tanaka w 2004 roku. Ocenie została poddana przednio-tylna oraz pionowa pozycja wyrostka kłykciowego w stawach skroniowo-żuchwowych na 10 skanach tomografii stożkowej pacjentów bez objawów ze strony stawów. Badanie zostało przeprowadzone na przekrojach strzałkowych. Mierzono najkrótsze odległości pomiędzy powierzchnią badanego wyrostka a tylną powierzchnią guzka stawowego, najwyższym punktem dołu stawowego i tylną ścianą dołu stawowego. Wszystkie pomiary zostały powtórzone przez tego samego badacza po 2 tygodniach od pierwszego pomiaru. Dla oceny powtarzalności pomiarów użyto wzoru Dahlberga. Porównanie wartości prawego i lewego stawu zostało przeprowadzone na wartościach średnich z dwóch pomiarów dla każdej mierzonej wartości.

Wyniki :Po stronie lewej średnia wartość przestrzeni przedniej to 2,23 (1,35-3,85), dla przestrzeni górnej: 2,79 (1,0-4,85), dla przestrzeni tylnej 2,74 (0,75-6,95). Po stronie prawej średnia wartość dla przestrzeni przedniej, górnej i tylnej przedstawiała się odpowiednio: 2,19 (1,8-4,3); 2,27 (1,3-3,65); 2,57 (0,5-3,15). Wyniki analizy Dahlberga były następujące: po stronie lewej odpowiednio dla przestrzeni przedniej górnej i tylnej: 0,23; 0,27; 0,2 oraz odpowiednio dla strony prawej: 0.23; 0,39; 0,29.

Wniosek : Powtarzalność uzyskanych pomiarów potwierdza zasadność wykorzystania badanej metody do oceny położenia wyrostków kłykciowych u pacjentów bezobjawowych.

Centric relation has been defined in different ways through the last century. At first it was defined as superior and posterior position of the condyle in glenoid fossa, later as superior anterior position of the condyle, but contemporary definition is on the thinnest part of the condyle – intermediate zone which is in the middle of the disc, in the centre of glenoid fossa. Because of the lack of synonymity of these definitions, the decision was made to investigate the condylar position on nonsymptomic patients. The present study is a methodological study of evaluation method. The aim of the study was to investigate condylar position in temporomandibular joint with reprodusibility of the method described in 2004 by Vitral, Telles, Fraga, Oliviera, Tanaka. Antero-posterior and vertical position of the condyle in glenoid fossa was investigated using 10 cone beam computed tomography (CBCT) scans of nonsyndromic patients. The study was performed on sagittal scans. The shortest distances were measured between condylar surface and posterior surface of articular eminentia, the most superior point of glenoid fossa and posterior border of the glenoid fossa. All measurements were repeated two weeks after the first measurement by the same observer. Reprodusibility of the method was measured using Dahlsberg formula. Comparison of right and left joint was performed on mean values of the two measurements.

Results : On the left side the mean values for anterior, superior and posterior joint space were: 2,23 (1,35-3,85), 2,79 (1,0-4,85), 2,74 (0,75-6,95) respectively. On the right side: 2,19 (1,8-4,3), 2,27 (1,3-3,65), 2,57 (0,5-3,15). The results for Dahlsberg analysis: for left side: 0,23; 0,27; 0,2 and right side: 0,23; 0,39; 0,29 for anterior, superior and posterior space respectively.

Conclusions : High reprodusibility of the measurements may prove that the method can be used for evaluation of condylar position in temporomandibular joint in asymptomatic patients.

Słowa kluczowe: staw skroniowo-żuchwowy, pozycja kłykcia, metoda

Key words: temporomandibular joint, condylar position, method

R. 14. (17.20 – 17.30)

Adrian Strzecki, Sandra Osiewacz, Joanna Jabłońska-Zrobek, Joanna Szczepańska, Elżbieta Pawłowska

Zaklad Ortodoncji Uniwersytetu Medycznego w Łodzi

adrian.strzecki@gmail.com

Jakościowa ocena morfologii pośrodkowego i poprzecznego szwu podniebiennego w różnych grupach wiekowych – analiza CBCT

The qualitative assessment of median and transverse palatal sutures in various age groups – a CBCT analysis

Cel: Celem pracy było wykrycie i jakościowa ocena związanych z wiekiem zmian w morfologii szwów podniebiennych – pośrodkowego oraz poprzecznego. Morfologia pośrodkowego szwu podniebiennego może mieć kluczowe znaczenie dla powodzenia terapii szybkiej ekspansji szczęki.

Materiał i metoda: Oceniono skany CBCT 325 pacjentów w wieku od 5,9 do 82 lat (średnia wieku: 27,3 +/- 17,9; 144 mężczyzn). Pośrodkowy szew poddniebienny oceniano na czołowych projekcjach w 4 punktach topograficznych podczas gdy szew poprzeczny podlegał ocenie w oparciu o projekcje strzałkowe.

Wyniki: W każdym z ocenianych punktów topograficznych morfologia pośrodkowego szwu podniebiennego ewoluowała wraz z wiekiem pacjentów od kształtu zbliżonego do linii prostej do kształtu wielokrotnie skręconego z jednoczesnym wzrostem ilości zmineralizowanej tkanki w szczelinie szwu. Zmiany te były najbardziej nasilone w środkowej i tylnej części szwu. Zdecydowanie więcej rozpoznań częściowej lub całkowitej fuzji pośrodkowego szwu podniebiennego zaobserwowano u pacjentów starszych niż 14 lat. U pacjentów powyżej 20 roku życia zdiagnozowano znaczną obliterację pośrodkowego szwu podniebiennego we wszystkich ocenianych punktach topograficznych. Nie wykazano zależności pomiędzy poziomem mineralizacji poprzecznego szwu podniebiennego, a wiekiem pacjentów

Wnioski : U pacjentów w wieku poniżej 15 r.ż można spodziewać się bardziej przewidywalnego efektu terapii szybkiej ekspansji szczęki, przyjmując że główny opór dla sił ekspansyjnych stanowi zmineralizowana tkanka w obrębie pośrodkowego szwu podniebiennego. Pacjenci pomiędzy 15., a 20. r.ż. mogą wymagać indywidualnej oceny skanu CBCT poprzedzającego planowanie leczenia. Z kolei u pacjentów powyżej 20 roku życia, u których zaobserwowano znaczną obliterację szwu procedurę RME należy uznać za zabieg związany z podwyższonym ryzykiem pojawienia się powikłań.

Objective: To detect and evaluate the age-related morphologic changes occurring in median and transverse palatal sutures which could affect the outcome of Rapid Maxillary Expansion. Analysis was performed on the basis of Cone-Beam Computed Tomography scans.

Material and Methods : 325 patients aged from 5,9 to 82 years; mean=27,3 +/-17,9, 144 males who underwent CBCT scanning of maxillary region were enrolled into the study. Both median and transverse palatal sutures were assessed at four topographic points.

Results: In each among assessed topographic points median palatal suture evolved from straight/polyline shaped to more tortuous with concomitant increase in the amount of calcified tissue most significantly pronounced in the middle and posterior section of the suture. More diagnoses of the fused or almost fused median palatal suture were observed in patients older than 14 years. Patients older than 20 years showed significant suture obliteration in all points evaluated. No age-dependent increase in the transverse suture calcification could be established.

Conclusion: The group of patients younger than 15 years should be treated with more predictable effect by means of RME if no other factors than median palatal suture morphology are considered. Patients between 15 and 20 years old may be described as borderline cases in which individual assessment of CBCT scans may prove clinically relevant. Patients older than 20 years showed significant suture obliteration in all points evaluated and thus could be considered as patients of high risk of RME.

Słowa kluczowe: pośrodkowy szew podniebienny, CBCT, szybka ekspansja szczęki

Key words: Median palatal suture, CBCT, Rapid Maxillary Expansion

Sesja IX PLAKATOWA

Przewodniczący: prof. dr hab. n. med. Krzysztof Woźniak

dr hab. n. med. Ewa Czochrowska

dr Małgorzata Wawrzynkiewicz

P. 1.

Paulina Szymczyk 1, dr n. med. Liwia Minch1,2

1- Klinika Ortodoncji i Implantologii LIMED, Wrocław

2 Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu

Szymczyk.paulina@gmail.com

Skuteczna mezjalizacja zębów trzonowych przy użyciu pętli „łyżka do butów”: opis przypadku

Effective mesialisation of molars using a shoehorn loop: case report

Wprowadzenie : Mezjalizacja zębów trzonowych w żuchwie jest ruchem trudnym, długotrwałym i obarczonym ryzykiem niepowodzenia. Ponadto klinicyści obawiają się siły reakcji, która może spowodować dojęzykowe nachylenie zębów siecznych dolnych, powiększenie nagryzu pionowego, nasilenie wady klasy II i pogorszenie rysów twarzy. Zastosowanie odpowiedniej biomechaniki przy wykorzystaniu grubego łuku ortodontycznego i pętli „łyżka do butów” pozwala uniknąć tych powikłań.

Cel : Celem pracy jest prezentacja skutecznej mezjalizacji zębów trzonowych dolnych za pomocą pętli „łyżka do butów”

Materiał i metody : U dorosłej pacjentki z wadą szkieletową klasy II z protruzją dwuszczękową, dużym nagryzem poziomym i zgryzem otwartym częściowym przednim zaplanowano leczenie ekstrakcyjne z ekstrakcją górnych zębów przedtrzonowych pierwszych. W łuku dolnym natomiast ze względu na wcześniejszą utratę zęba 46 zdecydowano o mezjalizacji zęba 47 i 48 zamiast ekstrakcji zęba 45, oraz ekstrakcji zęba 35.

Wyniki : uzyskano całkowite zamknięcie luk, zarówno po zębie 35 (7mm)jak i po zębie 46(11mm) z jednoczasową kontrolą relacji międzyszczękowych i pozycji dolnych siekaczy. Zamykanie przestrzeni trwało 16 miesięcy.

Wnioski : Pętla „łyżka do butów” jest skutecznym narzędziem do mezjalizacji zębów trzonowych z utrzymaniem wymiaru wertykalnego i położenia siekaczy dolnych.

Introduction : Mesialisation of molars in the lower jaw is a difficult and long procedure, with a risk of failure. In addition, clinicians worry about the force of the reaction that can cause lingual tipping of lower incisor teeth, greater overjet, stronger class II problems and deterioration of facial features. Applying appropriate biomechanics while using a heavy stainless steel orthodontic arch and a shoehorn loops makes it possible to avoid these complications.

Objective: The aim of the work is to present effective mesialisation of lower molars using a shoehorn loop.

Materials and methods: An adult female patient with class II skeletal malocclusion and bimaxillary protrusion, large overjet and partial front open bite was scheduled for extraction treatment with extraction of first upper premolars. For the bottom arc due to the earlier loss of tooth 46, it was decided to extract tooth 35 and mesialise tooth 47 and 48 instead of extracting tooth 45.

Results: The gaps after tooth 35 (7 mm) and tooth 46 (11 mm) were completely closed, with immediate control over intermaxillary relations and the position of lower incisors. The closing process lasted for 16 months.

Conclusions: The shoehorn loop is an effective tool to mesialise the molars while maintaining the vertical dimension and position of lower incisors.

Słowa kluczowe: mezjalizacja, wymiar wertykalny, pętla "łyżka do butów", technika Tweeda

Key words: Mezialisation, shoehorn loop, Tweed-Merrifield biomechanics

P. 2.

Bartłomiej W. Loster, Anna Kolet-Nowak, Stephen Williams

Katedra Ortodoncji ISWL UJCM w Krakowie

Department of Orthodontics, Dental Institute, Faculty of Medicine, Jagiellonian University Medical College, Cracow, Poland

annakolet@gmail.com

Asymetryczny aparat hybrydowy ze śrubą hyrax do jednostronnej ekspansji szczęki

Asymmetric hybrid hyrax appliance for one-sided expansion of the maxilla

Wyraźny zgryz krzyżowy połączony ze zgryzem wymuszonym jest jednym z głównych wskazań do leczenia ortodontycznego. Powszechnie stosowana metoda szybkiego poszerzenia szczęki (RPE) z zastosowaniem aparatów z zakotwieniem zębowym daje dobre i stabilne wyniki leczenia u pacjentów rosnących. Nie jest jednak znana granica wieku umożliwiająca otwarcie szwu podniebiennego podczas ekspansji z zastosowaniem tych aparatów. Zwężenie szczęki u pacjentów dorosłych często stanowi wskazanie do przeprowadzenia zabiegu poszerzenia szczęki ze wspomaganiem chirurgicznym (SARPE). Zastosowanie zakotwienia szkieletowego w obrębie podniebienia w postaci miniimplantów ortodontycznych i śruby Hyrax w niektórych przypadkach pozwala uniknąć tego zabiegu i może być z powodzeniem stosowane także w leczeniu pacjentów dorosłych. Jednak w przypadkach asymetrycznego zwężenia szczęki manifestującego się jednostronnym zgryzem krzyżowym utrudnieniem staje się efekt uboczny w postaci ekspansji strony przeciwległej.

Celem pracy jest przedstawienie aparatu do asymetrycznego poszerzenia szczęki z podniebiennym zakotwieniem szkieletowym.

W konstrukcji aparatu uwzględniono zakotwienie szkieletowe w postaci dwóch miniimplantów ortodontycznych BENEfit - System (2 mm x 9 mm, PSM Medical Solution, Tuttlingen, Germany), elementy BENEplate, pierścienie ortodontyczne oraz śrubę Hyrax. Aparat zastosowano u pacjentki w wieku 22 lat i 7 miesięcy u której stwierdzono jednostronny boczny zgryz krzyżowy na zębach przedtrzonowych, którego korekta była utrudniona brakiem pierwszego i drugiego zęba trzonowego tej strony. W przedniej części podniebienia bocznie od szwu podniebiennego strony przeciwnej, na wysokości zębów przedtrzonowych umieszczono dwa miniimplanty ortodontyczne. Na zęby przedtrzonowe po stronie przeciwległej założono pierścienie ortodontyczne. Pobrano wycisk z transferami, które pozwoliły na skopiowanie i przeniesienie pozycji wszczepów na model laboratoryjny. Do połączenia śruby Hyrax z elementami BENEplate zastosowano laser protetyczny firmy BEGO.

Po założeniu aparatu w jamie ustnej pacjentka rozkręcała aparat 1 dziennie. Po okresie 10 dni uzyskano korektę zgryzu krzyżowego i zablokowano śrubę pozostawiając aparat na czas retencji. Zakotwienie szkieletowe aparatu pozwoliło wyeliminować działanie siły na zęby po stronie przeciwnej umożliwiając jednostronne poszerzenie oraz eliminację jednostronnego zgryzu krzyżowego.

Visible cross bite combined with forced bite is one of the main indications for orthodontic treatment. The widely used method of Rapid Palatal Expansion (RPE) with the application of dental anchor devices provides good and stable treatment results in growing patients. However, there is no age limit for opening the palatal suture during expansion using these instruments. Narrowing of the maxilla in adult patients is often an indication to surgically assisted rapid palatal expansion (SARPE). The use of skeletal anchorage within the palate in the form of orthodontic mini-implants and in some cases Hyrax screws allows us to avoid this procedure and can also be successfully used in the treatment of adult patients. However, in asymmetric jaw narrowing, which is manifested by one-sided cross bite, the side effect of side-by-side expansion becomes a difficulty.

The aim of the study is to present an appliance for asymmetric expansion of the maxilla with palatal skeletal anchorage.

The design of the appliance included skeletal anchorage in the form of two BENEfit orthodontic mini-implants - System (2mm x 9mm, PSM Medical Solution, Tuttlingen, Germany), BENEplate elements, orthodontic bands and Hyrax screw. The appliance was used in a patient aged 22 years and 7 months who had been diagnosed with one-sided lateral bite on the premolars. The correction of the bite was hampered by the absence of the first and second molar of this side. Two orthodontic implants were placed at the level of the premolars, in the anterior part of the palate, laterally to the palatal suture of the opposite side. Orthodontic bands were applied on the premolars on the opposite side. Taking impression was accompanied with transfers, which allowed us to copy and convey the implant positions to the laboratory model. BEGO prosthetic laser has been used to connect Hyrax screw to BENEplate elements.

After inserting the appliance into the mouth, the patient activated it once a day. Ten days later, the cross bite was corrected and the screw was locked leaving the appliance for the retention time. The skeletal anchorage of the device allowed us to eliminate forces applied to the teeth on the opposite side, resulting in one-sided expansion and the abolition of one-sided cross bite.

Słowa kluczowe : hyrax hybrydowy, asymetryczna ekspansja, zgryz krzyżowy

P. 3.

Bartłomiej W. Loster, Piotr Pełka, Stephen Williams

Katedra Ortodoncji ISWL UJCM w Krakowie

Department of Orthodontics, Institute of Dentistry, Faculty of Medicine, Jagiellonian University Medical College in Kraków

bw.loster@uj.edu.pl

Pozycjoner Systemu Kracovia (PSK) – autorski instrument wspomagający podstawową diagnostykę ortodontyczną i pozycjonowanie zamków ortodontycznych

Kracovia System Positioner (KSP) - an original instrument that supports basic orthodontic diagnostics and positioning of orthodontic locks

Pozycjonowanie zamków ortodontycznych jest ważną czynnością od której zależy końcowy efekt leczenia ortodontycznego. Na rynku stomatologicznym dostępnych jest wiele różnych instrumentów, których głównym celem jest pomoc w pozycjonowaniu zamka względem brzegu siecznego lub powierzchni okluzyjnej zębów bocznych. W tych przypadkach do wzrokowej oceny położenia mezjalno - dystalnego względem wypukłości licowej powierzchni korony klinicznej konieczne jest użycie drugiego instrumentu, którym najczęściej jest lusterko stomatologiczne. Pozycjoner Systemu Kracovia (PSK) jest prostym instrumentem, własnego pomysłu, ułatwiającym pozycjonowanie zamków w wymiarze wertykalnym i mezjalno - dystalnym. PSK umożliwia precyzyjne pozycjonowanie utraconego zamka, którego lokalizacja ma być zgodna z przebiegiem slotów zamków sąsiednich. PSK jest również wykorzystywany do podstawowej diagnostyki ortodontycznej zarówno pacjentów zgłaszających się na pierwszą wizytę diagnostyczną jak i do kontroli postępujących zmian w czasie leczenia (np. oceny nagryzu pionowego i poziomego siekaczy). Instrument został wdrożony do produkcji przez firmę Chifa – Aeskulap. Instrument zbudowany jest z dwu części. Pierwsza określana jako część robocza zaopatrzona jest w precyzyjną podziałkę milimetrową z dokładnością do 0,5 mm, która została umieszczona na płaskiej płytce o wymiarach 10 mm x 2 mm i grubości nieco mniejszej od 0.018”, która umożliwia dokonanie wymaganych pomiarów zarówno diagnostycznych jak i w czasie pozycjonowania zamków. Grubość płytki umożliwia jej wprowadzenie do slotu zamka już osadzonego, a przez to wskazanie dokładnej lokalizacji zamka ponownie przyklejanego, a jej kształt umożliwia dociśnięcie zamka do powierzchni zęba i zebranie nadmiarów kompozytu służącego do osadzania. Lusterko stomatologiczne umieszczone na przeciwległym końcu instrumentu umożliwia jego wykorzystanie po wykonaniu obrotu o 180 stopni między palcami jednej ręki. Połączenie lusterka stomatologicznego z płytką pomiarową umożliwiło wielozadaniowe wykorzystanie jednego instrumentu.

Positioning of orthodontic brackets is an important activity on which the final effect of orthodontic treatment depends. Many different instruments are available on the dental market. Their main purpose is to assist positioning of the bracket in relation to the incisal edges or occlusal surface of the lateral teeth. In these cases, the visual evaluation of the mesio-distal position in relation to the convexity of the clinical crown facial surface requires the use of a second instrument. Here, we usually use a dental mirror. Kracovia System Positioner (KSP) is a simple instrument, of our own project, which facilitates positioning of brackets in the vertical and mesial-distal dimension. KSP allows for the precise positioning of a lost bracket whose location is to follow the course of neighbouring brackets slots. KSP is also used for basic orthodontic diagnostics in patients reporting for the first diagnostic visit and those who come to control progress of changes during treatment (e.g. overbite or overjet). Chifa-Aeskulap implemented the production of this instrument. The instrument contains two parts. The first referred to as the working part is equipped with a millimetre scale accurate to 0.5 millimetres, which is placed on a flat plate of 10 mm x 2 mm and a thickness slightly smaller than 0.018". This makes it possible to take required measurements, both during diagnostic procedures and positioning of brackets. Thickness of the plate allows it to be inserted into the already embedded bracket slot, and thus indicates the exact location of the re-glued bracket. The shape of the plate allows for pressing the bracket against the tooth surface and gathering the excess of the composite. A dental mirror placed at the opposite end of the instrument makes it possible to be used after rotation by 180 degrees between the fingers of one hand. Combining a dental mirror with a measuring plate enabled the multi-purpose use of one instrument.

Słowa kluczowe : System Kracovia, pozycjoner, diagnostyka ortodontyczna, pozycjonowanie zamków

P. 4.

Patrycja Pietrzak 1 , Grażyna Śmiech-Słomkowska2

1 Uniwersytet Medyczny w Łodzi; Zakład Ortodoncji

2 Instytut Stomatologii; Poradnia Ortodoncji

patrycja.pietrzak6@wp.pl

Możliwości korekty zgryzu w przypadku obecności niepełnego zespołu Marfana - opis przypadku

Possibilities of occlusion correction in case with an incomplete form of Marfan syndrome- a case report

Zespół Marfana to zaburzenie genetyczne o dziedziczeniu autosomalnie dominującym powodujące zmiany w układzie krążenia, naczyniach krwionośnych, narządzie wzroku, płucach, układzie kostnym i więzadłach. Jedenastoletnia pacjentka zgłosiła się do Poradni Ortodoncji CSK UM w Łodzi w 2016 roku w celu konsultacji ortodontycznej i rozpoczęcia leczenia ortodontycznego. W wywiadzie nie stwierdzono nieprawidłowości dotyczących ciąży i porodu (poród naturalny; o czasie; masa urodzeniowa 3500g). Pacjentka przebyła ospę, anginę, zapalenie oskrzeli (dwukrotnie). Ze względu na niedobór witaminy D pacjentka przyjmuje suplementy. W badaniu zewnątrzustnym stwierdzono wydłużenie odcinka szczękowego twarzy, wygładzenie rowka wargowo-bródkowego, cofnięcie bródki (zbliża się do płaszczyzny Simona), spłaszczenie okolicy podnosowej twarzy. Występuje ustny tor oddychania. W badaniu wewnątrzustnym stwierdzono zaaawansowaną postać amelogenesis imperfecta, wysoko wysklepione podniebienie, przetrwały niemowlęcy typ połykania, zgryz otwarty całkowity (kontakt jedynie na zębach 16;26;36;46);), nieprawidłowości zębowe (retruzję zębów 31;32, rotacje zębów 41;42;12;11;22, mezjalizację zęba 16). Stwierdzone odchylenia od prawidłowej budowy były powodem wykonywania badań genetycznych. Uzyskane wyniki nie pozwalają rozpoznać pełnego zespołu Marfana. Mimo to ze względu na nasilenie wady zastosowano expander podniebienny ze śrubą Philosophy 1 w celu rozbudowy górnego łuku zębowego.

Marfan syndrome is a hereditary autosomal dominant disorder which causes changes in circulatory system, blood vessels, organ of vision, lungs, skeletal system and ligaments.

An 11-year-old patient came to Orthodontic Department CSK UM in Lodz in 2016 in order to have an orthodontic consultation and begin orthodontic treatment. No pathologies with regard to pregnancy and delivery were found during anamnesis (natural delivery; on time; birth mass 3500g). Patient underwent chickenpox, sore throat, bronchitis (twice). Due to insufficient amount of vitamin D patient takes supplements. In extraoral examination elongation of maxillary facial segment, flattening of the labiomental sulcus, chin retrusion (is getting nearer to Simon plane), flattening of the subnasal area were found. Mouth breathing pattern is present. In intraoral examination severe form of amelogenesis imperfecta, high-arched palate, persistent infantile type of swallowing, total open bite (contact only on teeth 16;26;36;46);), dental disturbances (retrusion of teeth 31;32, rotation of teeth 41;42;12;11;22, mesial migration of tooth 16) were found. Present deviations from the norm were the reason for performing genetic examinations. The obtained results are insufficient to diagnose a full Marfan syndrome. In spite of that, because of the malocclusion severity palatal expander with Philosophy1 screw was used in order to expand the upper dental arch.

Słowa kluczowe: zespół Marfana, zgryz otwarty całkowity, expander podniebienny

Key words: Marfan syndrome; total open bite; palatal expander

P. 5.

Justyna Warmuz , Liwia Minch 1, Beata Kawala1

1 Katedra Ortopedii Szczękowej i Ortodoncji, Wydział Lekarsko-Stomatologiczny, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu

Department of Maxillofacial Orthopaedics and Orthodontics, Faculty of Dentistry, Medical University in Wroclaw

justyna.warmuz@wp.pl

Ocena zmian zachodzących w strefie estetycznej uzębienia po przeprowadzonym leczeniu ortodontycznym u pacjentki z patologiczną migracją zębów siecznych górnych

Evaluation of the changes in the esthetic zone as a result of orthodontic treatment in patient with pathological migration of upper incisors

Wstęp: Współczesna terapia pacjentów stomatologicznych często wymaga leczenia interdyscyplinarnego. Najczęstszą przyczyną, która motywuje pacjentów dorosłych do rozpoczęcia leczenia ortodontycznego jest upośledzona estetyka uśmiechu spowodowana patologiczną migracją zębów. Ścisła współpraca ortodontyczno-periodontologiczna umożliwia znaczącą poprawę estetyki uśmiechu.

Cel: Celem niniejszej pracy jest prezentacja przypadku klinicznego pacjentki z patologiczną migracją zębów siecznych szczęki powstałą w wyniku choroby przyzębia skutkującej utratą tkanek twardych i miękkich przyzębia.

Materiał i metody: Przedstawiono przebieg interdyscyplinarnego leczenia ortodontyczno-periodontologicznego 30-letniej pacjentki, u której doszło do patologicznej migracji zębów siecznych szczęki. Ekstruzja oraz protruzja zębów znacząco upośledziła estetykę uśmiechu oraz funkcję narządu żucia. Po przygotowaniu periodontologicznym polegającym na wykonaniu kiretaży zamkniętych, skalingu i polerowaniu zebów pacjentka została poddana terapii ortodontycznej aparatem stałym. Leczenie prowadzone było przez 24 miesięce. Po demontażu aparatu zastosowano podwójną retencję, stały reteiner w łuku górnym i dolnym oraz szynę retencyjną w obu łukach.

Wyniki : U pacjentki uzyskano znaczną poprawę warunków okluzyjnych oraz estetyki uśmiechu.

Pozytywnej zmianie uległy parametry periodontologiczne. Już po 2 miesiącach terapii najwiekszą zmianę PD odnotowano dla zęba 12. Uzyskano zmianę z 9 mm do 2 mm. Po zakończeniu leczenia nie stwierdzono kieszeni głebszych niż 3 mm. Uzyskano retrakcję oraz intruzję zębów przedniego odcinka, spłycenie recesji dziąsłowych, zmniejszenie ubytków kostnych oraz2 zamknięcie diastemy.

Wnioski: Leczenie ortodontyczne pacjentów obciążonych chorobą przyzębia umożliwia zachowanie własnych zębów w strefie estetycznej oraz uzyskanie stabilnej i estetycznie satysfakjonującej okluzji.

Background: Nowadays, treatment needs of dental patients often require interdisciplinary therapy. One of the reasons motivating adults to start orthodontic treatment is impaired esthetic smile due to pathological teeth migration. Correlated ortho-perio cooperation enables significant improvement esthetic of the smile.

Purpose: The aim of this study was to present a clinical case of a patient with pathological migration of maxillary incisors resulting from periodontal disease that caused the loss of soft and hard periodontal tissues.

Material and Methods: The course of interdisciplinary orthodontic treatment 30-year-old patient with periodontitis and pathological migration of maxillary incisors was presented. Extrusion and protrusion of teeth significantly impaired smile aesthetics and function of the masticatory system. After initial periodontal treatment concerning: closed curettage, scaling and polishing, the patient underwent orthodontic treatment with fixed appliance. Treatment was conducted for 24 months. After debonding double fix retainer and splints in both arches were applied.

Results: The patient achieved a significant improvement of occlusion and smile aesthetics. Periodontal parameters were positively changed. After 2 months of the therapy the biggest change in the value for PD was noted in tooth 12. The periodontal pocket depth was reduced from 9 mm to 2 mm. Retraction and intrusion of the upper incisors, decrease of gingival reccesion, bone loss and close of the diastema were accessed.

Conclusions : Orthodontic treatment of patients with periodontal disease helps to maintain their own teeth in the aesthetic zone and enables stability and esthetic satisfactory of the occlusion.

Słowa kluczowe: Patologiczna migracja zębów, leczenie interdyscyplinarne

Key words: Pathological teeth migration, interdisciplinary treatment

P. 6.

Alicja Kacprzak , Adrian Strzecki

Studenckie Koło Naukowe przy Zakładzie Ortodoncji Uniwersytetu Medycznego w Łodzi

alicjakacprzak94@gmail.com

Metody przyspieszania ruchu zębów w czasie terapii ortodontycznej - przegląd piśmiennictwa

Methods of accelerating tooth movement during orthodontic therapy - review of contemporary literature

Wstęp. Wraz z postępem technologicznym i wprowadzeniem nowoczesnych metod terapeutycznych wyzwania współczesnej ortodoncji stale się zmieniają. Coraz większy odsetek pacjentów ortodontycznych stanowią aktywni zawodowo dorośli, którzy oczekują satysfakcjonującego efektu terapeutycznego osiąganego w możliwie krótkim czasie. Tym samym metody przyspieszające ortodontyczny ruch zębów zyskują coraz większe znaczenie.

Cel. Celem pracy był przegląd aktualnego piśmiennictwa dotyczącego metod przyspieszania ortodontycznego ruchu zębów, a tym samym skrócenia czasu trwania aktywnej fazy terapii.

Materiał i metody. Literaturę przedmiotu zgromadzono w oparciu o przeszukanie bazy PubMed i EBSCO w oparciu o hasło indeksowe: accelerated orthodontic tooth movement.

Wyniki. Opisane metody poddano usystematyzowaniu w oparciu o podział na metody zachowawcze oraz chirurgiczne. Spośród metod niechirurgicznych na szczególną uwagę zasługują substancje farmakologiczne (m.in. hormon wzrostu, parathormon, tyroksyna, witamina D) w drodze różnych mechanizmów pobudzające osteoklasty do wzmożonej resorpcji. Efektywną metodą są również bodźce fizyczne m.in. wibracje i modulacja świetlna. Większość badań opisujących działania środków farmakologicznych była oparta na modelu zwierzęcym dlatego brak jednoznacznej oceny ich skuteczności w realiach klinicznych. Metody chirurgiczne charakteryzują się znacznie większą inwazyjnością, lecz jednocześnie są lepiej udokumentowane w literaturze naukowej. Kortykotomia i jej modyfikacje oparte na mechanizmie RAP (Regional Acceleratory Phenomenon) wydają się być dobrą alternatywą szczególnie dla osób dorosłych, w tym chorych obciążonych periodontologicznie.

Introduction. Technological progress and introduction of the associated modern therapeutic methods is constantly changing contemporary orthodontics. More and more orthodontic patients are working adults, who expect satisfactory therapeutic effects as soon as possible, thus increasing the importance of methods accelerating tooth movement.

Aim. The aim of this study was to review the current literature regarding methods accelerating tooth movement and reducing the duration of therapy active phase.

Material and methods. Literature was collected from the PubMed and EBSCO database with the following search key words: accelerated orthodontic tooth movement.

Results. Described methods were divided into conservative and surgical. Pharmacological agents used in conservative treatment are especially worth mentioning. They (i. a. growth hormone, parathyroid hormone, thyroxine, vitamin D) stimulate osteoclasts to increase resorption via a variety of mechanisms. Effective methods also include physical stimuli e.g. vibrations or photobiomodulation. Most studies describing effects of pharmacological agents were based on animal subjects, thus they may lack clinical relevancy. Corticotomy and its modifications based on RAP (Regional Acceleratory Phenomenon) mechanism might prove a useful augmentation of orthodontic treatment especially in adults, including periodontally burdened patients.

Słowa kluczowe: przyspieszanie ruchu zębów, kortykotomia

Key words: accelerated tooth movement, corticotomy

P. 7.

Liwia Minch1, Rafał Nowak2

1. Katedra i Zakład Ortopedii Szczękowej i Ortodoncji Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu

2. Katedra i Klinika Chirurgii Szczękowo-Twarzowej Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu

e-mail: liwiaminch@tlen.pl

Zespołowe leczenie ortodontyczno-chirurgiczne szkieletowej klasy III – opis przypadku

Combined Orthodontic and Surgical Treatment of Skeletal Class III Malocclusion: A Case Report

Wstęp: Leczeniem z wyboru w wielu przypadkach wad szkieletowych jest postępowanie ortodontyczno – chirurgiczne. Pozwala ono uzyskać nie tylko poprawę w obrębie zgryzu, ale również w estetyce i morfologii twarzy.

Cel pracy: Celem pracy jest zaprezentowanie interdyscyplinarnego ortodontyczno-chirurgicznego leczenia 18-letniej pacjentki ze szkieletową klasą III.

Materiał i metody: Pierwszym etapem interdyscyplinarnego leczenia ortodontyczno-chirurgicznego było zastosowanie aparatów stałych cienkołukowych w systemie Roth 22 w celu dekompensacji wady zgryzu i idealizacji poszczególnych łuków. Drugi etap obejmował przeprowadzenie zabiegu osteotomii szczęki typu Le Fort 1 by skorygować szkieletową klasę III (prognatyzm żuchwy i niedorozwoj szczęki). Po zabiegu chirurgicznym kontynuowano leczenie ortodontyczne w celu idealizacji okluzji.

Wyniki: Podczas 30 miesięcy interdyscyplinarnego leczenia ortodontyczno-chirurgicznego uzyskano korektę wady zgryzu i znaczną poprawę estetyki twarzy i uśmiechu.

Wnioski: Interdyscyplinarne leczenie ortodontyczno-chirurgiczne daje najlepszą możliwość do poprawy zarówno wady zgryzu jak i estetyki twarzy.

Introduction: Combined orthodontic and surgical treatment of skeletal malocclusion is in many cases a treatment of choice. It allows to improve booth bite and aesthetics of the face.

Aim: The aim of the study is to present a multidisciplinary treatment of an 18 year-old female patient with a skeletal class III malocclusion.

Material and method: Orthodontic treatment, as a part of the patient’s preparation for surgery, included a straight wire appliance with Roth 22 prescription for both arches. The second stage of treatment included one jaw surgery (Le Fort 1 osteotomy) in order to correct the skeletal malocclusion (mandibular prognathism and maxillary hypoplasia). Orthodontic treatment was continued after surgery in order to achive a perfect intercuspidation.

Result: Within 30 months of interdisciplinary treatment the correction of malocclusion and significant improvement of smile and facial easthetics was achieved.

Conclusion: The interdisciplinary orthodontics and surgical treatment gives the best possibility to improve both malocclusion and face aesthetics.

Słowa kluczowe: leczenie zespołowe, ortognatyka, leczenie ortodontyczno-chirurgiczne

Key words: Interdisciplinary treatment, Orthodnatic, Ortho-suregery treatment



P. 8.

dr n. med. Maria Orzelska-Blomberg , lek. dent. Aleksandra Przedpełska, dr n. med. Bogna Racka-Pilszak, dr hab. n. med. Anna Wojtaszek-Słomińska

Zakład Ortodoncji Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego Kierownik: Dr hab. n. med. Anna Wojtaszek-Słomińska

orzelska@gumed.edu.pl

Zespół Eagle’a- obraz kliniczny

Eagle syndrome - clinical features

Wstęp : Zespół Eagle’a, czyli zespół przedłużonego wyrostka rylcowatego kości skroniowej, to stosunkowo rzadko występujący zespół chorobowy, którego przyczyną jest wydłużony wyrostek rylcowaty oraz współistniejące zwapnienie więzadła rylcowo-gnykowego. Odsetek występowania tego zespołu waha się w zależności od różnych źródeł od 0,4- 84,4%. Mechanizm powstawania tego zaburzenia nie jest do końca wyjaśniony, jednak istnieją trzy teorie: wydłużania wyrostka rylcowatego pomimo ukończonego wzrostu, zwapnienia wyrostka wraz z więzadłem rylcowo-gnykowym lub jego wrodzonego przerostu. Symptomatologia tego zespołu jest bardzo zróżnicowana. Objawy są niecharakterystyczne i najczęściej należą do nich: nagły ból w okolicy twarzoczaszki, ślinotok, odynofagia, dysfagia, trismus oraz uczucie ciała obcego w gardle.

Cel pracy : Przedstawienie obrazu klinicznego zespołu Eagle’a na podstawie opisu przypadku pacjenta poddanego diagnostyce ortodontycznej w Poradni Ortodoncji Uniwersyteckiego Centrum Stomatologicznego GUMed.

Materiał i metody : Do Poradni Ortodoncji U.C.S. GUMed zgłosił się 32-letni mężczyzna w celu leczenia zaburzeń zgryzu. U pacjenta wykonano pełną diagnostykę ortodontyczną. Na podstawie zebranych informacji opisano charakterystyczne dla zespołu nieprawidłowości występujące w obrębie układu stomatognatycznego.

Wyniki : Pacjent nie był dotychczas leczony ortodontycznie oraz nie zgłaszał aktualnie żadnych dolegliwości bólowych. W wywiadzie podawał niespecyficzne dolegliwości ze strony karku i szyi oraz dysfagię. W badaniu przedmiotowym stwierdzono: wadę III klasy, zgryz otwarty szkieletowy, boczne czynnościowe przemieszczenie żuchwy lewostronne oraz nieznaczne stłoczenie zębów w łuku górnym i dolnym. Na rtg ortopantomograficznym i telecefalometrycznym zaobserwowano obustronne zwapnienie więzadła rylcowo-gnykowego oraz 3 pseudostawy w obrębie jego struktury (III stopień zespołu Eagle’a - segmented). Celem wykonania szerszej diagnostyki polecono wykonanie badania CBCT oraz konsultację w poradni laryngologicznej.

Wnioski : Zespół Eagle’a powinien być brany pod uwagę w rozpoznaniu różnicowym, kiedy pacjent zgłasza się z niecharakterystycznymi objawami w obrębie głowy, szyi, kąta żuchwy i stawu skroniowo-żuchwowego. Typowe objawy pojawiające się na zdjęciach rtg w obrębie szyi mogą naprowadzić lekarza ortodontę na prawidłowe rozpoznanie tegozespołu u pacjentów wcześniej niezdiagnozowanych, co umożliwi rozpoczęcie właściwego leczenia.

Introduction : Eagle syndrome, also known as an elongated styloid process syndrome, is a relatively rarely diagnosed condition. It is caused by elongation of the styloid process and ossification of the stylohyoid ligament. It occurs in 0,4 up to 84,4% of the general population. The actual cause of the elongation is a poorly understood process. Several theories have been proposed: 1) elongation of the styloid process in spite of end of general growth, 2) ossification of the process along with the stylohyoid ligament, or 3) congenital hypertrophy. The syndrome may present with a variety of symptoms, none of which is pathognomonic. Most common symptoms are throat and neck pain, salivation, odynophagia, dysphagia, trismus and the sensation of a foreign body in the throat.

Objectives : The aim of the study was to present clinical features of Eagle syndrome basing on the example of a patient treated in the Department of Orthodontics USC GUMed.

Material and Methods : A 32-year-old man presented at the Department of Orthodontics to treat malocclusion. A full orthodontic diagnostics was carried out. The collected information allowed to identify Eagle syndrome and to describe its clinical features and typical anomalies of the stomatognathic system.

Results : The patient was not orthodonticaly treated in the past and did not report any symptoms at the time of the examination. Anamnesis showed non-specific pain in the head and neck region and dysphagia in the past. Clinical examination revealed class III jaw relation, skeletal open bite, left-sided lateral functional displacement of the mandible and small crowding in the upper and the lower arch. Panoramic and cephalometric radiographs of the skull showed bilateral calcification of the stylohyoid ligament and 3 pseudoarthroses within its structure (Eagle syndrome type 3: segmented). The patient was further reffered for CBCT scan and laryngological consultation to extend diagnostics.

Conclusions : Eagle syndrome should be taken into account in the differential diagnosis of non-specific pain occuring in the region of head, neck, angle of the mandible and temporomandibular joint. Typical picture occuring on the radiographs can guide the orthodontist to the correct diagnosis of the syndrome and allow further treatment.

Słówa kluczowe: Zespół Eagle'a, Eagle Syndrome, przerost wyrostka rylcowatego

Key words : Eagle Syndrome, elongated styloid process

P. 9.

lek. dent. Włodarczyk-Górniak Olga , mgr inż. Joanna Nowak, mgr inż. Agata Szczesio, tech. dent. mgr Grzegorz Piątkowski, dr hab. n. med. prof. nadzw. Elżbieta Pawłowska

Zakład i Poradnia Ortodoncji Uniwersytetu Medycznego w Łodzi

owlodarczyk.gorniak@gmail.com

Ocena wytrzymałości połączenia powierzchni uzupełnień protetycznych z ceramiki skaleniowej z ortodontycznymi zamkami estetycznymi

Evaluation of the strength of the surface connection of feldspar ceramics with orthodontic aesthetic brackets


Wstęp: Obecnie leczenie ortodontyczne często przeprowadzane jest u osób dorosłych, u których nierzadko spotykamy uzupełnienia z materiałów porcelanowych. Każda powierzchnia przed cementowaniem zaczepów ortodontycznych musi być odpowiednio przygotowana. Siła połączenia kompozytowego cementu z ceramicznym uzupełnieniem protetycznym często jest niewystarczająca do przeprowadzenia leczenia ortodontycznego. Przedwczesne odklejanie się zamków skutkuje przedłużeniem leczenia, wzrostem kosztów oraz koniecznością częstszych wizyt pacjenta w gabinecie. Najczęściej stosowana klinicznie jest metoda trawienia chemicznego powierzchni ceramiki kwasem fluorowodorowym. Jest to jednak bardzo silny kwas wymagający szczególnej ostrożności przy pracy wewnątrzustnej. Stosunkowo nową metodą jest obróbka trybochemiczna silanizowanym piaskiem o średnicy ziarna 30 µm. Preparat Monobond Etch&Prime trawi i silanizuje glazurowaną powierzchnię ceramiki jednoczasowo. Istnieje niewiele doniesień na temat jego zastosowania.

Cel pracy: Ocena wytrzymałości połączenia powierzchni uzupełnień protetycznych z ceramiki skaleniowej przygotowanej różnymi metodami z ortodontycznymi zamkami estetycznymi

Materiał i metoda: Wykonano 100 próbek ceramiki skaleniowej Noritake napalonej na metalowy walec o średnicy 8mm. Materiał został podzielony na 5 grup badanych w zależności od sposobu przygotowania ceramiki. Po zacementowaniu zamków ortodontycznych próbki poddano testowi ścinania. Następnie w powiększeniu oceniano charakter przełomu adhezyjno-kohezyjnego.

Wyniki i wnioski:

  1. Sposób przygotowania powierzchni ceramiki skaleniowej wpływa na wytrzymałość połączenia z porcelanowym zaczepem ortodontycznym.

  2. Badane metody przygotowania powierzchni ceramiki pod kątem cementowania zamków osiągały wystarczającą wytrzymałość połączenia (minimum 8MPa) do przeprowadzenia leczenia ortodontycznego. Najwyższą wytrzymałość połączenia osiągnięto przy zastosowaniu preparatu CoJet Sand. W grupie kontrolnej zamek ulegał samoistnemu odcementowaniu w procesie termocyklingu.

  3. Sposób przygotowania powierzchni ceramiki koreluje ze stopniem uszkodzeń podczas zdejmowania zaczepu ortodontycznego

  4. Przełom adhezyjno-kohezyjny z uszkodzeniem powierzchni ceramiki obserwowano w większości próbek przy zdejmowaniu mechanicznym. Przy zastosowaniu preparatu Monobond Etch&Prime uszkodzenie z takim samym typem przełomu wystąpiło w 40% próbek.

Introduction: Currently, the orthodontic treatment is often performed in adults who often encounter porcelain restorations. Each surface must be properly prepared before cementing the orthodontic brackets. The strength of composite cement with ceramic prosthetic restorations is often insufficient to perform orthodontic treatment. Premature debonding of the bracket results in prolonged treatment, costs’ increase and the need for frequent patients’ visits in the office. The clinical usage is the common method of etching with hydrofluoric acid. However, it is a very strong acid requiring extreme caution during intraoral work. A relatively new method is using of silanized sand with a 30 μm in diameter of grain. Monobond Etch & Prime etches and silanizes the glazed ceramic surface at the same time. There are few reports of its use.

Material and methods: 100 samples of Noritake feldspar ceramic fired in 8mm diameter metal cylinder were made. The material was divided into 5 groups according to the way the ceramic preparation.

After cementing the orthodontic brackets, the samples were put to a shear test. Next, the nature of the adhesive-cohesion breakthrough was assessed at an enlarged scale.

Results and conclusions:

  1. The method of preparing the feldspar ceramic surface affects the strength of the connection with the porcelain orthodontic bracket.

  2. The methods of preparation of the ceramic surface for the cementing of the bracket achieved a sufficient joint strength (minimum 8MPa) for the orthodontic treatment. The highest connection strength was achieved with CoJet Sand. In the control group the bracket was self-reliant in the process of thermocycling.

  3. The method of surface preparation correlates with the degree of damage during removing the orthodontic catch

  4. The adhesion-cohesion breakthrough with ceramic surface damage was observed in most samples during mechanical removal. With Monobond Etch & Prime, damage with the same type of turning point occurred in 40% of samples.

Słowa kluczowe: wytrzymałość, porcelana, zamki ortodontyczne

Key words: ceramic, orthodontic brackets, bonding strenght





P. 10.

Anna Noskowska, Monika Matejczyk, Karolina Martyniuk, Paulina Sieradzka-Grzesiak

Konsultacyjna Poradnia Ortodoncji Wojewódzkiej Przychodni Stomatologicznej im. dr n.med. Zbigniewa Żaka w Krakowie

Department of Orthodontics Regional Dental Clinic in Cracow, Batorego 3

monia.matejczyk@gmail.com

Dekoronacja jako sposób postępowania dla zębów z ankylozą na podstawie opisu przypadku

Decoronation as a method of ankylosed teeth treatment - case report

Wstęp: Ankyloza jest to zlanie się powierzchni korzenia zęba z kością wyrostka w następstwie nekrozy więzadeł ozębnej. Objawia się ona infrapozycją zęba wskutek zahamowania wzrostu wyrostka zębodołowego u pacjentów w okresie rozwojowym. Dekoronacja jest metodą z wyboru w przypadku zębów stałych z ankylozą, polega na chirurgicznym odcięciu korony ankylotycznego zęba poniżej połączenia szkliwno-cementowego z pozostawieniem korzenia zęba w kości i pokryciu go płatem śluzówkowo-dziąsłowym. Taki sposób leczenia pozwala na zachowanie dobrej kondycji kości wyrostka zębodołowego. Jest to ważne dla późniejszej odbudowy implantoprotetycznej.

Cel pracy: Celem pracy jest przedstawienie postępowania w przypadku wystąpienia ankylozy zęba siecznego przyśrodkowego górnego lewego po urazie kl. V wg Ellisa - zwichnięcie całkowite.

Materiał i metody: Opisano przypadek 11-letniej dziewczynki u której doszło do zwichnięcia całkowitego zęba siecznego lewego przyśrodkowego szczęki w wyniku urazu. Bezpośrednio po urazie ząb został unieruchomiony szyną tymczasową, Pacjentka została skierowana do poradni ortodoncji, gdzie w późniejszym czasie wykonano górną płytkę Schwarza z kapami dla siekaczy górnych celem ich ustabilizowania. Zgłaszała się na regularne wizyty kontrolne. Po 27 miesiącach od urazu stwierdzono postępującą infraokluzję z.21, po wykonaniu dodatkowych badań stwierdzono ankylozę z.21. W związku z powyższym zdecydowano o podjęciu leczenia chirurgiczno-ortodontycznego. Został wykonany zabieg dekoronacji z. 21. Brak zęba 21 został uzupełniony w pierwszym etapie odciętą koroną z. 21 przymocowaną do sąsiednich zębów, następnie w celu uszeregowania zębów i rozbudowy górnego łuku zębowego wykonano górną płytkę Schwarza z uzupełnieniem braku z.21. W kolejnym etapie planowane aparaty stałe.

Wyniki: Roczna obserwacja po zabiegu dekoronacji pozwala zauważyć bardzo dobrze zachowaną wysokość wyrostka zębodołowego szczęki. Zauważono , iż w wyniku resorpcji zamiennej korzeń z.21 zostaje stopniowo zastępowany tkanką kostną.

Wnioski: Leczenie ankylozy w wieku rozwojowym wymaga postępowania wielospecjalistycznego dla uzyskania satysfakcjonujących wyników. Zastosowanie zabiegu dekoronacji pozwala na uniknięcie w przyszłości poważnych defektów funkcjonalnych i estetycznych.

Introduction : Ankylosis is a fusion of dental root surface with alveolar bone as a result of periodontal ligaments necrosis after dental trauma. The major symptom is tooth infraposition because of inhibition of alveolar bone growth. Decoronation is the best method of ankylosed permanent teeth treatment. First surgically crown is cut off below cemento-enamel junction. The whole root without any endodontical filling is left and covered with muco-gingival flap. This way of treatment preserves alveolar bone in very good condition till the time of permanent implant-prosthetic restoration in the future.

Aim : Main goal of this paper is presentation of ankylosed tooth 21 after avulsion (V+ by Ellis).

Material and methods: 11 years old girl presented ankylosis after avulsion of tooth 21 as a consequence of dental accident. After trauma tooth was immobilized with temporary splint. Then patient was sent to department of orthodontics and upper removal Schwartz appliance was made with stabilization of acrylic parts for d.11,21. Patient has undergone regular recalls. 27 months after the accident progressive infraocclusion of d.21 was noted. After additional research an ankylosis was diagnosed. Decision of surgery was made immediately. Crown was cut off and after suturing the flap, crown was luted adhesively to the neighboring teeth. After wound healing, next step was an orthodontical treatment with removable Schwartz appliance containing missed tooth. Because of need of expanding upper arch and arranging proper teeth positions.

Results : 1 year after decoronation, proper height of alveolar was seen on X-rays as well as replacement resorption was noticed and d.21 root was gradually replaced with bone.

Conclusions : Growing patients who undergo ankylosed tooth treatment with decoronation need multidisciplinary approach to achieve satisfactional results. This method allows to avoid severe esthetical and functional defects in the future.

Słowa kluczowe: dekoronacja, ankyloza

Key words: decoronation , ankylosis

P. 11.

Piotr Buczko , Małgorzata Małyszko, Monika Grycz, Izabela Szarmach

Zakład Ortodoncji Uniwersytet Medyczny w Białymstoku, Ul. Waszyngtona 15A, 15-274 Białystok

Department of Orthodontics Medical University of Bialystok, Ul. Washington 15A, 15-274 Bialystok

pbuczko@op.pl

Wieloetapowe leczenie ortodontyczno- chirurgiczne zgryzu otwartego szkieletowego i wady kl. III– opis przypadku

Multiple stage orthodontic-surgical treatment of skeletal open bite and defects of class III maloocclusion- case report

WSTĘP: Rozbieżność podstaw kostnych charakterystyczna dla wad kostnych klasy III, zakres niedoboru poprzecznego oraz stopień kompensacji zębowo – wyrostkowej jest wskazaniem do leczenia z zastosowaniem protokołu chirurgiczno – ortodontycznego. Przy dużym zwężeniu szczęki stosowane są procedury wspomagania rozszerzania szczęki (SARME) lub zabieg osteodystrakcji szczęki z implantacją dystraktora. Optymalnym terminem rozpoczęcia leczenia wad klasy III jest okres po zakończonym wzroście pacjenta ok 19-21 roku życia.

CEL PRACY: Celem pracy było przedstawienie wyników dwuetapowego leczenia 24 letniej pacjentki z wadą klasy III,zgryzem otwartym szkieletowym, zwężeniem szczęki i nieprawidłowościami zębowymi.

MATERIAŁ I METODY: Diagnostykę wady przed rozpoczęciem leczenia, wykonano na podstawie fotografii twarzy, modeli i zdjęć radiologicznych: pantomogramu i telerentgenogramu bocznego głowy. W pierwszym etapie leczenia zastosowano rozszerzenie szczęki metodą rozerwania szwu podniebiennego aparatem ze śrubą typu Hyrax wspomagane chirurgicznie przez osteotomię subtotalną poziomą . Następniepacjentkę skierowano na ekstrakcję zębów 14 i 26. Zdekompensowano wadę szkieletową i uszeregowano zęby w obu łukach oraz zamknięto luki przy użyciu aparatów stałych cienkołukowych. Po uzyskaniu prawidłowych wymiarów poprzecznych łuków zębowych oraz pozycji zębów przeprowadzono zabieg chirurgiczny obuszczękowy osteotomii strzałkowej i wysunięciem szczęki typu LeFort 1 oraz zabieg BSSO.

Ostateczne dopasowanie i stabilizacja okluzji po zabiegu ortognatycznym trwało 13 miesięcy. Leczenie retencyjne objęło zastosowanie retejnera stałego dolnego w zakresie zębów 33-43 i górną płytkę Hawleya.Przez cały okres terapiimonitorowano stan przyzębia,wykonano zdjęcie kontrolne pantomograficzne i cefalometryczne oraz modele gipsowe w trakcie i po zakończeniu leczenia.

WYNIKI: W prezentowanym przypadku uzyskano korektę wady klasy III. Leczenie wpłynęło znacząco na poprawę rysów twarzy i warunków okluzyjnych: cofnięcie żuchwy i wargi dolnej, wysunięcie szczęki i znaczna poprawa profilu pacjentki. Leczenie umożliwiło ostateczną korektę zaburzeń zębowo-wyrostkowych i uzyskanie prawidłowych relacji zgryzowych.

WNIOSKI: Leczenie złożonych wad zgryzu o podłożu kostnym wymaga leczenia zespołowego.

INTRODUCTION. The discrepancy of the bone bases characteristic for skeletal Class III, the range of the transversal deficiency and the degree of dentoalveolar compensation are the indications for the orthognatic treatment protocol. In the case of the large jaw constriction, the Surgically Assisted Rapid Maxillary Expansion treatment is used or the maxillary osteodistriaction with distraction implantation is indicated. The optimal time for treatment of the skeletal Class III malocclusion is the period after the patient’s growth is completed, around 19-21 years of age.

THE AIM OF THE STUDY. The aim of the study was to present the results of the two-stage treatment of the patient with the skeletal Class III malocclusion, the skeletal open bite, the jaw constriction and the dental abnormalities.

MATERIAL AND METHODS. The diagnosis of the malocclusion, before the treatment, was made based on the facial photographs, the models and the radiographs: panoramic and cephalometric radiographs. In the first stage of the treatment, the maxillary expansion was performed using the appliance with Hyrax-type screw surgically assisted by a horizontal subtotal osteotomy. The patient was reffered for extraction of the 14 and 26 tooth. The skeletal malocclusion was compensated, the teeth in both dental arches were aligned and the gaps were closed using fixed appliances. After obtaining the correct transverse dimensions of the dental arches and proper teeth positions, the bimaxillary sagittal osteotomy surgery, the LeFort I jaw protraction and BSSO surgery were performed.

The final matching and stabilization of the occlusion after orthognathic surgery lasted 13 months. Retention treatment included the use of the permanent lower retainer on the teeth 33-43 and the upper Hawley plate. The state of the periodontium was monitored throughout the whole treatment period, the panoramic and cephalometric radiographs and the models were made during and after the treatment.

RESULTS. In the presented case, the correction of the skeletal Class III malocclusion was obtained. The treatment significantly improved the facial features and the occlusion: the mandible and the lower lip were retracted, the maxilla was protracted and the significant improvement of the patient's profile was observed. The treatment allowed obtaining the final correction of dentoalveolar disorders and achieving the correct occlusion.

CONCLUSIONS . Treatment of complex skeletal Class III defects requires team therapy.

Słowa kluczowe: wada kl.III, zgryz otwarty szkieletowy



P. 12.

Rafał Nowak 1 , Szymon Przywitowski 2, Marcin Kubiak 1, Anna Olejnik 2, Ada Kaczmarek 2

  1. Katedra i Klinika Chirurgii Szczękowo – Twarzowej Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu

  2. Centrum Chirurgii i Estetyki Twarzy we Wrocławiu

Algorytm przygotowania pacjenta z wadą szkieletową do leczenia chirurgicznego z użyciem narzędzi wirtualnych

The algorithm of presurgical planning with the use of virtual tools for patient with dentofacial deformity

Wstęp . Postęp technologiczny powoduje, że w naszej pracy coraz częściej zastępujemy tradycyjne modele gipsowe skanami wewnątrzustnymi, diagnostykę radiologiczną rozszerzamy o badanie CBCT a leczenie planujemy z użyciem rozmaitych programów komputerowych.

Cel pracy Przedstawienie algorytmu postępowania przedoperacyjnego u pacjenta z wadą gnatyczną, którego celem jest przygotowanie i wykonanie niezbędnego dla chirurga elementu jakim jest szablon operacyjny.

Materia ł i metody Wizualizacja metod diagnostycznych i etapów przygotowania szablonu chirurgicznego z pominięciem tradycyjnych wycisków i planowania 2D

Wyniki Wykonany w technologii 3D szablon operacyjny charakteryzuje się dużą precyzją a rezygnacja z tradycyjnych metod przygotowania szablonu takich jak wyciski, artykulacja stwarza nie tylko większy komfort dla pacjenta ale również umożliwia rezygnację z pośrednich etapów technicznych a tym samym zmniejsza ryzyko błędów.

Wnioski. Zastosowanie narzędzi wirtualnych i oprogramowania służącego do planowania leczenia otwiera nowe możliwości w leczeniu interdyscyplinarnym dzięki większej precyzji w porównaniu do tradycyjnych technologii.

Introduction. With the technological advance there is a trend for changing tools we use in everyday practice: replacing the traditional plaster models with intraoral scans; expanding radiological diagnostic with CBCT and planning the treatment with the use of various computer software.

Aim. Demonstration of the presurgical preparation algorithm in the patient with the skeletal deformity with the main goal of preparing and manufacturing surgical splint, which is essential for the surgeon during the procedure.

Methods and materials. The visualisation of diagnostic methods and the steps of prepartion of the surgical splints with the omission of traditional impressions and 2D planning.

Results. The surgical splint prepared with 3D technology demonstrates high level of precision and allows to resign from the traditional methods like impressions and articulation. It results not only in the improvement of patients' comfort but more importantly allows to resign from the indirect technical steps and furthermore reduces the risk of errors.

Conclusions. Applying the virtual tools and the software for planning the surgical treatment gives new opportunities in the interdisciplinary treatment due to higher precision comparing to the traditional technologies.

Słowa kluczowe: leczenie interdyscyplinarne, chirurgia ortogonatyczna

Key words : interdyscyplinary treatment, orthognathic surgery

P. 13.

Marcin Kubiak 1, Rafał Nowak 1, Szymon Przywitowski 2, Anna Olejnik 2, Ada Kaczmarek 2

  1. Katedra i Klinika Chirurgii Szczękowo – Twarzowej Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu

  2. Centrum Chirurgii i Estetyki Twarzy we Wrocławiu

Morfologia i estetyka twarzy na podstawie analizy cefalometrycznej Arnetta – opis przypadku leczenia interdyscyplinarnego

Face morphology and aesthetics according to Arnett’s cephalometric analysis - an interdisciplinary case report

Wstęp. Wprowadzona przez Arnetta w latach 90 ubiegłego stulecia STCA (soft tissue cephalometric analisys) analiza cefalometryczna oparta o NHP (natural head position) oraz TVL (true vertical line) opisuje wzajemne relacje tkanek miękkich twarzy w ujęciu estetycznym.

Cel pracy. Celem pracy jest prezentacja przypadku leczenia pacjentki ze wadą szkieletową z użyciem analizy cefalometrycznej według Arnetta przy planowaniu leczenia chirurgicznego.

Materia ł i metody. Po przygotowaniu ortodontycznym zostało zaplanowane leczenie chirurgiczne w którym wykorzystano analizę estetyczną tkanek miękkich twarzy jako element definiujący zakres przesunięć szkieletowych.

Wyniki. Zastosowane leczenie umożliwiło skorygowanie wady szkieletowej z zachowaniem norm estetycznych.

Wnioski. Wymagania estetyczne pacjentów decydujących się na leczenie interdyscyplinarne sprawiają, że konieczne staje się poszukiwanie narzędzi przy pomocy których możliwe jest opisanie nie tylko wzajemnych relacji w układzie szkieletowym ale również w zakresie tkanek miękkich twarzy.

Introduction. The soft tissue cephalometric analysis (STCA) conducted by Arnett in 90s based on natural head position (NHP) and true vertical line (TVL) describes soft tissues relations in aesthetic way.

Objective. The aim of this report is to present the treatment of a female adult patient with skeletal malocclusion using cephalometric analysis according to Arnett during the surgical treatment planning.

Material and methods. After presurgical orthodontic treatment, surgical treatment was planned, in which soft tissue aesthetic analysis defined extension of skeletal movements.

Results. Performed treatment allowed to correct the skeletal malformation maintaining aesthetics norms.

Conclusions. Patients who decide for interdisciplinary surgical-orthodontic treatment have high aesthetic demands, therefore it is necessary to seek for tools which permit to describe not only skeletal relations, but also soft tissue values.

Słowa kluczowe: leczenie interdyscyplinarne, analiza cefalometryczna, chirurgia ortognatyczna

Key words: interdysciplinary treatment, cephalometric analisys, orthognathic surgery

P. 14.

Rafał Nowak 1 , Alina Strzałkowska 2, Szymon Przywitowski 3, Marcin Kubiak 1

  1. Katedra i Klinika Chirurgii Szczękowo – Twarzowej Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu

  2. Prywatna Praktyka Ortodontyczna Orthosmile Wrocław

  3. Centrum Chirurgii i Estetyki Twarzy we Wrocławiu



Rotacja płaszczyzny zgryzowej typu counterclockwise w leczeniu chirurgicznym II klasy szkieletowej – opis przypadku



Counterclockwise rotation of occlusal plane in II class skeletal deformity – a case report

Wstęp. W leczeniu chirurgicznym oprócz ruchów liniowych szczęki i żuchwy mają zastosowanie rotacje płaszczyzny okluzyjnej dzięki którym można w bardziej znaczący sposób wpłynąć na położenie tkanek miękkich.

Cel pracy. Przedstawienie chirurgiczno – ortodontycznego leczenia 16 – letniego pacjenta z II klasą szkieletową z wykorzystaniem rotacji płaszczyszny zgryzowej.

Materiał i metody. Pierwszym etapem leczenia było zastosowanie dystrakcji przezpodniebiennej z powodu znacznego niedobory wymiaru poprzecznego szczęki, następnie po przygotowaniu ortodontycznym wykonano osteotomię dwuszczękową z segamentacją szczęki i rotacją szczęki i żuchwy typy counterclockiwse.

Wyniki. W wyniku leczenia uzyskano poprawę warunków okluzyjnych oraz zoptymalizowano morfologię i eestetykę twarzy.

Wnioski. Rotacja counterclockwise płaszczyzny okluzyjnej daje większe możliwości korekty estetyki i morfologii twarzy niż same ruchy linijne szczęki i żuchwy. Wymaga jednak bardziej zaawansowanego warszatu chirurgicznego i w więszości przypadków dodatkowych przeszczepów kostnych.

Introduction. Rotation of occlusal plane combined with straight advancement or setback is powerful tool in surgical treatment of various skeletal deformities.

Aim. The aim of a study is to present a multidisciplinary approach to skeletal class II deformities in 16 years old boy with surgical rotation of occlusal plane.

Material and method. The first stage of the treatment was the transpalatal distraction due to significant deficiency of the transversal dimension of the maxilla. Then after the orthodontic preparation double jaw surgery was performed with maxillary segmentation and counterclockwise rotation of occlusal plane.

Results. As a result of the treatment the correction of malocclusion and significant improvement of smile and facial easthetics was achieved.

Conclusion. Counterclockwise rotation of the occlusal plane gives greater possibilities for correcting aesthetics and facial morphology than the linear movements of the jaws. However, it requires more advanced surgical skills and in many cases additional bone grafts.

Słowa kluczowe: wada szkieletowa, leczenie interdyscyplinarne, rotacja counterclockwise

Key words: skeletal deformmity, interdisciplinary treatment, counterclockwise rotation

P. 15.

Wojciech Stós1, Anna Hille-Padalis1, Maria Panaś 2

1 Katedra i Zakład Ortodoncji IS UJCM

2 Zakład Chirurgii Stomatologicznej IS UJCM

wmstos@interia.pl

Zespołowe ortodontyczno-chirurgiczne i protetyczne leczenie pacjentów z dysplazją obojczykowo-czaszkową

Collective treatment in the patients with cleidocranial dysostosis

Wprowadzenie . Dysplazja obojczykowo-czaszkowa (CCD) jest rzadką, wrodzoną i dziedziczoną autosomalnie dominująco chorobą. Polega na pierwotnym zaburzeniu kostnienia kości i objawia się niedorozwojem lub brakiem obojczyków, opóźnionym zarastaniem szwów czaszkowych, brachycefaliczną czaszką i niskim wzrostem ciała. W obrębie głowy objawia się zaburzeniem rozwoju kości, obecnością licznych zębów nadliczbowych, opóźnionym wyrzynaniem zębów i licznymi zatrzymanymi zębami stałymi.Cel. Przedstawiono wieloletnie leczenie zespołowe, ortodontyczno-chirurgiczno-protetyczne dwóch pacjentów. Prezentacja obejmuje fotografie wewnątrz i zewnątrzustne, obrazy radiologiczne pantomograficzne oraz wybrane przekroje badania CBCT. Materiał i metody. Dwie osoby płci żeńskiej były leczone zespołowo ortodontyczno-chirurgicznie od wieku dziecięcego do dorosłości. Terapia obejmowała usunięcie zębów nadliczbowych, chirurgiczne odsłonięcie zębów zatrzymanych i ortodontyczne sprowadzenie ich do łuku zębowego przy zastosowaniu aparatów ortodontycznych. Po zakończonym leczeniu i uzyskaniu przez pacjentki dorosłości zostały wykonane uzupełnienia protetyczne częściowych braków zębowych. Zostały przeprowadzone badania genetyczne w kierunku oznaczenia kariotypu. W obu przypadkach zostało wykonane badanie radiologiczne tak przeglądowe pantomograficzne jak i szczegółowe tomograficzne CBCT dla zobrazowania morfologii kości i zębów. Wyniki. W obu przypadkach po długoletnim leczeniu obejmującym liczne zabiegi chirurgiczne oraz zastosowaniu aparatów ortodontycznych wyjmowanych i stałych uzyskano pełną rehabilitację zgryzu tak czynnościową jak i estetyczną. Dyskusja. Wczesne leczenie ortodontyczno-chirurgiczne pacjentów z dysplazją obojczykowo-czaszkową umożliwia uniknąć miejscowych i ogólnych powikłań, wykonanie docelowych uzupełnień protetycznych w przypadkach tego wymagających oraz daje pacjentom satysfakcje z uzyskanych wyników estetycznych i czynnościowych. Poważne zaburzenie w liczbie, morfologii i wyrzynaniu zębów pomimo długoletniego leczenia ortodontycznego nie pozwala uchronić pacjenta przed koniecznością wykonania uzupełnień protetycznych dla docelowego przywrócenia ciągłych i pełnych łuków zębowych. Badanie tomograficzne jest niezbędne dla szczegółowego rozpoznania liczby i morfologii wszystkich zębów i tworów zębopodobnych.

Introduction . Cleidocranial dysostosis (CCD) is a rare, inherited autosomal dominant defect. It primarily affects bones from intramemranous ossification and is characterized by hypoplasia or aplasia of clavicles, delayed closure of cranial fontanels, brachycephalic skull and a short stature. The condition is of a clinical significance to dentistry due to the involvement of facial bones, altered tooth eruption patterns, multiple supernumerary teeth and impacted permanent teeth. Aim. Two case reports are discussed. Intraoral photos, collection of X-Ray OPG examinations and CBCT scans are presented. Materials and Methods. Two female patients were orthodontically and surgically treated. Therapy included the extractions of almost all supernumerary teeth, surgical exposure of impacted proper permanent teeth and orthodontic treatment with the use of fixed appliances. In the end of long-term treatment the prosthetic restorations were fabricated. The genetic examination were done and the feminine karyotype were confirmed in both cases. Previously information from the cephalogram and orthopantomogram were completed by CBCT scans of teeth and bone morphology.Results. In both cases after long-time treatment with surgical, orthodontic and finaly prosthetic procedures it was obtained functional and esthetic improvement of the occlusion. Conclusions.The early surgical-orthodontic treatment avoids local and general complications, makes possible fabrication of prosthetic restorations and gives patient physiological conditions and esthetic satisfaction. The presence of teeth loss did not allow – despite long orhodontic treatment - for complete restoration of the continuity of the dental arches and the prosthetic restorations are required. The CBCT scanning gives the best picture of the reciprocal localization of impacted teeth and of the cranial morphology in this anomaly.

Słowa kluczowe: Dysplazja obojczykowo-czaszkowa, CCD, choroby genetyczne

Key words: cleidocranial dysostosis, CCD, genetic diseases

P. 16.

dr n. med. Jerzy Błaszczak 1 , dr n. med. Monika Maślanko 2 , dr n. med. Justyna Pietrak 3 , dr n. med. Katarzyna Olszewska 4 , prof. dr hab. n. med. Maria Mielnik- Błaszczak 5

1 Katedra i Zakład Ortopedii Szczękowej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie

2,3,4,5 Katedra i Zakład Stomatologii Wieku Rozwojowego Uniwersytetu Medycznego w Lublinie

Stan zdrowia jamy ustnej u 6,5-letniej dziewczynki z zespołem Pradera-Williego - opis przypadku


Wstęp: Zespół Pradera- Williego (PWS) występuje z częstością 1 na około 15000-25000 żywych urodzeń, tak samo często u obu płci. Zespół ten związany jest z nieprawidłowością występującą w obrębie 15 pary chromosomu (15q11–13). W okresie noworodkowym dzieci z PWS charakteryzuje niedorozwój narządów płciowych oraz hipotonia mięśniowa, a także pewne charakterystyczne cechy w budowie twarzoczaszki. W okresie przedszkolnym objawia się hiperfagia- niezaspokojony głód prowadzący zwykle do znacznej otyłości. Charakterystyczną cechą PWS jest również niski wzrost, niewielkie dłonie, upośledzenie umysłowe oraz zachowania o charakterze buntowniczym.

Cel pracy: Opis przypadku 6,5 letniej pacjentki z PWS.

Materiał i metody: Pacjentka zgłosiła się z matką do gabinetu stomatologicznego. Zebrano wywiad lekarski oraz przeprowadzono badanie przedmiotowe: zewnątrzustne i wewnątrzustne. Wykonano dokumentację fotograficzną.

Wyniki: Pacjentka ma 112 cm wzrostu i waży 23,7 kg. Przyjmuje hormon wzrostu. Sylwetka pacjentki jest proporcjonalna, dłonie są drobne, ale nie stwierdza się znacznych odchyleń od normy. Pacjentka uczęszcza do przedszkola razem z rówieśnikami. Mowa dziecka jest niewyraźna, ale zrozumiała. Do 6 roku życia nie zaobserwowano u pacjentki hiperfagii oraz napadów gniewu jednak w ostatnich miesiącach cechy te nasiliły się. Pacjentka regularnie zgłasza się na wizyty kontrolne, profilaktyczne i lecznicze do gabinetu stomatologicznego. W 3 roku życia była dwukrotnie poddana leczeniu zabiegom stomatologicznym w znieczuleniu ogólnym. Wszystkie zęby mleczne są dotknięte próchnicą, leczone lub usunięte z jej powody. Nie stwierdza się zmian próchnicowych ani hipoplastycznych na powierzchni zębów stałych

Wnioski: Ze względu na gęstą ślinę, hiperfagię, akromikrię oraz czynniki behawioralne pacjenci z PWS są szczególnie narażeni na choroby układu stomatognatycznego.

Pacjenci z PWS i ich opiekunowie powinni być zachęcani do działań profilaktycznych przeprowadzanych w domu oraz w gabinecie stomatologicznym ze względu na to, że przeprowadzenie leczenia może być utrudnione, a zabiegi w znieczuleniu ogólnym wiążą się z ryzykiem.

Wczesna utrata zębów mlecznych oraz pewne cechy dysmorficzne twarzy sprawiają, że pacjenci z PWS często wymagają leczenia ortodontycznego.

Introduction: The Prader-Willi syndrome (PWS) occurs with a frequency of 1 in about 15,000-25,000 live births, as well as in both sexes. This syndrome is associated with an abnormality occurring within chromosome pairs (15q11-13). During the neonatal period, PWS children are characterized by genital hypoplasia and muscle hypotension, as well as certain features in the construction of the face. In the pre-school period, hyperphagia is manifested - unresolved hunger usually leading to significant obesity. The characteristic feature of PWS is also low growth, small hands, mental retardation and rebellious behavior.

Purpose of the work: Case report of a 6.5 year PWS patient.

Material and methods: The patient reported to the dental office with her mother. A medical history was collected and subject-matter research was performed: intra-oral and intraoral. Photo documentation was made.

Results: The patient is 112 cm tall and weighs 23.7 kg. Accepts growth hormone. The silhouette of the patient is proportional, the hands are fine, but no significant deviations from the normal. The patient attends kindergarten along with healthy children. The child's speech is unclear, but understandable. Up to 6 years of age, no hyperphagia and anger have been observed in patients, but in recent months these features have increased. The patient regularly visits checkups, preventive and curative visits to the dentist's office. At age 3, she was treated twice under general anesthesia. All milk teeth are affected by caries, treated or removed for that reason. There are no caries or hypoplastic lesions on n the surface of permanent teeth

Conclusions: Due to dense saliva, hyperphagia, acromicity, and behavioral factors PWS patients are particularly exposed to stomatognathic diseases.

Patients with PWS and their carers should be encouraged to take preventive measures at home and in the dentist's office because treatment may be difficult and general anesthetic procedures are at risk.

The early loss of milk teeth and certain facial dysmorphic features make that PWS patients often require orthodontic treatment.

Słowa kluczowe: Zespół Pradera- Williego (PWS), zdrowie jamy ustnej

Key words : PWS, Prader-Willi Syndrome, oral health





P. 17.

lek. dent. Jolanta Kalinowska , lek. dent. Aleksandra Przedpełska, dr hab. n. med. Anna Wojtaszek-Słomińska

Zakład Ortodoncji Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego

Kierownik: Dr hab. n. med. Anna Wojtaszek-Słomińska

Department of Orthodontics, Medical University of Gdańsk

Head: Dr hab. n. med. Anna Wojtaszek-Słomińska

jkalinowska@gumed.edu.pl

Hypomelanosis Ito – aspekt stomatologiczny i ortodontyczny na podstawie opisu przypadku

Hypomelanosis of Ito – dental and orthodontic aspect on the basis of a case study

Wstęp: Hipomelanoza Ito jest trzecią co do częstości występowania chorobą nerwowo-skórną. Występuje z częstotliwością 1/8000 – 1/10000 żywych urodzeń. Uważa się, że obraz kliniczny jest wynikiem mutacji powstałej na wczesnym etapie rozwoju zarodka. Dochodzi wówczas do powstania dwóch klonów komórek (linii zdrowej i z mutacją) a w efekcie zarodka chimerycznego.

Cel pracy : Celem pracy jest przedstawienie obrazu klinicznego hipomelanozy Ito na podstawie przypadku pacjenta leczonego w Zakładzie Ortodoncji UCS GUMed

Materiał i metody: Do Zakładu Ortodoncji GUMed zgłosił się 9-letni chłopiec celem leczenia zaburzeń zgryzu. U pacjenta przeprowadzono wywiad, badanie zewnątrz- i wewnątrzustne oraz badania dodatkowe- analizę modeli diagnostycznych, zdjęć rtg i fotografii. Na podstawie zebranych informacji określono i opisano nieprawidłowości związane z występującym u pacjenta zaburzeniem hypomelanosis Ito, ze szczególnym uwzględnieniem zaburzeń zębowych, zębowo-zgryzowych oraz zmian w rysach twarzy.

Wyniki: W badaniu zewnątrzustnym stwierdzono u pacjenta objawy związane z hypomelanosis Ito : asymetrię twarzy (bródka przesunięta w prawo) i hiperteloryzm. Na rękach, nogach i tułowiu występowały zmiany skórne w postaci wstęgowatych obszarów o zmniejszonej pigmentacji. Zmiany te często układają się wzdłuż linii Blaschko i są dobrze odgraniczone od zdrowej skóry. Charakterystyczny dla hypomelanosis Ito jest występujący u około 20–30% pacjentów przerost połowiczy kończyn, twarzy i połowy mózgu. Wadom może towarzyszyć skolioza. Na podstawie badania i załączonej dokumentacji u chłopca stwierdzono asymetrię kończyn dolnych (krótsza prawa), asymetrię ciała i skoliozę. U pacjenta zaobserwowano też charakterystyczne dla hypomelanosis Ito cechy w badaniu wewnątrzustnym: defekt szkliwa w postaci głębokich bruzd na przedsionkowej powierzchni siekaczy i dodatkowe guzki na ich podniebiennej powierzchni. Na zdjęciu opg stwierdzono hipodoncję zębów 12, 25 i jednego siekacza w dolnym łuku oraz taurodontyczne zęby szóste.

Wnioski: Leczenie pacjentów z hypomelanosis Ito wymaga interdyscyplinarnej współpracy lekarzy wielu specjalności- genetyka, okulisty, neurologa, laryngologa, dermatologa a także, ze względu na zaburzenia w obrębie twarzowej części czaszki i zębów, pedodonty i ortodonty.

Introduction: Hypomelanosis of Ito is third neuro-dermal illness when it comes to incidence. It occurs with the frequency of 1/8000 – 1/10000 of live births. It is thought that a clinical picture is the result of a mutation which occurred at the early stage of development of the foetus. As a result, two clones of cells are created (healthy line and the one with a mutation) and in consequence, a chimeric embryo.

Aim : the aim of the study is to present a clinical picture of hypomelanosis of Ito on the basis of a case study of a patient treated at the Department of Orthodontics of the University Dental Center at the Medical University of Gdańsk.

Materials and methods: A 9-year old boy with malocclusion was referred to the Department of Orthodontics at the Medical University of Gdańsk. A medical interview, an intraoral and extraoral examination and additional examinations – the analysis of dental casts, x-ray images and photographs were carried out. On the basis of the obtained information, abnormalities connected with hypomelanosis of Ito was defined and described, with the special attention paid to dental and occlusal disorders as well as changes in the facial area of the skull.

Results: In the extraoral examination, symptoms connected with hypomelanosis of Ito were confirmed. The symptoms included: facial asymmetry (chin moved to the right) and hypertelorism. There are also some skin lesions on hands, legs and trunk in the form of streak areas lacking pigmentation. These lesions are often aligned along the lines of Blaschko and are well separated from healthy skin. What is also characteristic of hipomelanosis of Ito is that 20-30% of patients suffer from overgrowth of one side of the body (hemihypertrophy) of limbs, face and half of the brain (hemimegalencephaly). It may also by accompanied by scoliosis. On the basis of the clinical examination and the attached documentation, the boy was diagnosed with asymmetry of lower limbs (shorter right leg), body asymmetry and scoliosis. Moreover, in intraoral examination features characteristic for hypomelanosis of Ito were observed. These were: enamel defect in the form of deep grooves in the vestibular area of incisor teeth and additional cusps on the palatal surface. A dental panoramic radiograph confirmed taurodontic first molars as well as hypodontia of teeth - 12, 25 and one of the incisors in the lower arch.

Conclusions: Treatment of the patients with hypomelanosis of Ito requires an interdisciplinary cooperation of the doctors of various specialties – geneticist, ophthalmologist, psychologist, neurologist, ENT doctor, dermatologist and also due to the disorders in the facial area of the skull and teeth, pediatric dentist and orthodontist.

Słowa kluczowe: hypomelanosis Ito, defekt szkliwa, linie Blaschko

Key words: hypomelanosis of Ito, enamel defect, lines of Blaschko



P. 18.

Łukasz Dylewski, Dorota Teodorczyk, Barbara Pietrzak-Bilińska, Małgorzata Zadurska

Zakład Ortodoncji, Wydział Lekarsko-Dentystyczny, Warszawski Uniwersytet Medyczny

dorota.teodorczyk@gmail.com

Globodoncja – opis przypadku

Globodontia – case report

Wstęp. Globodoncja jest to anomalia budowy zębów, będąca jednym z objawów zespołu uszno-zębowego, bardzo rzadkiej choroby dziedziczonej w sposób autosomalny dominujący z pełną lub zmienną penetracją i różną ekspresją kliniczną. Zespół został opisany jedynie u około 10 rodzin pochodzenia europejskiego, chińskiego i brazylijskiego. W brytyjskiej rodzinie określono locus 20q13.1 w obrębie 12-cM krytycznego regionu, natomiast w pozostałych przypadkach mikrodelecję w obrębie chromosomu 11q13. Występujące nieprawidłowości zębowe dotyczą wszystkich zębów mlecznych i stałych, za wyjątkiem siekaczy. Charakteryzują się ona powiększonymi wymiarami kłów i zębów trzonowych, bez wyraźnie zaznaczonych guzków i bruzd, zmniejszonymi wymiarami lub brakiem przedtrzonowców oraz opóźnionym wyrzynaniem zębów. Wady zgryzu u tych pacjentów obejmują zgryzy otwarte oraz zgryzy krzyżowe. W zespole uszno-zębowym anomaliom zębowym towarzyszy obustronny niedosłuch czuciowo-nerwowy w zakresie wysokich częstotliwości. Jeśli tym zaburzeniom towarzyszy obustronna koloboma (rozszczep tęczówki i/lub siatkówki), zespół określa się jako oczno-uszno-zębowy.

Cel . Celem pracy jest przedstawienie globodoncji jako patognomicznej cechy zespołu uszno-zębowego na podstawie danych z piśmiennictwa oraz własnych obserwacji.

Opisprzypadku . Autorzy przedstawiają przypadek pacjentki, która została skierowana do Zakładu Ortodoncji Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego ze względu na zaobserwowaną nietypową budowę koron zębów stałych. Brak objawów ze strony innych narządów przemawiał o niezespołowym charakterze zaburzeń. Rozpoznanie globodoncji pozwoliło ukierunkować dalszą diagnostykę na inne elementy zespołu uszno-zębowego. Leczenie ortodontyczne pacjentki, ze względu na nieprawidłową anatomię zębów, przetoki ropne w okolicach kłów oraz pojawiającą się ankylozę, ograniczyło się do uszeregowania zębów i uzyskania tylko częściowej poprawy okluzji.

Wnioski. Upowszechnienie wiedzy wśród lekarzy dentystów na temat tej jednostki chorobowej może umożliwić pacjentom wdrożenie wczesnej interdyscyplinarnej diagnostyki oraz efektywniejszego leczenia.

Introduction. Globodontia is an abnormality of tooth structure and one of the symptoms of the otodental syndrome, a very rare disease inherited in an autosomal dominant pattern with full or variable penetration and different clinical expression. It has been described only in about 10 families of European, Chinese and Brazilian descent. In the British family, the locus for this syndrome was mapped to 20q13.1 within a 12-cM critical chromosomal region, while in the rest of cases it was mapped to the microdeletion at the chromosome 11q13. Dental abnormalities occur in all deciduous and permanent teeth except for incisors. This is demonstrated by significant enlargement of the canine and molar teeth, with almost no discernable cusps or grooves, absent or small premolars and delayed eruption of teeth. Open bite and cross bite are typical malocclusions. In the otodental syndrome dental abnormalities are accompanied by the bilateral high-frequency sensorineural hearing loss. When these conditions are combined with eye coloboma (cleft of the iris and/or retina), the condition is also known as oculo-otodental syndrome.

Aim of the study . Our aim was to present globodontia as a pathognomonic feature of the otodental syndrome based on data from literature and own observations.

Case presentation . The authors present a case of a patient, referred to the Department of Orthodontics, Medical University of Warsaw for assessment of the unusual crown anatomy of the permanent teeth. Asymptomatic other organs indicated non-syndromic disorder. The diagnosis of globodontia has allowed to focus further investigation on other components of the otodental syndrome. Due to an abnormal anatomy of the teeth, abscesses and fistulas in canine region and a tendency for ankylosis, the orthodontic treatment of the patient was limited to the alignment of the teeth and just partial correction of the occlusion.

Conclusions. Common knowledge among dentists regarding this syndrome may allow early implementation of interdisciplinary diagnostics and more effective treatment for these patients.

Słowa kluczowe: globodoncja, zespół uszno-zębowy, otodental syndrome, otodental dysplasia



P. 19.

Sandra Osiewacz, Małgorzata Jurecka, Grzegorz Piątkowski, Joanna Jabłońska-Zrobek, Elżbieta Pawłowska

Uniwersytet Medyczny w Łodzi, Zakład Ortodoncji

osiewacz.sandra@gmail.com

Analiza cefalometryczna w diagnostyce dysfunkcji języka

Cephalometric analysis in the diagnosis of tongue's dysfunction

Cel : Podjęto próbę określenia czy stopień wychylenia siekaczy górnych, bądź dolnych różnicuje pacjentów ze stwierdzoną II klasą szkieletową bez dysfunkcji języka z pacjentami z II klasą szkieletową z dysfunkcją języka stwierdzoną innymi metodami.

Materiał i metoda: W badaniu wzięło udział 69 pacjentów w wieku od 10 do 13 roku życia ze zdiagnozowaną II klasą szkieletową na podstawie zdjęcia cefalometrycznego. Pacjenci zostali zakwalifikowani do leczenia ortodontycznego i byli w trakcie diagnostyki ortodontycznej . Badanych podzielono na dwie grupy ze względu na parametr ML- NSL z analizy cefalometrycznej Hasunda- Segnera, oraz na obecność dysfunkcji języka.

Wyniki: W grupie pacjentów ze stwierdzoną II klasą szkieletową stwierdzono istotną statystycznie różnicę w zakresie parametru UL^NA pomiędzy grupą badaną i kontrolną w (p<0,01). Nie stwierdzono istotnej statystycznie różnicy w zakresie parametru LI^NB pomiędzy grupą badaną i kontrolną w klasie szkieletowej II (p>0,05).

W podgrupie mezocefalicznych nie stwierdzono istotnej statystycznie różnicy w zakresie parametru UL^NA pomiędzy grupą badaną i kontrolną w klasie szkieletowej II (p>0,05). W podgrupie mezocefalicznych nie stwierdzono istotnej statystycznie różnicy w zakresie parametru LI^NB pomiędzy grupą badaną i kontrolną w klasie szkieletowej II (p>0,05).

W podgrupie dolichocefalicznych stwierdzono istotną statystycznie różnicę w zakresie parametru UL^NA pomiędzy grupą badaną i kontrolną w klasie szkieletowej II (p<0,05). W podgrupie dolichocefalicznych nie stwierdzono istotnej statystycznie różnicy w zakresie parametru LI^NB pomiędzy grupą badaną i kontrolną w klasie szkieletowej II (p>0,05).

Wnioski: Zdjęcie cefalomertyczne może być pomocnym narzędziem do diagnostyki dysfunkcji języka u pacjentów z II klasą szkieletową.

AIM: An attempt was made to determine whether the degree of inclination of the upper incisors, or lower differentiates patients in the following two groups of patients with a skeletal class II: without tongue dysfunction and with tongue dysfunction diagnosed by other methods.

MATERIALS AND METHOD: The study involved 69 patients aged 10 to 13 with a diagnosis of skeletal class II on the basis of cephalometric images. Patients were enrolled for orthodontic treatment and were in the process of orthodontic diagnostics. The patients were divided into two groups according to the parameter ML-NSL with cephalometric analysis Hasunda- Segner, and the presence of tongue's dysfunction .

RESULTS: In the subgroup of the mesocephalic, there was no statistically significant difference in UL ^ NA parameter between the treated and untreated group, both with a skeletal class II (p> 0.05). In the subgroup of the mesocephalic, there was no statistically significant difference in LI ^ NB parameter between the treated and untreated group, both with a skeletal class II (p> 0.05).

In the subgroup of the dolichocephalic, to the contrary, statistically significant difference in the UL ^ NA parameter was observed between the treated and untreated groups, both with skeletal class II (p <0.05). However, in the subgroup of the dolichocephalic there was no statistically significant difference in the LI ^ NB parameter between the treated and untreated groups, both with skeletal class II (p> 0.05).

CONCLUSIONS: Cephalometric imaging can be a helpful tool for the diagnosis of tongue dysfunction in patients with skeletal class II.

Słowa kluczowe : cefalometria, dysfunkcja języka

Key words: Cephalometric analisys, tongue dysfunction

P. 20.

Małgorzata Jurecka, Sandra Osiewacz, Grzegorz Piątkowski, Joanna Jabłońska-Zrobek, Elżbieta Pawłowska

Uniwersytet Medyczny w Łodzi, Zakład Ortodoncji

gosia.jurecka@gmail.com

Leczenie ortodontyczne pacjentki z zespołem mikrodelecji 22q11.2

Orthodontic treatment of patient with 22q11.2 microdeletion syndrome

Wstęp : Zespół mikrodelecji długiego ramienia chromosomu 22 powoduje liczne objawy w obrębie jamy ustnej i twarzowej części czaszki. Do najczęściej wymienianych w piśmiennictwie należą: szeroko osadzone oczy, niedorozwój żuchwy, krótkie i wąskie szpary powiekowe i ich antymongoidalne ustawienie, krótka rynienka nosowa, małe usta z cienkimi wargami, nisko osadzone, odstające uszy, podłużna twarz, wydatny nos z bulwiastym czubkiem, opadające kąty ust. Może występować również rozszczep podniebienia, opóźnione wyrzynanie zębów stałych, agenezja zębów, hipoplazja i hipomineralizacja szkliwa.

Cel pracy: Celem pracy jest przedstawienie sposobu leczenia pacjentki z zespołem mikrodelecji chromosomu 22q11.2 na podstawie własnych obserwacji.

Materiał i metoda : Materiał stanowi dokumentacja fotograficzna pacjentki ze stwierdzonym zespołem mikrodelecji oraz rentgenodiagnostyka w postaci zdjęcia pantomograficznego i cefalometrycznego. W badaniu podmiotowym rozpoznano zgryz otwarty częściowy przedni o etiologii złożonej, tj. szkieletowej i związanej z dysfunkcją języka.

Interpretacja pomiarów cefalometrycznych: II klasa szkieletowa, typ twarzy ortognatyczny, wertykalna relacja podstaw wysokokątowa, spłaszczenie i zwiększenie kąta podstawy czaszki, posteriorotacja żuchwy, retroinklinacja szczęki, wychylenie siekaczy górnych i dolnych, zmniejszony kąt międzysieczny, powiększony kąt żuchwy, zmniejszony indeks przedniej wysokości twarzy. Wszystkie wyniki pomiarów cefalometrycznych były zgodne z opisywanymi w piśmiennictwie, oprócz pozycji siekaczy dolnych.

Wyniki i wnioski: Charakterystyczne cechy dysmorficzne twarzy i specyficzne objawy występujące w jamie ustnej w zespole mikrodelecji 22q11.2 powinny wzbudzić czujność lekarza stomatologa, który powinien skierować pacjenta na dalsze badania do Poradni Genetycznej. Pacjentka pozostaje w trakcie leczenia. Pacjenci z zespołem mikrodelecji wymagają długotrwałego i specjalistycznego leczenia interdyscyplinarnego, w tym ogólnej opieki stomatologicznej , ortodontycznej oraz terapii logopedycznej. Prezentowany sposób leczenia wydaje się być skuteczny w terapii ortodontycznej zgryzu otwartego częściowego przedniego.

Introduction : The long chromosome 22 microdeletion syndrome assembly causes numerous symptoms in the oral cavity and facial part of the skull. The most commonly mentioned in the literature are: broadly set eyes, underdevelopment of the lower jaw, narrow and narrow eyelids and their antimonyoid setting, short nasal cavity, small lips with thin lips, low seated ears, long face, prominent nose with tuberous toe, the angles of the mouth going down. There may also be cleft palate, delayed eruption of permanent teeth, dental agenesis, hypoplasia, and hypomineralization of enamel.

Aim of the study : The aim of this paper is to present a method of treating patients with 22q11.2 chromosome microdelection on the basis of their own observations.

Material and method : The material is a photographic documentation of a patient with a microdeletion syndrome and x-ray diagnostics in the form of pantomographic and cephalometric images. In the subjective study, open partial occlusion with complex etiology, both skeletal and dysfunctional tongue, was diagnosed.

Interpretation of cephalometric measurements: class II malocclusion, type of fce orthognathic, vertical elevation of the base, flattening and raising of the angle of the base of the skull, posterior incisal of the mandible, maxillary incisors, inclination of the upper and lower incisors.

All results of cephalometric measurements were in line with those reported in the literature except for the lower incisors.

Results and conclusions: The facial dysmorphic features and specific symptoms of oral cavity in microdeletion 22q11.2 should alert a dentist who should refer the patient for further investigation into the Genetics Clinic. The patient remains on treatment. Patients with microdeletion require long-term and specialized interdisciplinary treatment, including general dental care, orthodontic care and speech therapy. The presented treatment seems to be effective in the orthodontic treatment of open-frontal occlusion.

Słowa kluczowe: zespół mikrodelecji 22q11.2, delecja 22q11, zespół DiGeorge'a

Key words: 22q11.2 microdeletion syndrome, 22q11 deletion, DiGeorge syndrome

P. 21.

Aleksandra Brzezińska-Zając, Krzysztof Woźniak

Zakład Ortodoncji Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie

Kierownik: Prof. dr hab. n. med. Krzysztof Woźniak

ola.b.zajac@wp.pl

Wpływ leczenia ortodontycznego aparatami zdejmowanymi na wybrane parametry śliny u dzieci

The influence of orthodontic removable appliances on the selected saliva parameters In children

Wstęp : Zastosowanie zdejmowanych aparatów ortodontycznych jest powszechnie stosowaną metodą leczenia dzieci w okresie uzębienia mieszanego. Zdejmowane aparaty ortodontyczne składają się z wielu elementów, wśród których akrylowa płyta stanowiąca znakomitą większość powierzchni aparatu, zdaje się najbardziej oddziaływać na mikroflorę jamy ustnej oraz wpływać na określone parametry śliny.

Cel : Weryfikacja hipotezy o wpływie zdejmowanych aparatów ortodontycznych na ekosystem jamy ustnej.

Materiał i metody : W badaniu wzięło udział 60 pacjentów Zakładu Ortodoncji PUM w wieku od 8 do 14 lat, zakwalifikowanych do leczenia ortodontycznego przy pomocy zdejmowanych aparatów ortodontycznych. Istotnym elementem konstrukcyjnym zastosowanych aparatów była płyta akrylowa. Od każdego z pacjentów zostały pobrane wymazy z jamy ustnej (podniebienie twarde, policzek): przed leczeniem (T0) oraz 6 miesięcy po oddaniu aparatu (T6). Wykonano posiewy na podłożu Sabourauda oraz dokonano identyfikacji kolonii grzybów. Ponadto wykonane zostały pomiary pH śliny oraz objętość śliny stymulowanej.

Wyniki : Wyniki badań wykonanych przed leczeniem (T 0) wykazały nosicielstwo grzybów z rodzaju Candida u zaledwie 39% badanych. Wyniki badań przeprowadzonych po 6 miesiącach od oddania aparatów (T 6) wykazały statystycznie istotny wzrost liczebności nosicieli Candida albicans -79% (p < 0,05). U trzech pacjentów zidentyfikowano nosicielstwo innego rodzaju szczepów - Candida tropicalis. Zarówno poziom pH oraz objętość śliny stymulowanej w obu pomiarach nie wykazały istotnych statystycznie różnic (p > 0,05).

Wnioski : Użytkowanie zdejmowanych aparatów ortodontycznych przez okres sześciu miesięcy wpływa na ekosystem jamy ustnej.

Introduction : The use of removable orthodontic appliances is a commonly used method of treating children in the period of mixed dentition. Removable orthodontic appliances consist of a number of components, among which the acrylic plate representing the vast majority of the surface of the appliance seems to most affect the microflora of the mouth and affect specific saliva parameters.

Objectives : To verify the hypothesis about the impact of removable orthodontic appliances on the oral ecosystem.

Material and Methods : In the study, 60 patients of the Pomeranian Medical University Orthodontics Institute aged 8 to 14 years, qualified for orthodontic treatment with removable orthodontic appliance participated in the study. An important element in the construction of the appliance was an acrylic plate. From each patient were taken swabs from the mouth (hard palate, cheek): Before treatment (T0) and 6 months after (T6). Harvested on Sabouraud medium and identification of colonies of fungi was made. In addition, measurements of salivary pH and volume of stimulated saliva were performed.

Results : The pre-treatment results (T0) showed that Candida fungi were in only 39% of the subjects tested. Results of studies conducted 6 months after donation (T6) showed a statistically significant increase in the number of Candida albicans carriers -79% (p <0.05). Three patients have been identified as carriers of other strains - Candida tropicalis.

Both pH and volume of stimulated saliva in both measurements did not show statistically significant differences (p> 0.05).

Conclusion : The use of removable orthodontic appliances for a period of six months affects the oral ecosystem.

Słowa kluczowe: ruchome apararty ortodontyczne, candida albicans, ślina

Key words: removable appliance, candida albicans, saliva

P. 22.

Marta Bilińska-Koczwara , Beata Rucińska-Grygiel

Zakład Ortodoncji, Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie

Department of Orthodontics, Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie [Pomeranian Medical University in Szczecin]

marta.bilinska@gmail.com

Ankyloza- diagnozowanie oraz sposoby leczenia

Ankylosis - diagnosis and methods of treatment

Wstęp . Ankyloza zęba jest procesem patologicznym zachodzącym na skutek resorpcji cementu i zębiny korzenia zęba z jednoczesnym, stopniowym zastępowaniem ich kością wyrostka zębodołowego. Prowadzi do infrapozycji zęba, zahamowania pionowego wzrostu wyrostka i znacznych zaburzeń estetyki uśmiechu. W ostatecznym stadium dochodzi do całkowitego zaniku tkanek korzenia zęba oraz utraty korony. Najczęściej występuje jako powikłanie po pourazowym wtłoczeniu zęba, po całkowitym zwichnięciu zęba i jego replantacji oraz po transplantacji zęba.

Cel pracy. Celem pracy jest przedstawienie sposobów diagnozowania oraz metod leczenia zębów z ankylozą.

Materiał i metody. Praca powstała na podstawie przeglądu piśmiennictwa ze stron baz danych Pub Med, US National Library of Medicine oraz analizy przypadków własnych.

Wyniki. Dostępne piśmiennictwo podaje kilka metod diagnostyki ankylozy. Podczas opukiwania zęby objęte ankylozą dają dźwięczny, metaliczny odgłos opukowy. Analiza rentgenogramów oraz badań wykonanych metodą stożkowej tomografii komputerowej CBCT wykazuje przerwanie ciągłości szpary ozębnej z widocznym skupiskiem tkanki kostnej oraz stopniowe zastępowanie tkanek korzenia zęba przez kość. Za pomocą urządzeń Periotest lub Ostell Mentor dokonuje się obiektywnej oceny ruchomości zęba.

Opisywane metody leczenia obejmują luksację zęba ankylotycznego, ekstrakcję z ewentualnym ortodontycznym zamknięciem luki, dekoronację - amputację korony zęba z pozostawieniem korzenia do czasu całkowitego jego zresorbowania i zastąpienia tkanką kostną, osteodystrakcję przeprowadzaną przy użyciu dystraktorów, miniimplantów, wyciągów elastycznych lub odpowiednich dogięć na łuku aparatu ortodontycznego.

Podsumowanie. Rozpoznanie ankylozy zęba we wczesnym stadium nastręcza wielu problemów i wątpliwości. Okres wzrostu pacjenta w jakim doszło do ankylozy warunkuje nasilenie nieprawidłowości. Wystąpienie ankylozy przed skokiem wzrostowym wiąże się z ryzykiem rozwoju nasilonej infrapozycji zęba ankylotycznego. Dobór metody leczenia jest uzależniony od wieku pacjenta oraz nasilenia zaburzeń.

Introduction. Tooth ankylosis is a pathologic process that occurs as a result of resorption of the cementum and dentin of tooth root with their simultaneous gradual replacement by the alveolar bone. It leads to a tooth infraposition, inhibition of the vertical growth of the alveolar bone and significant irregularities in smile aesthetics. In the final stage a complete disappearance of the tooth root tissue and the loss of the crown of tooth may follow. It occurs most frequently as a complication after a post-traumatic tooth intrusion, it may take place after a complete tooth avulsion and its replantation as well as after a tooth transplantation.

The aim of the work. The aim of this work is to present the methods of diagnosing and treatment of teeth with ankylosis.

Materials and methods. The work is based on reference books from of Pub Med, US National Library of Medicine, and the analysis of the own case studies.

Results. The available reference written materials present several diagnostic methods for ankylosis. When being tested by percussion the ankylosing teeth provide a sonorous, metallic echo sound. The analysis of X-ray photographs and the tests by CBCT Cone beam computed tomography show the discontinuity of periodontal ligament with visible clusters of bone tissue and gradual replacement of tooth root tissue by bone. The devices: Periotest or Ostell Mentor are used to conduct an objective assessment concerning the tooth mobility.

The treatment methods described as above include dental luxation of an ankylotic tooth, extraction with a possible orthodontic closure of the gap, decoronation - amputation of the crown of the tooth with root leaving until its complete resorbing and replacement by bone tissue, osteodistraction performed with the usage of distractors, mini implants, elastic supports or appropriate bends on the arch of an orthodontic appliance.

Summary. The diagnosis of ankylosis in an early stage causes many problems and doubts. The period of the patient's growth in which ankyloses has occurred may increase the irregularity. The occurrence of ankylosis before the growth spurt is associated with the risk of developing an intensive dental infraposition of the ankylotic tooth. The choice of appropriate treatment depends on the patient's age and the severity of the disorder.

Słowa kluczowe : ankyloza

Key words: ankylosis



P. 23.

Zofia Kielan-Grabowska 1 ,Dorota Kustrzycka 1 , Anna Pelc 1 , Jan Łyczek 1 , Michał Sarul 1

1 Katedra Ortopedii Szczękowej i Ortodoncji, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu im. Piastów Śląskich

1 Department of Maxillofacial Orthopaedics and Orthodontics, Wroclaw Medical University, Poland

dorothea.kustrzycka@gmail.com

Niepowodzenie w leczeniu ortodontycznym czynnościowym u współpracującej pacjentki- opis przypadku

Presentation of a failure of functional treatment in a cooperating patient- case report

Wprowadzenie : Leczenie czynnościowe jest jedną z opcji terapeutycznych wczesnej korekty wad zgryzu związanych z dotylną pozycją lub niedoborem długości żuchwy. Jej powodzenie uzależnione jest jednak od wielu czynników m.in. czasu rozpoczęcia terapii, typu wzrostu czy współpracy pacjenta. Według dostępnego piśmiennictwa idealnym do leczenia czynnościowego jest pacjent będący w trakcie skoku wzrostowego, noszący aparat kilkanaście godzin na dobę, o korzystnej konfiguracji szkieletowej. Część autorów poddaje jednak w wątpliwość rzeczywistą efektywność takiego leczenia. Dawniej doszukiwano się przyczyn tego zjawiska w braku współpracy pacjenta, której nie dało się obiektywnie kontrolować. Jednak dziś, dzięki pojawieniu się na rynku sensorów takich jak SmartReteiner czy Thera Mon jesteśmy w stanie dokładnie i obiektywnie określić czas użytkowania aparatu zdejmowanego. Czy więc zdarzają się pacjenci, którzy pomimo korzystnej konfiguracji szczęk, wzorcowej współpracy i skoku wzrostowego nie reagują na leczenie?

Cel : Celem pracy było zaprezentowanie przebiegu leczenia aparatem czynnościowym pacjentki współpracującej, z korzystnym typem wzrostu.

Materiały i metody : Dokumentacja medyczna zgromadzona przez lekarzy prowadzących pacjenta w Katedrze Ortopedii Szczękowej i Ortodoncji. System Thera Mon monitorujący czas noszenia aparatu czynnościowego przez pacjenta. Odczyty wykonywane na wizytach kontrolnych co 6 tygodni. Czas leczenia: 14 miesięcy

Wyniki : Brak postępów w leczeniu.

Wnioski : Leczenie czynnościowe nie zawsze przynosi pożądane efekty pomimo sprzyjających parametrów oraz współpracy pacjenta, dlatego w takich przypadkach należy rozważyć inne opcje terapeutyczne.

Introduction : One of the possibilities of early treatment of distoocclusion is functional treatment. Its success depends on many factors such as: patients cooperation, type of growth and age at the beginning of the therapy. According to the medical literature the ideal conditions for functional treatment has patient in growth spur, with favored skeletal pattern who wears the appliance for 14-16 hours per day. Some of the authors question the real effectiveness of functional treatment mainly because they believe that it is hard to control the patients cooperation. Nowadays due to sensors such as SmartRetainer or Thera Mon we are able to accurately and objectively determine the usage time of the removable appliance. So are there any patients that despite of favourable skeletal pattern, good cooperation and growth spur do not react to the functional treatment?

Aim : The aim of the study was to present the course of treatment of a cooperative patient with a favorable type of growth using the functional appliance.

Material and methods : Medical records collected by physicians working at the Department of Maxillofacial Orthopaedics and Orthodontics at Wroclaw Medical University. The Thera Mon System monitors the time of functional appliance usage. Data reading every 6 weeks during scheduled appointments. Treatment time: 14 months.

Results : There is no progress in treatment observed.

Conclusions : Despite a favorable parameters and patients collaboration functional treatment does not always bring expected effects. In such cases other therapeutical options should be considered.

Słowa kluczowe: leczenie czynnościowe, wczesne leczenie

Key words: functional treatment, early treatment

P. 24.

Lek.dent. Tomasz Giermaziak1, mgr Grzegorz Piątkowski 2

1 Prywatna praktyka lekarska: Tomasz Giermaziak, 91-426 Łódź, ul.Wierzbowa 11

2 Greg-Dent Laboratorium protetyczno-ortodontyczne: Grzegorz Piątkowski, 91-163 Łódź, ul.Kotarbińskiego 15

tomaszgiermaziak@gmail.com

Indywidualne rozwiązywanie problemów materiałowych u pacjentów z silnymi uczuleniami na nikiel

Individual material solutions concerning patients with heavy allergies to nickel

Wstęp: Coraz częściej do leczenia trafiają pacjenci z różnymi uczuleniami, w tym na metale tj. nikiel. Niekiedy są to silne uczulenia, w których nie możemy zaryzykować nawet śladowych ilości tego pierwiastka w jamie ustnej. Dzięki nowoczesnym technikom możemy pewne elementy wykonać indywidulanie, bazując na wirtualnych modelach i wydrukować je z materiału CrCo. Praca przedstawia zastosowanie wydrukowanych pierścieni w połączeniu z łukiem podniebiennym z drutu bezniklowego u pacjentki wymagającej poszerzenia górnego łuku zębowego.

Cel pracy: Opis alternatywnego rozwiązywania problemów z uczuleniami na metale u pacjentów ortodontycznych

Materiał i metody: Techniczne wykonawstwo indywidualnych pierścieni CrCo na podstawie skanu wewnątrzustnego pacjenta oraz skanu modeli wykonanych metodą tradycyjną

The opening: There is a growing number of patients with various allergies,including allergies to metals,specifically nickel. Sometimes they are heavy allergies,in which cases no risk of applying even trace amount of this element can be taken. Thanks to advanced technologies, some elements can be manufactured individually on the basis of virtual models and then printed using CrCo material. The following project depicts applying printed rings together with a nickelfree trans palatal arch in a female patient requiring expansion of her upper dental arch.

Aim: An account of alternative solutions to problems with allergies to nickel in orthodontic patients.

Material and methods: Technical management of individual rings on the basis of intraoral scans and scans of conventionally manufactured models.

Słowa kluczowe: niekiel, alergia, skaner cyfrowy, indywidualne pierścienie

Key words: Nickel, allergy, digital scanner, individual orthodontic bands

P. 25.

Ilona Radej , Izabela J. Szarmach, Janusz Szramach



Zakład Ortodoncji Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku

Zakład Chirurgii Stomatologicznej Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku

Department of Orthodontics, Medical University of Bialystok

Department of Dental Surgery, Medical University of Bialystok

i_radej@interia.pl

Leczenie zachowawcze zatrzymanego drugiego zęba przedtrzonowego w żuchwie

Conservative treatment of mandibular second premolar impaction

Wstęp: Drugie zęby przedtrzonowe w żuchwie są na trzecim miejscu, po trzecich zębach trzonowych i stałych kłach szczęki, pod względem częstości występowania zębów zatrzymanych. Przyczyną retencji zębów przedtrzonowych mogą być czynniki miejscowe, jak mezjalna wędrówka zębów wynikająca z przedwczesnej utraty trzonowców mlecznych, ekotopowe położenie rozwijającego się zawiązka zęba lub procesy patologiczne, takie jak stan zapalny lub torbiel zawiązkowa. Zęby zatrzymane mogą powstawać również na podłożu przetrwałych zębów mlecznych lub ankylotycznych mlecznych zębów trzonowych ustawionych w infraokluzji czy na podłożu syndromów (dyzostoza obojczykowo-czaszkowa). Ortodontyczno – chirurgiczna metoda leczenia umożliwia zachowanie objętości kości wyrostka zębodołowego danej okolicy i wskazana jest w niektórych przypadkach retencji zębów stałych. Odsłonięcie chirurgiczne zatrzymanego zęba najlepiej ograniczyć do przypadków, w których odchylenie zęba od prawidłowej pozycji nie przekracza 45˚. W niektórych sytuacjach, kiedy zęby przedtrzonowe wykazują znaczne odchylenie od prawidłowej inklinacji, zalecane jest rozważenie chirurgicznej repozycji zęba, bądź autotransplantacji. W ekstremalnych przypadkach zatrzymania zębów przedtrzonowych drugich, lepszym wyborem może okazać się brak interwencji chirurgicznej i postawa wyczekująca.

Cel pracy: Przedstawienie możliwości ortodontyczno – chirurgicznego leczenia zatrzymanego zęba przedtrzonowego w żuchwie.

Materiał i metody: Materiał stanowiła dokumentacja 15-letniego pacjenta, u którego na podstawie diagnostyki obrazowej RTG w postaci zdjęcia pantomograficzego oraz tomografii stożkowej żuchwy wykryto i zlokalizowano poziomo zatrzymany drugi ząb przedtrzonowy po stronie prawej w żuchwie. Mezjalny korzeń pierwszego zęba trzonowego po stronie prawej w żuchwie wykazywał cechy resorpcji. Po chirurgicznym odsłonięciu metodą otwartą i naklejeniu zaczepu ząb zatrzymany początkowo sprowadzany był w kierunku płaszczyzny zgryzu do pętli od strony językowej łuku językowego. Następnie do trakcji zęba wykorzystano „sprężynę balista”. Przebieg przemieszczania zęba monitorowano radiologicznie, zmieniając kierunek trakcji zęba przedtrzonowego na mezjalny, rozpinając wyciąg do guziczka od strony językowej kła strony prawej w żuchwie. Końcowe dopasowanie zgryzu nastąpiło za pomocą pełnego aparatu stałego cienkołukowego. Leczenie ortodontyczno-chirurgiczne trwało 48 miesięcy.

Wyniki: W przedstawionym przypadku uzyskano prawidłowe ustawienie drugiego przedtrzonowego zęba zatrzymanego w łuku zębowym oraz zadowalające wyniki estetyczne. Sąsiadujący pierwszy ząb trzonowy zachował żywotność i prawidłową stabilizację mimo oznak resorpcji.

Wnioski: Zastosowanie ortodontyczno – chirurgicznej metody leczenia, mającej na celu wprowadzenie zęba zatrzymanego do łuku, może być efektywnym sposobem postępowania w przypadku pacjentów z zatrzymanymi dolnymi zębami przedtrzonowymi. Ze względu na trudności wynikające z pierwotnego położenia zęba oraz długotrwałe leczenie ortodontyczne należy rozważnie podejmować decyzję odnośnie planu leczenia ortodontycznego.

Introduction: Mandibular second premolars rank third, after third permanent molars and maxillary permanent canines, in frequency of impacted teeth occurrence. Premolar retention may be caused by local factors, such as mesial drift of teeth arising from premature loss of primary molars, ectopic positioning of the developing premolar tooth buds, or pathology processes such as inflammatory or dentigerous cysts. Impacted teeth may also be associated with over-retained or infraocclusal ankylosed primary molars or with syndromes (cleidocranial dysostosis). Orthodontic-surgical treatment enables the volume of the alveolar bone area to be maintained and is indicated in some cases of permanent tooth retention. Surgical exposure is best limited to cases with no more than 45° tilting of the long axis of the tooth from its normal position. In situations where the premolar demonstrates significant deviation from its normal inclination, surgical repositioning or autotransplantation should be considered. It may be best to avoid surgical intervention in extreme cases of premolar impaction, opting instead to monitor any developments over time.

Aim: Present the orthodontic-surgical possibility of impacted second lower mandibular premolar treatment.

Material and methods: The material includes a documentation of a 15 year old patient who had a horizontally impacted mandibular right second premolar detected and located through a panoramic radiograph and cone-beam tomography of the mandible. The mesial root of the mandibular right first permanent molar showed signs of resorption. Initially, following surgical exposure and attachment bonding, forces acted on the impacted tooth to direct it towards the occlusal plane using a lingual loop a lingual arch. Afterwards a “ballista spring” was used for tooth traction. The process was monitored radiogaphically and the direction of traction to was changed to mesial by placing an elastic to the lingual button of the mandibular right canine. The final adjustments were performed with the use of a full fixed appliance. Total orthodontic-surgical treatment time was 48 months.

Results: In the presented case, a proper position in the dental arch of the impacted second premolar was achieved, along with an acceptable aesthetic result. The adjacent first permanent molar has maintained vitality and correct amount of stabilization despite signs of resorption.

Conclusions: The orthodontic-surgical method of tooth repositioning may be an effective treatment option in patients with lower second premolar impaction. Due to the difficulty of the original position of the tooth and long-term orthodontic treatment, a decision about the orthodontic treatment plan should be made cautiously.

Słowa kluczowe: zatrzymany drugi ząb przedtrzonowy w żuchwie

Key words: mandibular second promolar impaction

P. 26.

Małgorzata Kuc-Michalska1, Danuta Pluta- Wojciechowska 2

1 Dr n. med. specjalista ortodonta, Ortomikar NZOZ Poradnia Ortodontyczno-Stomatologiczna w Zabrzu, Ul. Pawliczka 10/1, 41-800 Zabrze

2 Dr hab., prof. US. Zakład Socjolingwistyki i Społecznych Praktyk Komunikowania, Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, Pl. Sejmu Śląskiego

kucmichalska041968@gmail.com



Wczesne leczenie logopedyczno-ortodontyczne 4-letniej pacjentki z rozszczepem podniebienia wtórnego i III klasą szkieletową



Early speech-orthodontic therapy of a 4-year-old female patient with secondary cleft palate and Class III malocclusion

Wstęp: Operacje korekty podniebienia wykonywane u dzieci rozszczepowych we wczesnych okresach rozwoju prowadzą do poprawy funkcji połykania i oddychania ale blizna ściągająca powoduje u części pacjentów pogłębiający się z wiekiem niedorozwój środkowego piętra twarzy i wtórne powstawanie III klasy szkieletowej. Brak podejmowania wczesnego leczenia szczękowo-ortopedycznego prowadzi do znacznie nasilonych deformacji twarzy pacjenta i wtórnych problemów psychosocjalnych.

Cel: Przedstawienie wczesnego, 3-letniego leczenia ortodontyczno-logopedycznego pacjentki z całkowitym rozszczepem podniebienia miękkiego.

Materiał i metoda: 4-letnia pacjentka z III klasą szkieletową wywołaną silnym niedorozwojem środkowego piętra twarzy wskutek blizny ściągającej po operacji podniebienia wtórnego oraz skróconym wędzidełkiem języka powodującym dysfunkcję mowy i połykania. W I roku leczenia, po konsultacji z logopedą (D. P-W), skierowano pacjentkę do podcięcia wędzidełka języka oraz zastosowano aparat typu Trainer® celem usprawnienia funkcji języka. Po ukończeniu 5 roku życia zastosowano hyrax na szynach akrylowych połączony z maską twarzową i dolnymi płytkami nagryzowymi z haczykami do wyciągów III klasy. Pacjentka w tym okresie przerwała terapię logopedyczną. W trakcie wzrostu I stałych zębów trzonowych obydwa aparaty akrylowe zostały zrzucone. Kolejno zastosowano górny aparat na pierścieniach z koralikiem do kontynuacji usprawniania funkcji języka i stabilizacji poszerzenia szczęki oraz procę bródkową. Wznowiono ćwiczenia języka.

Wyniki: Pacjentka w I etapie leczenia uzyskała poprawę z odwrotnego nagryzu do zgryzu tete-a-tete. W II etapie wysunięto szczękę, a rysy twarzy poprawiły się tak bardzo, że pacjentka zaczęła być podobna do matki. Istniejąca nadal dysfunkcja języka z oparciem o dolne siekacze opóźniała ich wyrzynanie i stymulowała dalszy niekorzystny kierunek wzrostu żuchwy. Po powrocie do terapii logopedycznej siekacze wyrznęły się całkowicie.

Podsumowanie: Usprawnianie funkcji języka pacjentów z rozszczepem podniebienia jest kluczowym elementem wspomagającym terapię szczękowo-ortopedyczną. Stymulacja doprzedniego wzrostu szczęki oraz modyfikowanie wzrostu żuchwy poprawiają wygląd twarzy dziecka, pozwalając na prawidłowy rozwój psychosocjalny.

Introduction: Cleft palate surgery in early childhood leads to the improvement in swallowing and breathing. However, postoperative scars generate maxillary deficiency which has been increased with age and provides to Class III malocclusion. Absence of early jaw-orthopedic treatment causes exacerbated malformation of the face and secondary psychosocial problems.

Aim: To present the outcomes of the early speech-orthodontic 3-year therapy in a female patient with soft palate cleft.

Material and method: A 4-year-old female patient presented with Class III disharmony induced by maxillary deficiency due to postoperative scar of the soft palate cleft and a reduced frenulum of the tongue leading to speech and swallowing dysfunction. In the first year of treatment after consulting a speech-therapist (D. P-W), the patient was referred for tongue frenulum surgery. The Trainer® appliance therapy was used to improve the tongue function. After finishing of 5 years of age a hyrax expander on acrylic splints combined with a face mask, lower acrylic splints with hooks and Class III elastics were used. The patient discontinued speech therapy. Both upper and lower acrylic appliances dropped down during the eruption of the first permanent molars. Thereafter the chin-cup was used together with the upper banded appliance with a bead in the central part of palate whose aim was to improve the tongue function. The speech therapy was resumed.

Results: In the first stage of treatment the patient achieved improvement from anterior cross-bite to edge-to-edge contact. Next maxillary protraction resulted in the improvement in facial appearance so much that the patient achieved facial characteristics similar to her mother. The existing tongue dysfunction with its lower positioning retarded the eruption of lower incisors and stimulated further unwanted mandibular forward development. The lower incisors fully erupted after resuming speech therapy.

Conclusions: Tongue function improvement of patients with soft palate cleft is a crucial element supporting early jaw-orthopedic treatment. Stimulation of the forward maxillary movement and mandibular growth modification improves the appearance of the child allowing to proper psychosocial development.

Słowa kluczowe : akrylowe cementowane płytki, Hyrax, leczenie logopedyczne, maska twarzowa, rozszczep podniebienia miękkiego, Trainer®, wczesne leczenie szczękowo-ortopedyczne, wyciągi III klasy.

Key words: acrylic cemented splints, Class III elastics, early jaw-orthopedic treatment, face mask, Hyrax, soft palate cleft, speach therapy, Trainer®.

P. 27.

Małgorzata Kuc-Michalska, Aneta Karska

„Ortomikar” NZOZ Poradnia Ortodontyczno-Stomatologiczna w Zabrzu, Ul. Pawliczka 10/1, 41-800 Zabrze

kucmichalska041968@gmail.com

Nieoperacyjne leczenie 17-nastoletniego bliźniaka ze zgryzem otwartym szkieletowym i skośną płaszczyzną zgryzową za pomocą aparatu stałego, mikroimplantu, akrylowej nakładki i procy bródkowej z pionowym naciągiem

Nonsurgical treatment of a 17-year-old twin with skeletal open bite and a canted occlusal plane with the combined use of the fixed appliance, miniimplant, acrylic plate and vertical chin-cup

Wstęp: Leczenie pacjentów ze zgryzem otwartym szkieletowym można prowadzić w dwojaki sposób, jako przygotowanie do operacji ortognatycznych lub coraz popularniejsza intruzja zębów trzonowych do minipłytek lub miniimplantów powodującą autorotację żuchwy. Jako przyczyny powstania tego zaburzenia wymieniane są: zaburzenia funkcji języka (nieprawidłowa mowa i połykanie), dysfunkcja oddychania prowadząca do zwężenia szczęki i/lub osłabienie mięśni żwaczowych.

Cel: Przedstawienie wyników ortodontyczno-ortopedycznego leczenia pacjenta z nasilonym zgryzem otwartym szkieletowym.

Materiał i metoda: Leczenie przeprowadzono u 17-letniego pacjenta ze zgryzem otwartym szkieletowym, zwężeniem szczęki, skośną płaszczyzną zgryzową uniesioną po lewej stronie oraz całkowitym brakiem miejsca dla podniebiennie ustawionych zębów 15,25. Wywiad ujawnił długotrwale leczoną alergię, a badanie przedmiotowe dysfunkcję języka. Ze względu na skośną płaszczyznę zgryzową zastosowane zostały dwa mikroimplanty wkręcone pomiędzy zębami 16,17 od strony policzkowej i podniebiennej do intruzji zębów po prawej stronie w szczęce oraz akrylowa płytka osadzona na zębach 36,37 umożliwiająca intruzję zębów po lewej stronie w żuchwie. Dodatkowo zastosowano procę bródkową z silnym naciągiem pionowym około 550g na stronę, w celu wzmocnienia intruzji bocznych zębów.

Wyniki: Dzięki bardzo dobrej współpracy pacjenta przywrócono prawidłowe warunki zgryzowe oraz doprowadzono do zauważalnego skrócenie dolnego odcinka twarzy. Uzyskano znaczne zmniejszenie kąta podstaw szczękowych NL/ML z 43,5 do 36,6. Wskutek leczenia pacjent odzyskał rysy twarzy podobne do brata bliźniaka.

Podsumowanie: Połączenie leczenia ortodontycznego za pomocą aparatu stałego i mikroimplantu z elementami działającymi ortopedycznie (proca bródkowa z silnym naciągiem pionowym i akrylowa płytka) pozwoliło na uzyskanie prawidłowych warunków zgryzowych, skrócenie dolnego odcinka twarzy i znaczną poprawę rysów twarzy pacjenta z nasilonym zgryzem otwartym szkieletowym.

Introduction: Treatment of patients with skeletal open bite can be provided in two ways i.e. as the preparation for surgical procedure or progressively popular molar intrusion to miniplates or miniimplants which results in mandibular upward/forward rotation. Tongue dysfunction (speech and swallow problems), breath dysfunction causing maxillary constriction and/or the weakness of masticatory muscles are the main reasons of such malocclusion.

Aim: To show the outcome of ortodontic-orthopedic treatment of patient presented with severe skeletal open bite.

Material and method: A 17-year-old patient presented with skeletal open bite, maxillary constriction, lack of the space for palatally displaced teeth 15,25, inclined occlusal plane elevated on the left side and lack of the space for maxillary second premolars. History revealed long-term allergy treatment and the clinical evaluation disclosed tongue dysfunction. Two microimplants were inserted form buccal and palatal side between teeth 16, 17 to intrude maxillary molars on the right side and an acrylic plate bonded on teeth 36,37 to intrude teeth on the left side in the mandible to correct canted occlusal plane. Additionally, a chin-cup was used with a strong vertical force of about 550 g per side to enhance the intrusion of buccal teeth.

Results: Normal occlusal relationship and a noticeable decrease in the lower face height were restored after treatment due to very good patient compliance. A significant decrease of the Palatal Plane to Mandibular Plane angle (PP/MP) from 43.5 to 36.6 was achieved. After treatment the patient’s facial appearance was similar to his twin brother.

Conclusions: The combined use of orthodontic devices (fixed appliance and microimplants) together with orthopedic devices (the chin-cup with a strong vertical force and the acrylic splint) resulted in normal occlusion, a decrease in the lower face height and a considerable improvement of the facial appearance in the patient with increased open bite.

Słowa kluczowe : akrylowa cementowana płytka, bliźnięta, zgryz otwarty szkieletowy, nieoperacyjne leczenie, mikroimplanty, proca bródkowa pionowa

Key words: crylic cemented splint, microimlpants, nonsurgical treatment, skeletal open bite, male twins, vertical chin-cup

P. 28.

Paulina Kiziewicz 1 , Irena Grodzka2, M. Sawczuk4, Izabela J. Szarmach4

1,2,3,4 Zakład Ortodoncji, Uniwersytet Medyczny w Białymstoku, Polska

1,2,3,4 Department of Orthodontics, Medical University of Bialystok

paulina.kiziewicz@gmail.com

Rozszerzenie szczęki - metoda SARME i osteodystrakcja - przegląd piśmiennictwa

Maxillary expansion - SARME and osteodistraction- a literature review

Wstęp. Zwężenie szczęki może mieć podłoże szkieletowe, zębowe lub być spowodowane kombinacją obu przyczyn i stanowi wadę izolowaną lub współistnieje z innymi wadami twarzowo-zgryzowymi. Leczenie u dzieci i młodych dorosłych polega na zastosowaniu technik ortopedycznych (SME, RME). Zwężenia mniejszego stopnia u dorosłych mogą być korygowane bez wspomagania chirurgicznego, jednak bardziej nasilone zaburzenia koryguje się z zastosowaniem technik chirurgicznych takich jak segmentowa osteotomia typu Le Fort I, SARME/SARPE, osteogeneza dystrakcyjna. Zarówno SARPE jak i TPD prowadzą w obrębie szczęki do zmian zębowych i szkieletowych.

Cel. Prezentacja zmian zębowych i szkieletowych po wspomaganej chirurgicznie ekspansji szczęki (SARPE, TPD), bezpośrednio po ekspansji, po okresie retencji i w obserwacji odległej.

Materiał i metody. Dokonano analizy dostępnego piśmiennictwa od sierpnia 1995 roku do marca 2016 roku w bazach Medline, Scopus oraz Web of Science. Słowami kluczowymi były “sarme”, “sarpe”, “surgically assisted rapid maxillary expansion”, “distraction osteogenesis”, “transpalatal distraction”.

Wyniki. Do przeglądu zakwalifikowano 13 prac. Zrealizowano zestawienie zmian zębowych i szkieletowych u 226 pacjentów po zastosowaniu SARPE i TPD bezpośrednio po ekspansji, po okresie retencji i w odległej obserwacji.

Wnioski. Zarówno SARPE, jak i osteogeneza dystrakcyjna szczęki są skutecznymi i szeroko stosowanymi metodami ekspansji u pacjentów, którzy osiągnęli dojrzałość szkieletową. Obydwie metody prowadzą w obrębie szczęki do zmian zębowych i szkieletowych. Pomimo wspomaganego chirurgicznie poszerzania szczęki stabilność wymiaru poprzecznego stanowi nadal problem i wymaga dalszych badań.

Introduction. Maxillary constriction may have a skeletal or dental origin or may be caused by a combination of both. It may be an isolated abnormality or concomitant with other craniomaxillofacial anomalies and malocclusion. Treatment of maxillary narrowing in children and young adults involves the use of orthopaedic techniques (SME, RME). Mild maxillary constriction in adults may be corrected without surgical intervention whereas more severe abnormalities are treated with the use of such surgical techniques as segmented Le Fort I osteotomy, SARME/SARPE and distraction osteogenesis. Both SARPE and TPD lead to dental and skeletal changes within the maxilla.

Aim. To present dental and skeletal changes following surgically assisted maxillary expansion (SARPE, TPD) directly after expansion, after a retention period and in a long-term follow-up.

Material and methods. The material included the literature found in electronic medical databases such as MEDLINE, SCOPUS, and WEB OF SCIENCE, published between August 1995 and March 2016. The following key words were used: “sarme”, “sarpe”, “surgically assisted rapid maxillary expansion”, “distraction osteogenesis”, “transpalatal distraction”.

Results. Thirteen publications were found to be eligible for review. A comparison of dental and skeletal changes in 226 patients was performed after the application of surgically assisted methods of maxillary expansion (SARPE, TPD) directly after the expansion, after the retention period and in a long-term follow-up.

Conclusions. Both SARPE and distraction osteogenesis of the maxilla are effective and commonly used expansion methods in skeletally mature patients. Both methods lead to skeletal and dental changes within the maxilla. Despite surgically-assisted maxillary expansion, the stability of transverse plane is still problematic and requires further research.

Słowa kluczowe: Sarme, chirurgicznie wspomagana ekspansja szczęki, dystrakcja podbiebienia

Key words: Sarme, surgically assisted rapid maxillary expansion, transpalatal distraction

P. 29.

dr n. med. Cićkiewicz Maciej1, mgr. Krasnodębska-Cićkiewicz Anna2; dr n. wet. spec. Michał Wąsowicz3, dr n.med. Andrzej Brudnicki4

1 Dental Movies, Warszawa;

2 Krasnodębska-Cićkiewicz, Warszawa;

3 Katedra Nauk Morfologicznych, Wydział Medycyny Weterynaryjnej SGGW w Warszawie;

4 Klinika Chirurgii Dzieci i Młodzieży, Instytut Matki i Dziecka w Warszawie

1 Dental Movies, Warsaw;

2 Krasnodębska-Cićkiewicz, Warsaw;

3 Department of Morphological Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Warsaw University of Life Sciences, Poland,

4 Department od Paediatrics Surgery, Institute of Mother and Child

cickiewicz@gmail.com

Wczesne leczenie ortodontyczne jako wstęp do leczenia zaburzeń szkieletowych

Early orthodontic treatment as an introduction to the treatment of skeletal disorders

Wstęp: Wczesne leczenie ortodontyczne wpływa na kształtowanie się relacji szczęka - żuchwa oraz umożliwia prawidłową wymianę zębów. Właściwa edukacja mięśniowa też odgrywa ogromną rolę. Dokładna obserwacja pacjenta i prawidłowa diagnoza pozwala obrać strategię leczenia. Właściwa i pełna dokumentacja m.in. fotograficzna pozwala zaobserwować kształtowanie się zmian we wzroście. Warto też wykonać dodatkowo dokumentację wideo. Film pokaże ruchy żuchwy czy też ruchy mięśniowe. Cel pracy: Przedstawienie leczenia małoletnich i nastoletnich pacjentów z następującymi wadami: m.in. zgryzu otwartego i krzyżowego, braków zawiązków oraz II i III klasy.

Materiały i metody: Pacjenci małoletni oraz nastoletni byli zakwalifikowani do obserwacji a potem leczenia. Została wykonana dokumentacja foto/wideo oraz rtg. W leczeniu wykorzystano m.in. miniśruby w celu intruzji, minipłytki do zaczepienia wyciągów III klasy. Wykorzystano również modyfikacje stałych aparatów częściowych. Przedstawienie metod leczenia i przedyskutowanie z pacjentem i rodzicami pozwala podjąć odpowiednie decyzje. W niektórych przypadkach okazało się, że najlepszym rozwiązaniem będzie zastosowanie autotransplantacji. Na etapie planowania leczenia wykorzystano metody wizualizacji 3D i tworzenie set-upów które pozwoliły w pełni przedstawić najlepszy (dla danego pacjenta) plan leczenia.

Wyniki : W niektórych przypadkach leczenie ortodontyczne pozwoliło uniknąć konieczności leczenia chirurgicznego w wieku dorosłym. Obserwacja i porównanie wyników leczenia z poszczególnych etapów, pokazuje, że rozwój zaburzeń szkieletowych można w pewnym stopniu ograniczyć.

Wnioski : Wczesne leczenie ortodontyczne musi być odpowiednio ukierunkowane i rozpoczęte w odpowiednim momencie. Pacjent, który trafia do kliniki powinien mieć wykonaną pełną dokumentację m.in. fotograficzną. Jest to wyjście do prawidłowej oceny sytuacji klinicznej danego pacjenta na poszczególnych etapach obserwacji oraz leczenia. Wejście z leczeniem ortodontycznym w odpowiednim momencie pozwala na ograniczenie zaburzeń szkieletowych.

Aim : Presentation of the treatment of minors and adolescent patients with the following defects: e.g. open bite and cross bite, lack of germs; II and III class.

Introduction : Early orthodontic treatment affects the development of the maxilla-jaw relationship and allows for proper tooth replacement. Proper muscle education also plays a big part. Accurate patient observation and correct diagnosis allows you to choose a treatment strategy. Proper and complete documentation including the photographic observation allows for the development of changes in growth. It is also worth to make additionally video documentation. The film will show jaw movements or muscle movements.

Material and methods : Minor and adolescent patients were qualified for observation and subsequent treatment. Photo / video documentation and x-ray documentation were made. Mini screws for intrusion, miniplates for attaching the III class lifts were used in the treatments. Modifications of fixed appliances partially were also used. Presenting the treatment methods and discussing with the patient and the parents allows you to make the right decisions. In some cases, it turned out that the best solution would be the use of autotransplantation. At the planning stage, 3D visualization and set-up methods were used to fully present the best (for the patient) treatment plan.

Results : In some cases, orthodontic treatment has avoided the need for adult surgical treatment. Observation and comparison of treatment outcomes from individual steps shows that the development of skeletal disorders can be limited to a certain extent.

Conclusions : Early orthodontic treatment must be properly targeted and started at the right time. The patient who goes to the clinic should have complete documentation, including: photographic. This is the way to properly assess a patient's clinical situation at various stages of observation and treatment. Begining of the orthodontic treatment at the right time allows to limit skeletal disorders.

Słowa kluczowe: wczesne leczenie ortodontyczne, zaburzenia szkieletowe, miniśruby, mikroimplanty, minipłytki

Key words : early orthodontic treatment, skeletal disorders, miniscrews, microimplants, miniplates

P. 30.

lek. dent. Marcin Derwich 1 , dr n. med. Liwia Minch2, dr n. med. Maria Mituś-Kenig

1. Indywidualna Praktyka Lekarska lek. dent. Marcin Derwich, Grudziądz, ul. Mieszka I 7B

2. Katedra i Zakład Ortopedii Szczękowej i Ortodoncji Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu

3. Zakład Profilaktyki i Stomatologii Eksperymentalnej Instytutu Stomatologii Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie

derwichm@tlen.pl

Zespół mikroduplikacji 15q13.3 – opis przypadku i przegląd piśmiennictwa

Microduplication 15q13.3 syndrome – case report and review of the literature

WSTĘP: Część bliższa chromosomu 15 (15q11-q14), bogata w tzw. powtórzenia małej liczby kopii, LCR (ang. low copu repeats), jest jednym z najbardziej niestabilnych obszarów ludzkiego genomu. Delecje w regionie 15q11-q13 prowadzą do zespołu Prader-Willi (delecja w chromosomie ojcowskim) lub do zespołu Angelmana (delecja w chromosomie matczynym). Niewiele wiadomo na temat zespołu mikroduplikacji 15q13.3 z uwagi na niewystarczającą ilość opisanych przypadków.

CEL PRACY: Celem pracy było przedstawienie pacjenta z zespołem mikroduplikacji 15q13.3 oraz przegląd dostępnego piśmiennictwa dotyczącego aspektu ogólnomedycznego oraz stomatologicznego, w tym ortodontycznego, pacjentów z zespołem mikroduplikacji 15q13.3.

MATERIAŁY I METODY: Pacjent w wieku 10 lat 8 miesięcy zgłosił się do poradni ortodontycznej w celu diagnostyki ortodontycznej i rozpoczęcia leczenia. Z uwagi na agenezję wszystkich zębów przedtrzonowych szczęki, pacjenta skierowano do poradni genetycznej. U pacjenta rozpoznano zespół mikroduplikacji 15q13.3. Ponadto w pracy przeanalizowano piśmiennictwo pod kątem zaburzeń opisywanych u pacjentów z zespołem mikroduplikacji 15q13.3.

WYNIKI: U pacjenta rozpoznano: nadzgryz, retruzję siekaczy górnych oraz dolnych, a także liczne nieprawidłowości zębowe, w tym: agenezję zębów: 14,15,24,25 oraz obecność przetrwałych zębów mlecznych 55,53,63,65. Pacjent w chwili obecnej pozostaje w obserwacji, gdyż nie wykazuje współpracy do rozpoczęcia leczenia ortodontycznego.

WNIOSKI: Zespół mikroduplikacji 15q13.3 jest rzadkim zespołem genetycznym, który wymaga złożonego wieloletniego interdyscyplinarnego leczenia ortodontyczno-protetycznego.

INTRODUCTION: The proximal part of chromosome 15 (15q11-q14), rich in low-copy repeats (LCR), is one of the most unstable regions in human genome. Deletions in the region 15q11-q13 lead to Prader-Willi syndrome (deletion on the paternal chromosome) or Angelman syndrome (deletion on the maternal chromosome). Not much is known about microduplication 15q13.3, because of the fact that the number of described patients is unsatisfactory.

AIM: The aim of the work was to report a case of a patient with microduplication 15q13.3 syndrome and to review the literature relating to medical and dental (including orthodontic) characteristics of patients with microduplication 15q13.3 syndrome.

MATERIALS AND METHODS: Patient at the age of 10 years 8 months came to orthodontic office for the diagnosis and beginning of the treatment. Beacuse of the agennesis of all upper premolars, the patient was referred to genetic clinic. The microduplication 15q13.3 syndrome was diagnosed. Furthermore, the literature relating to microduplication 15q13.3 was reviewed in the work.

RESULTS: Increased overbite, retrusion of upper and lower incisors and teeth abnormalities, including agenesis of teeth 14,15,24,25 and persiatnce of teeth: 55,53,63,65 were diagnosed. The patient is under observation because of his lack of cooperation to start the treatment.

CONCLUSIONS: Microduplication 15q13.3 syndrome is a rare genetic syndrome that requires long complex both orthodontic and prosthodontic treatment.

SŁOWA KLUCZOWE: mikroduplikacja 15q13.3, zespół rearanżacji chromosomowej, leczenie ortodontyczno-protetyczne

KEYWORDS: microdupication 15q13.3 syndrome, chromosomal rearrangement, orthodontic and prosthodontic treatment

P. 31.

Ewa Szeląg , Janina Szeląg, Beata Kawala

Katedra i Zakład Ortopedii Szczękowej i Ortodoncji, Wydział Lekarsko-Stomatologiczny, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu

ewaszelag@gmail.com

Możliwości terapeutyczne elastycznego otwartego aktywatora Klammta

The therapeutic potential of Klammt's elastic open activator

Wstęp: Aparat czynnościowy opracowany przez doktora Georga Klammta ponad sześćdziesiąt lat temu jest sprawdzonym i stosowanym w Polsce środkiem terapeutycznym. Doktor Klammt był cenionym klinicystą i doskonałym wykładowcą. Najliczniejsze publikacje dotyczące opracowanego przez niego aparatu powstawały na przełomie lat 80. i 90., co może utrudniać dotarcie do materiałów dotyczących wskazówek przydatnych do leczenia tym aparatem.

Cel pracy: Celem pracy jest przedstawienie możliwości terapeutycznych w leczeniu wczesnym przy pomocy otwartego aktywatora Klammta.

Materiał i metody: W pracy przedstawiono przykłady zastosowania terapeutycznego tego aparatu w oparciu o publikacje i materiały źródłowe, w tym oryginalny wykład wygłoszony przez doktora Klammta w 1996r. we Wrocławiu, oraz opis serii przypadków leczonych przy pomocy różnych modyfikacji tego aparatu.

Wyniki: Przy pomocy terapii aparatem Klammta udało się osiągnąć wyznaczone cele leczenia.

Wnioski: Aparat Klammta może być stosowany jako skuteczny środek terapeutyczny u pacjentów rosnących.

Introduction: The functional appliance developed more than sixty years ago by dr Georg Klammt is a proven and commonly used in Poland therapeutic method. Dr Klammt was a renown clinician and excellent lecturer. Most of the papers devoted to his appliance were published at the end of the 1980s and the beginning of the 1990s, which makes it difficult to get to the guidelines useful for clinicians.

Aim of study: The aim of this paper is to present the therapeutic potential of early treatment with the aid of Klammt's elastic open activator.

Material and methods: The study presents the examples of therapeutic use of this appliance based on the publications and source materials, including the original lecture given by Dr. Klammt in 1996 in Wroclaw. It is enriched with the description of the series of cases treated with various modifications of this device.

Results : The treatment goals in the presented cases were achieved with Klammt’s appliance.

Conclusions : Klammt’s removable appliance might be used as an effective therapeutic method for growing patients.

Słowa kluczowe: Aparat Klammta

Key words: Klammt’s appliance

P. 32.

lek. dent. Mariusz Świerk, dr n. med. Katarzyna Becker, dr n. med Anna Greń, lek. dent. Małgorzata Sanecka

NZOZ Specjalistyczna Praktyka Ortodontyczna Katarzyna Becker, Al. Armii Krajowej 193, 43-309 Bielsko-Biała

dr n. med. Lidia Jamróz-Wilkońska, Prywatny Gabinet Stomatologiczny Lidia Jamróz-Wilkońska, ul. Topolowa 14, 34-100 Wadowice

Wczesna diagnostyka dilaceracji korzenia jako element warunkujący powodzenie leczenia ortodontycznego

Early diagnostics of root dilaceration as an element conditioning success of orthodontic treatment

Zatrzymanie wyrzynania stałych górnych zębów siecznych przyśrodkowych należy do rzadkich zaburzeń wyrzynania. Jedną z komplikacji związanych z tym stanem jest dilaceracja korzenia, co utrudnia prowadzenie leczenia ortodontycznego. W przeszłości wystąpienie dilaceracji często wiązało się z koniecznością ekstrakcji zęba. Aktualnie dostępność trójwymiarowej diagnostyki obrazowej umożliwia uzyskanie informacji mających wpływ na mechanikę leczenia i sukces terapeutyczny, czego dowody można znaleźć w aktualnej literaturze.

Celem pracy jest przedstawienie roli wczesnej diagnostyki zębów zatrzymanych i jej wpływu na przebieg leczenia ortodontycznego na podstawie doniesień z literatury oraz opisu własnych przypadków.

W prezentacji przedstawione zostaną 2 przypadki pacjentów.

1 pacjent w wieku 8 lat 10 miesięcy z brakiem zęba 21. W trakcie diagnostyki wykonano dwuwymiarowe badanie radiologiczne na podstawie którego rozpoznano zatrzymanie zęba 21. Zaplanowano leczenie ortodontyczne polegające na sprowadzeniu zawiązka zęba do łuku, wykorzystując zakotwienie szkieletowe. Ze względu na brak spodziewanej odpowiedzi na leczenie wykonano badanie CBCT, na podstawie którego zdiagnozowano dilacerację korzenia. Zaplanowano leczenie ortodontyczno - chirurgiczne z wykonaniem resekcji zakrzywionej części korzenia zęba 21 przed dalszym leczeniem ortodontycznym. Ostatecznie pomimo komplikacji uzyskano dobry efekt sprowadzenia zęba 21.

2 pacjent w wieku 8 lat, z brakiem zęba 21. Wykonano badanie CBCT, w którym stwierdzono obecność ektopowo wyrzynającego się zawiązka zęba 21 w początkowym stadium formowania korzenia. Po wykonaniu dostępu chirurgicznego sprowadzono ząb 21 bez komplikacji.

Ze względu na tor sprowadzania zęba w obydwu przypadkach konieczne było uwzględnienie aspektu anatomii i estetyki przyzębia brzeżnego. W tym celu wykonano plastykę wędzidełka wargi górnej oraz wydłużenie strefy dziąsła związanego.

Potencjalne trudności i problemy związane z obecnością dilaceracji korzenia zostaną omówione w odniesieniu do zebranej zgodnie z tematem literatury.

Wczesna, trójwymiarowa diagnostyka obrazowa u pacjentów z zatrzymanymi zębami siecznymi pozwala na identyfikację potencjalnych trudności oraz zaplanowanie właściwych procedur leczniczych.

Impaction of upper permanent mesial incisors is a rare eruption disorder. One of the complications associated with this condition is root dilaceration, which hinders implementation of orthodontic treatment. In the past, dilaceration was often associated with the necessity of extraction of the tooth. Presently, availability of 3D imaging diagnostics enables to provide information affecting the treatment mechanics and therapeutic success, evidence for which can be found in current literature.

The objective of this study is to present the role of early diagnostics of impacted teeth and its influence on orthodontic treatment planning, based on reports from literature and description of own cases.

Two cases will be presented. The first patient (8 years and 10 months old) was missing tooth 21. During diagnostics, 2D radiographs were made based on which impaction of tooth 21 was recognized. Orthodontic treatment involving forced eruption using skeletal anchorage was planned. Due to the lack of the expected response to treatment, CBCT was prescribed based on which root dilaceration was diagnosed. Apicectomy of the curved part of the root of tooth 21 before further orthodontic treatment was planned. Finally, despite complications, good results were achieved – tooth 21 was brought to the arch.

The second patient (8 years old) was missing tooth 21. CBCT was performed and ectopic eruption of the tooth 21 at the initial stage of root formation was diagnosed. Having ensured surgical access, tooth 21 was brought to the arch without complications.

Due to the path to bring the tooth to the arch in both cases, it was necessary to consider the aspect of aesthetics and function of soft tissues. For this purpose, frenuloplasty of the upper lip as well as extension of the attached gingiva were performed.

Potential difficulties and problems related to root dilaceration will be discussed in relation to the literature.

Early 3D imaging diagnostics in patients with impacted incisors allows potential difficulties to be identified and appropriate treatment procedures to be planned.

Słowa kluczowe : leczenie wczesne, dilaceracja korzenia, zęby zatrzymane, trójwymiarowa diagnostyka obrazowa

P. 33.

Anna Deptała

Prywatny Gabinet Stomatologiczny
Rola diety w profilaktyce próchnicy



The role of diet in caries prophylaxis

  1. Etiologia próchnicy.

  2. Profilaktyka próchnicy.

  3. Erozja zębów.

  4. Dieta. Zdrowa dieta dla prawidłowego rozwoju zębów i profilaktyka próchnicy.

  5. Styl życia .

Ad. 2 Profilaktyka próchnicy:

A) profilaktyka próchnicy fluorkowa

B) profilaktyczne zabiegi higieniczne

C) zastosowanie odpowiednich preparatów do remineralizacji i materiałów do wypełnień ubytków próchnicowych

D) leczenie chorób ogólnych sprzyjających osłabieniu lub uszkodzeniu szkliwa

E) unikanie przesadnej dbałości o higienę jamy ustnej

Ad. 3 Erozja zębów:

A) rozwój cywilizacji

B) zmiana poglądów klinicystów i władz zajmujących się zdrowiem publicznym na narastający problem erozji zębów

Ad. 4 Zdrowa dieta powinna zawierać:

A) składniki budulcowe

B) składniki mineralne

C) witaminy

D) tłuszcze

Ad. 5 Styl życia:

A) wpływ regularnych posiłków diety zbilansowanej

B) wpływ aktywności fizycznej na erozję szkliwa

C) wpływ uprawiania niektórych dziedzin sportu na erozję.

1. Etiology of caries

2. Caries prophylaxis

3. Teeth erosion

4. Diet. Healthy diet for proper teeth development and caries prophylaxis

5. Lifestyle.

Ad. 2

A) Fluoride caries prophylaxis

B) Preventive hygienic treatment

C) Use of proper remineralization preparations and carious cavity filling materials

D) Treatment of systemic diseases which favor weakening or injuring the enamel

E) Ironically, teeth overtreatment should be avoided

Ad. 3 Teeth erosion

A) Civilizational progress

B) Raised interest among scientists and public health institutions

Ad. 4 What should a healthy diet contain

A) Proteins

B) Minerals

C) Vitamins

D) Fats

Ad. 5 Lifestyle

A) Influence of regular meal frequency within a balanced diet

B) Influence of physical activity on enamel erosion

C) Influence of selected sport disciplines on development of teeth erosion

Słowa kluczowe: Próchnica, dieta, erozja szkliwa, fluor, profilaktyka fluorkowa, profilaktyka przeciwpróchnicowa, higiena jamy ustnej

Key words: Caries, diet, teeth erosion, fluoride, fluoride caries prophylaxis, caries prophylaxis, oral hygiene



P. 34.

Izabela Dunin-Wilczyńska 1 , Katarzyna Nowicka-Dudek 2 , Anna Sękowska 1 , Amelia Cioczek-Studzińska 2

1 Katedra i Zakład Ortopedii Szczękowej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie

2 Stomatologiczne Centrum Kliniczne Uniwersytetu Medycznego w Lublinie

ameliastudzinska@gmail.com

Wtórne zatrzymanie pierwszego stałego zęba trzonowego w szczęce

Secondary retention of a first permanent molar in the maxilla

Wstęp: Wyrzynanie to skomplikowany proces polegający na osiowym ruchu zębów z miejsca ich rozwoju w kości do osiągnięcia płaszczyzny zgryzowej. Zaburzenia wyrzynania zębów ze względu na zróżnicowaną etiologię, obraz kliniczny, radiologiczny i sposób leczenia dzieli się na: ekotopowe wyrzynanie, zatrzymanie, pierwotne zatrzymanie (PFE) i wtórne zatrzymanie (MFE). Zatrzymanie wtórne oznacza wstrzymanie wyrzynania zęba po jego ukazaniu się w jamie ustnej, z lokalnym zahamowaniem rozwoju wyrostka zębodołowego.

Cel pracy: Prezentacja przypadku wtórnego zatrzymania pierwszego stałego zęba trzonowego w szczęce po stronie prawej.

Materiał i metody: Dokumentacja radiologiczna CBCT pacjenta w wieku 11 lat i 10 miesięcy z podejrzeniem wtórnego zatrzymania zęba pierwszego trzonowego w szczęce po stronie prawej.

Wyniki: Wywiad ogólny: niedorozwój krtani, niedoczynność tarczycy. Wywiad stomatologiczny: ząb 16 pojawił się w jamie ustnej w wieku 6 lat i nie osiągną płaszczyzny zgryzowej. W badaniu klinicznym widoczna powierzchnia żująca korony zęba 16, prawidłowo wyrznięty ząb 15 wykazuje tendencję do nachylania się w kierunku zęba 16, zgryz przewieszony w obrębie zębów 15-14. W badaniu CBCT widoczne wszystkie zęby stałe w różnych fazach rozwoju do drugich zębów trzonowych włącznie oraz zawiązki wszystkich trzecich zębów trzonowych. Ustawiony pionowo ząb 16 z zakończonym rozwojem korzeni, bez cech resorpcji. Nie stwierdzono cech reinkluzji zęba 16.

Wnioski: Należy poszerzyć diagnostykę o wykonanie badań genetycznych w kierunku mutacji genu PTHR1 aby postawić ostateczną diagnozę i zaplanować leczenie.

Introduction: Eruption is a complicated process involving the axial movement of the tooth from its place of development in the bone to the achievement of the occlusal plane. Eruption disturbances due to various etiology, clinical and radiological symptoms and the method of treatment are divided into: ectopic eruption, retention, primary failure of eruption and mechanical failure of eruption. Secondary retention means cessation of tooth eruption after its emergence in the mouth, with locally inhibited development of the alveolar process.

The aim of the study: To present a case of secondary retention of the first permanent molar in the maxilla on the right side.

Material and methods: Radiological CBCT documentation of the patient at the age of 11 years and 10 months with a suspicion of secondary retention of the first permanent molar in the maxilla on the right side.

Results: Medical history: retardation of larynx, hyperthyroidism. Dental examination: the molar 16 emerged in the mouth at the age of 6 and did not reach the occlusal plane. In the clinical examination visible masticating surface of the dental crown 16, the properly erupted tooth 15 tends to tilt towards the tooth 16, lingual occlusion within the area of teeth 15-14. In the CBCT examination visible all permanent teeth during different stages of their development including second molars and germs of all third molars. The vertically established tooth 16 with completed development of roots, without features of resorption. No reinclusion features were found in the tooth 16.

Conclusions: Diagnostics should be extended to genetic examinations of the PTHR1 gene mutation in order to make the final diagnosis and to plan the treatment.

Słowa kluczowe: zaburzenia wyrzynania, pierwotne zatrzymanie, wtórne zatrzymanie

Key words: eruption disturbances, primary retention, secondary retention

"GRANT DLA SPECJALIZANTA "

Podczas 20. Zjazdu Polskiego Towarzystwa Ortodontycznego w Łodzi będziemy kontynuować podjęty
na 19. Zjeździe PTO program: "GRANT DLA SPECJALIZANTA "

Został on stworzony dla młodych lekarzy będących w trakcie specjalizacji z ortodoncji oraz będących członkami PTO . Grant obejmuje wsparcie finansowe dla lekarza / lekarzy prezentujących jako 1-szy autor swoją prezentację lub plakat podczas programu naukowego 20. Zjazdu PTO i dotyczy dofinansowania do opłaty zjazdowej. Wyboru laureatów i wręczenia grantów dokona Komitet Naukowy podczas zakończenia 20. Zjazdu PTO.